Afgelopen vrijdag was het nationale Coming Out Day. Op deze dag wordt ieder jaar aandacht besteed aan de coming out, oftewel het moment dat een homo, lesbienne of biseksueel openlijk voor zijn of haar seksuele voorkeur uitkomt. In verband met deze dag hebben wij een interview gehouden met student Björn Rommens aan de Fontys Hogeschool Journalistiek om te kijken hoe zijn ‘coming out’ verliep en hoe hij er tot op de dag van vandaag mee omgaat.
Kun je mij iets over jezelf vertellen?
Ja natuurlijk! Ik ben een jongen van 20, die al heel wat heeft meegemaakt in zijn leven. Ik woon nu op mezelf in Roosendaal en studeer Journalistiek in Tilburg. Hiervoor heb ik al een Toerisme opleiding gedaan en die heb ik ook behaald. Verder houd ik van reizen, lezen, films kijken en vreemde talen.
Op welke leeftijd begon het te dagen dat jij misschien wel eens ‘van de verkeerde kant’ kon zijn? En wanneer merkte je het voor het eerst, onder de douche met de jongens?
Haha, de ‘verkeerde kant’. Tja, ik denk dat ik dat begon te beseffen rond m’n 13e. Dat is best vroeg, maar goed, soms dagen die dingen je gewoon op een gegeven moment. Ik moet eerlijk toegeven dat ik eigenlijk niet meer weet wanneer en hoe ik het voor het eerst merkte. Volgens mij was het gewoon dat ik mannen interessanter vond dan vrouwen.
Hoe ging je er in eerste instantie mee om?
Ik dacht eerst dat het een fase was in mijn leven. Dat ik gek in m’n hoofd was. In dat jaar ben ik ook heel druk bezig geweest om nog een vriendin te zoeken. Ik kan me nog herinneren dat ik elk meisje van de klas afging om te vragen of ze mijn vriendin wilde zijn. Uiteindelijk ben ik nog wel met een meisje bezig geweest, maar vond ik het allemaal niet zo interessant.
Nee, eigenlijk niet. Ik wist gewoon dat ik op jongens viel, uiteindelijk. Ik vond gewoon dat ik het moest vertellen.
Waar was je het meeste bang voor?
De reactie van mij ouders. Je hoort van die verhalen dat homo’s verstoten worden uit de familie. Daar was ik echt doodsbang voor.
Hoe reageerde je omgeving? Wisten enkelen het al?
Dat is eigenlijk best wel een leuke. M’n moeder zei: Oh, maar dat wist ik al vanaf je geboorte. Ik had zo’n moederlijk gevoel. M’n vader zei: Ach, het is de 21e eeuw, dat moet kunnen. M’n vrienden vonden het op zich allemaal wel prima, alleen ben ik in het begin wel heel erg gepest door andere mensen.
Ben je wel eens een keer iets vervelends tegengekomen, mensen met homofobische gedachtes en/of een vorm van agressie?
In het begin toen ik op de middelbare school uit de kast kwam, ben ik achterna gezeten door bijna de hele jaargroep. Ik heb me huilend opgesloten op het toilet, terwijl aan de andere kant van de deur een hele horde aan mensen stond die me lastigvielen. Uiteindelijk ben ik door de conciërge gered. Verder word ik over het algemeen niet echt lastig gevallen. Maar dat komt omdat ik ook wel veranderd ben over de jaren.
Heb je wel eens andere homo’s geholpen om uit de kast te komen?
Indirect wel denk ik. Maar niet direct in de zin van handje vasthouden e.d.
Waarom is het zo belangrijk dat ze uitkomen voor hun geaardheid?
Als jij jaren verborgen houdt dat je eigenlijk op mannen (of vrouwen op vrouwen natuurlijk) valt en wel een vrouw en 3 kinderen krijgt en daarna zegt, hé sorry, ik val toch op mannen, dan doe je meer kwaad dan goed. Kom er gewoon op tijd mee, zodat je je leven ’normaal’ kunt leiden. Alhoewel het er natuurlijk ook wel aanligt hoe het binnen de familie is. Zwaar gelovige mensen bijvoorbeeld , kunnen echt problemen hebben met het uit de kast komen van hun kinderen.
Hoe kijk jij tegen de Russische ontwikkelingen aan?
Ja, ik vind het totale onzin. Echt sorry hoor! Maar wat maakt het nou uit met wie je samenwoont? Onder het mom van ‘de kinderen een beschermde opvoeding geven’ moet een hele bevolkingsgroep afgewezen worden van het adoptieproces. Ik vind het echt een vorm van discriminatie, schending van de mensenrechten.
Wat vind je van de Gaypride in Amsterdam en de van de gesubsidieerde reclamespotjes ‘om gezellig allemaal uit de kast te komen’?
Ja ach, waarom is Gaypride er eigenlijk? Nationale Homodag? Ik vind het maar een beetje flauw. Er is toch ook geen Straightpride… Op zo’n Gaypride komt ineens het hele nichtencircuit binnen de gay-wereld op gang, waardoor iedereen denkt dat homo’s allemaal super verwijfd zijn, alleen maar in leren pakjes rondlopen en met de duurste handtasjes. MAAR DAT IS HELEMAAL NIET ZO! Er zijn heel veel homo’s die halve bodybuilders zijn, zakenmannen en gewoon ‘normaal’ zijn. Toch denk ik wel dat het goed is voor de mensen om te praten met homo’s en om de angst te voelen wanneer je uit de kast komt. Want geloof me, het is geen pretje.
