#kinyas

[kinyasvekayra]

Gözlerinin içine baktım beni bilsinler diye. Kadınlardan bunu bekledim. Birisi gelip,"Evet, ben seni tanıyorum." desin diye bekledim. Ve o kadına aşık olacaktım. Sırf bu sihirli gün için bir sürü diyalog hazırlamıştım kafamda. Ama sonra anladım ki böylesine insanlar yoktu. Olsalar bile kitap okumuyorlardı.

Hakan Günday - Kinyas ve Kayra

[naziminpirayesii]

"Yorgun musun?" Bana sorulacak en yerinde soruydu. Evet, diye bağıran bir stadyum dolusu ses duydum içimde. Çok yorgundum. Herkesten çok. Yorgunluğum Tanrı kadardı.

[afili-filintalar]

İyi hissetmenin nasıl bir şey olduğunu bilmediğim için iyileşip iyileşmediğimi anlayamıyordum...

Hakan Günday

[de4thdiary]

ne ölüm, ne de hayat! hiçbiri kovalamıyor beni rüyalarımda. hiçbirinin eli bana değmiyor. çünkü ceplerimde hiç olmadıkları kadar. varlığıma nedensizlikten delirdim ben. hiçbir nedeni kendime yakıştıramadığımdan. hepsini giydim, hiçbiri olmadı. hepsi dar geldi. inansaydım herhangi birine, uğruna gerekirse dünyayı kan gölüne çevirirdim. okyanuslar kırmızı olurdu. pıhtılaşmış kanlardan siyah dağlar yükselirdi. ama inanamadım. bir türlü inanamadım. bütün hayat bir ilüzyon. benim gibi, kayra gibi.

[kin-kayra]

Hakkımda bir şey bilinecekse, doğum ve ölüm tarihim yeterlidir. İkisi arasındaki çizgi kadarım.

Ben Kayra; hep vardım! Ben Tanrı; Zamanın başındaydım. Ben Kayra; zihnimi öldürdüm. Ben Kayra; yeniden var oldum.

Ben Kayra, hep vardım, hep oldum, hep öldüm. Ben Kayra, hep varım, hep olacağım, öldüğünü gördüğüm güne kadar öldüreceğim zihnimi… Bedenimi. Bedenlerimi. Ben Kayra; Kinyas benden doğdu. "İncil" denen fantastik romanda nasıl anlatıldıysa, Kinyas da benim sol kaburga kemiğimden. Yas gitti, Kin kaldı! KAYRA'NIN SAHİP OLDUĞU YEGANE ARKADAŞ: KİN! Ben Kayra; sizler, bu zamanın primatları, bozuksunuz, hepiniz çürüksünüz. Hepiniz ensest ilişki çocuklarısınız. Ben Kayra; insanları anlamaktayım.

Ben Kayra; her çağınızda sizinle yürüdüm. Yüzlerce isim verdiniz, Kayra'yı seçtim. Ben Kayra; kinimi tutan yasım artık yok.

BEN KAYRA! YANIMDA; TEK DOSTUM KİN!

Ben Kayra; defalarca kez zihnimi öldürdüm. Ben Kayra! ölmeyi, anlamaktayım…

Ben Kayra; sevdim. Ben Kayra; sevmeyi anlamaktayım.

Ben Kayra; sevilmedim. Ben Kayra; sevilmeyi anlamamaktayım.

"Yorgun musun?" bana yönlendirilen bir soruydu bu. "Evet! yorgunum" bağırdı içimdeki stadyum dolusu ses. Herkesten çok yorgunum ben! BEN KAYRA, YORGUNLUĞUM TANRI KADAR.

Ben Kayra; doğduğumda başladı düşüşüm. Ben Kayra; kül tablasının iki deliği arasında var oldum. zirvem; üstte kalan delik. Ben Kayra; Kül tablalarının daire olmasının sebebiyim. var olduğum an düşmeye başladığım ve yeri öptüğüm an ile bir. Ben Kayra… Tek sermayem… zihnim. Ben KAYRA! Ölüm beni bozamadı.

Yas gitti; Kin kaldı. Kayra gitti;…

Hiçbir şey YOK! Hiçbir ŞEY YOK! HİÇBİR ŞEY YOK…

[dertlerecaresizbaytarhanim]

-Kinyas ve Kayra

[twelvesteps]

kendimizi bir binanın tepesinden hep beraber boşluğa bırakmayışımızın tek nedeni yarındı. lotonun çıkma ihtimalini, aşık olunacak insanla tanışma ihtimalini, sonsuz mutluluk ihtimalini içinde barındıran o sihirli sözcük : yarın.

Hakan Günday, Kinyas ve Kayra

[uchihalaringelini]

"Ruhumdaki düğümler fazlasıyla sıkı. Kimsenin onları çözecek kadar ince tırnakları yok. Bense çoktan vazgeçtim tırnaklarımı uzatmaktan. Kendimi bilmeyi bıraktım. Yanıtı olmayan bir soru olarak geldim dünyaya ve sorusu olmayan bir yanıt gibi de gidiyorum."

Kinyas ve Kayra