Schrijven, deadlines & jobhoppen
Midden in de Jordaan zit Café Tuin. Hier ontmoet ik Josephine Kay, een content writer in hart en nieren. Ik ga dus een blog schrijven over iemand die van schrijven haar werk heeft gemaakt. Is dat wel zo’n slim idee zou je denken? Hoewel ze het vast stukken beter kan dan ik, is ze er vandaag gelukkig niet om te schrijven. Onder het genot van een kop thee en verse jus vertelt ze me over haar bewogen en jaloersmakende carrière.
Het begon allemaal met een studie Engelse taal en cultuur in Leiden. Zoals de meerderheid van de studenten (yep, count me in), wist Josephine nog niet wat ze uiteindelijk met haar studie wilde gaan doen. Maar so what? De studie was leuk, het studentenleven uiteraard nog leuker, dus nog geen zorgen. In deze tijd begon ze geïnteresseerd te raken in schrijven en liep ze een half jaar stage op de redactie van Nobiles, het studententijdschrift van Amsterdam. Hierna volgde een master Amerikanistiek en een master Engelse taal en cultuur. Met het behalen van deze masters kwam er toch echt een einde aan het zorgeloze studentenleventje. Tijd om aan het werk te gaan!
Via een vriendinnetje kwam ze bij Marlies Dekkers terecht. Hoewel ze in eerste instantie dacht dat het om een stageplek zou gaan, bleek het om een echte baan te gaan! Josephine werd haar tekstschrijver en behandelde verzoeken voor interviews. ‘Ik heb deels mazzel gehad, maar je moet er ook zelf achter aan gaan. Zo heb ik aangegeven dat ik eigenlijk PR wilde doen’. Hierdoor verschoof al snel haar functie en deed ze de PR voor de UK en Finland. ‘Je moet je mond open doen. Geef aan wat je wilt doen, laat zien dat je eager bent’.
Na anderhalf jaar voor Marlies te hebben gewerkt, besloot Josephine om freelancer te worden. ‘Ik blijf niet lang hangen. Je moet af en toe in het diepe springen. Als je weg wilt, gewoon doen!’. Met nog niet zo veel ervaring was haar motto: Fake it till you make it! Maar dat pakte toch iets minder rooskleurig uit dan gedacht. Hoewel ze een aantal leuke klussen kreeg, realiseerde ze zich snel dat het leven van een freelancer ook eenzaam kan zijn. Vooral als je nog geen mega netwerk heb opgebouwd. Het freelance-avontuur was dan ook maar van korte duur. Maar hé schouders er onder en op naar de volgende uitdaging!
Op LinkedIn zag Josephine een vacature voor parttime online web redacteur bij Glamour. ‘Ik dacht ze nemen vast een blogger meisje aan, maar ik werd toch uitgenodigd. Ook had ik geen ervaring in de online wereld, maar daar ben ik cursussen voor gaan volgen’. Na een tijdje kwam haar jeugddroom alsnog uit en werd ze gevraagd om 2 dagen in de week voor Vogue te werken als online redacteur. Acht maanden lang heeft ze dit gecombineerd, waarna ze fulltime bij Glamour aan de slag ging. Maar zoals een echte job-hopper betaamd, was het na drie wel weer welletjes geweest. Ze werd lifestyle editor bij Holland Herald, het Engelstalige blad van KLM. Dit bleek echter niet de juiste zet. ‘Ik heb me hier in vergist. Het is serieuze media, heel corporate. Dat paste niet bij mij op dat moment’. Op zoek naar iets anders dus!
Dat brengt ons bij de laatste stop, Josephine’s huidige baan. Momenteel werkt ze bij Wayne Parker Kent, de grootste online uitgever in Nederland. Vanaf 1 januari is ze hier head of content Bedrock.nl. Ze stuurt freelancers aan, kijkt werk van stagiaires na en zorgt dat er leuke en goede content op de website staat. Zo te horen is Josephine hier helemaal op haar plek. ‘Het is een jong en creatief bedrijf. Er heerst een beetje een startup gevoel. We zijn allemaal rond de 30 jaar of jonger, alles kan nog. Het leeft en het bruist’. Wat ze het leukst vindt aan haar baan? ‘De afwisseling en de snelheid vind ik fijn. Online is alles heel snel, maar ik werk beter onder stress. Daarnaast vind ik schrijven natuurlijk ontzettend leuk’. Ik vraag me af waar ze keer op keer de inspiratie vandaan haalt om een nieuw artikel te schrijven. ‘Ik schrijf vooral over onderwerpen waar vrouwen tussen de 20 en 40 mee bezig zijn. Deze onderwerpen komen vaak al tijdens een lunch op kantoor of gesprek met vriendinnen naar boven’.
Terugkijkend op de afgelopen jaren kan Josephine een aantal conclusies trekken. ‘Met freelancen begon ik te vroeg. Een beetje naïef, ik had nog geen netwerk opgebouwd’. Maar hier heeft ze natuurlijk ook van geleerd. ‘Als iets niet lukt ga je gewoon weer wat anders doen. En als je iets echt wilt moet je er gewoon voor gaan en niet opgeven. Negatieve energie brengt je niet verder’. Tot slot geeft ze aan dat het heel belangrijk is om sociaal te blijven. ‘Be nice to people. Zoek iets wat bij je past en waar de klik wederzijds is’.
Het is voor Josephine inmiddels tijd haar werkdag te vervolgen, er zijn natuurlijk deadlines te halen! Ik heb weer genoeg inspiratie opgedaan en lessen geleerd. Wat ik bewonder is dat Josephine altijd kiest voor wat ze leuk vindt, ook al betekent dit het opgeven van een vaste, goedbetaalde baan. Daar is een dosis lef voor nodig. En een beetje vertrouwen hebben kan natuurlijk ook geen kwaad.