Creëren de bekende TV-persoonlijkheden (Geer, Goor en Albert) een verkeerd beeld volgens jou?
Ja, zeker weten! Gerard Joling en Gordon zijn echt twee rel nichten bij elkaar. Albert Verlinde valt dan gelukkig nog mee. Maar hoe meer de vrouwelijke homo’s in beeld komen, hoe meer mensen denken dat homo’s allemaal (vreselijk) verwijfd zijn.
Had Renee van der Gijp stiekem niet een beetje gelijk en ligt de algemene interesse voor homoseksuelen niet bij voetbal?
Haha, misschien heeft hij daar inderdaad wel gelijk in. Maar goed, er bestaan ook homo voetballers, dus ja, wie weet? Ik ben in ieder geval blij dat ik weet wat buitenspel betekent haha.
Wat is jouw grootste droom voor de homoseksuele gemeenschap?
Ik hoop gewoon dat er een dag komt waar er geen rare ideeën meer zijn over dat homo zijn een ziekte is of iets dergelijks. Of dat je gestraft/gedood kan worden omdat je homo bent.
Wat zou je vrouwen of mannen adviseren die erg twijfelen?
Praat met iemand die je vertrouwt of praat met een homo die je kent. Maar ga niet in zelfmedelijden allemaal rare dingen bedenken. Ga op internet op een forum zitten, maar verstop je niet achter een masker.
Wat zou jij de wereld vertellen als jij mocht spreken op het grootst mogelijke podium?
Homo’s zijn er in alle vormen en maten. Maar ook in alle werkgebieden. Creëer een veilige omgeving op het werk en zorg ervoor dat elke werknemer zich ontplooien tot zijn beste kunnen. Homo zijn is helemaal niet een ziekte en het is niet besmettelijk. Het is een keuze, al voor geprogrammeerd toen je werd geboren. Homo’s zijn niet allemaal nichten, er lopen genoeg mannelijke homo’s tussen.
Als er je nu onmiddellijk één iemand naar jullie kamp kon toveren met een regenboog stokje, wie zou dat zijn?
Ik neem aan dat je bedoelt een hetero die homo moet worden? Persoonlijk zou ik het helemaal niet erg vinden om een beschuitje te eten met Channing Tatum haha!
Nadat 'The Lone Ranger' in de bioscoop op zijn zachts gezegd nogal geflopt is, is het aan Johnny Depp de taak om kerst nog te redden voor Disney. Nadat de Pirates of the Caribbean reeks compleet was uitgemolken tot zelfs de gemiddelde huiskat er geen drupje melk meer uit wilde likken, was het volgens Disney tijd voor een nieuw format. Met wie anders dan Johnny Depp in de hoofdrol. Ditmaal als een maffe indiaan, die moet zorgen voor de wederopstand van een gezonken piratenschip. Maar is Johnny nog wel het laatste redmiddel van Hollywood?
Na het floppen van 'Dark Shadows' en 'The Tourist' lijken de dagen van Hollywood' grootste chickmagnet langzaam geteld. Hoe lang kun je als acteur de film of de critici de schuld geven voordat je eens goed naar jezelf gaat kijken? Zo liep hij al eens stampvoetend weg bij een vergadering, omdat hij een aanbod van 10 miljoen te weinig geld vond. "Toedeledokie daar kom ik mijn bed niet voor uit", riep Johnny en liep als een verwaand kind weg. En dat terwijl hij lang daarvoor nog een van Hollywood's knuffelbeertje was.
'The Lone Ranger' lijkt geen waardige opvolger te zijn van de succesvolle pirates-reeks. De film is te artistiek geschoten en niet geschikt voor het grote publiek. Er is een groot contrast tussen zwart en wit en de ISO hebben ze extreem laag gehouden om ruis te voorkomen. Dit geeft indrukwekkende plaatjes, maar tijdens de donkere scènes valt er soms te veel weg, waardoor er weinig heldere beelden overblijven. Zo zijn veel gezichten soms slecht te zien. Dankzij de voorspelbare witte make-up van Johnny is in ieder geval zijn gezicht wel altijd goed zichtbaar, alleen jammer dat juist hij niks toevoegt aan de film.
Johnny Depp zet hier niks nieuws neer en is verre van een boeiend karakter. Hij heeft een dode kraai op zijn hoofd en dat is ook het enige uitgesproken aspect aan zijn suffe personage. Hadden ze de film uitgebracht zonder Johnny en met iemand die iets meer chemie zou hebben met het hoofdkarakter zou het een betere keuze zijn geweest. De stukken waarin hij niet voorkomt zijn dan ook veel beter te verteren. The Lone Ranger is niks meer of minder dan 'The Pirates of the Caribbean' op het land. Een piraat werd vervangen door een indiaan en de tegenspelers door ongestelde cowboys met een zwak voor zilver. Johnny Depp doet de film meer kwaad dan goed en het wordt tijd dat hij een onbewoond eiland koopt en eens goed gaat nadenken over zijn carrièrekeuzes. Misschien een keer samenwerken met andere regisseurs een idee?
