#kolej

[warszawskiemozaiki]

Nieczynna stacja "Lokomotywownia Warszawa Odolany".

[ecbanda]

[semioticapocalypse]

Elliott Erwitt. Untitled (Wyoming). 1954

I Am Collective Memories   •    Follow me, — says Visual Ratatosk

[crazycherryblossomeagle]

In the woodlands by the national park by Piotrek & Jarek Via Flickr: For quite some time I was interested in peat railways. They are abundant in many countries around Poland, but for some reason, almost all of the ones from my home country died out. There are a few remaining exceptions and the longest operating railroad as of now seems to be the one in Krakulice. The village of Krakulice is located in Northern Poland, just under 10km from the Baltic sea and on the very outskirts of the Słowiński National Park. The park is known for its wandering sand dunes and a large peatland, which is now in part being axploited for peat by the company Agaris Poland. The company uses a 600mm railroad for transport with a fleet of 4-6 locomotives, the oldest of which are the class WLs40 locos 12990 and 13000 from the year 1958. They ride on even older rails, from the steelworks Union (1900) and Krupp (1909). Today I haven't had much stuff to do and decided to pop by and finally have a visit on a "real" narrow gauge railroad. After some waiting time, the WLs40-13000 exited the peatland and I chased the train on foot throughout its 3,5km long journey. The border of the aformentioned national park lies just meters away to the right of the locomotive. Photo by Piotrek/Toprus

[kolejowa]

🔵🟢 SM42

View this post on Instagram

[photo-snap-stories]

PL:

Lokomotywa SM41, Muzeum Kolejnictwa, Kościerzyna

Lokomotywy spalinowe serii SM41 jako rozwinięcie konstrukcji pojazdów serii SM40 pojawiły się na torach Polskich Kolei Państwowych w 1961 roku. Lokomotywy te sprowadzano z Węgier, produkowane były w budapesztańskich zakładach Ganz-Mavag, oznaczono je typem DVM-2. Łącznie do PKP kolei trafiło 264 sztuki. Lokomotywy tej serii występowały też licznie na bocznicach większych zakładów przemysłowych, dokąd to do roku 1971 trafiło ponad 100 egzemplarzy.

SM41 to pojazdy przeznaczone głównie do pracy manewrowej, ale w latach 60. ubiegłego wieku stanowiły podstawę rozwoju trakcji spalinowej. Można je było również spotkać w obsłudze pociągów pasażerskich, gdzie uzupełniały pracę wagonów silnikowych, a w okresie zimy prowadziły składy osobowe zestawiane z wagonów wyposażonych w indywidualne ogrzewanie.

W latach 1988-1994 skasowano blisko 80% lokomotyw, w kolejnych pod palnik szło po kilka sztuk rocznie. Ostatnia lokomotywa SM41-111 została wycofana z eksploatacji w 2000 roku.

EN:

The SM41 locomotive, Railway Museum, Kościerzyna, Poland

Diesel locomotives of the SM41 series appeared on the tracks of the Polish State Railways (PKP) in 1961. These locomotives were imported from Hungary, manufactured in the Budapest Ganz-Mavag plant, and were designated the DVM-2 type. A total of 264 units were delivered to PKP. Locomotives of this series were also found in large numbers on the sidings of larger industrial plants, where over 100 units were delivered by 1971.

The SM41 are vehicles designed mainly for shunting work, but in the 1960s they were the basis for the development of diesel traction. They could also be found in passenger train service, where they supplemented the work of engine cars, and in winter they drove passenger trains composed of cars equipped with individual heating.

In the years 1988-1994 almost 80% of the locomotives were scrapped, in the following years several units went under the burner each year. The last locomotive SM41-111 was withdrawn from service in 2000.

[czarneckaklara]

Dworce kolejowe w Lublinie

Lublin, jako największe miasto wschodniej Polski i istotny ośrodek akademicki, gospodarczy oraz kulturalny, odgrywa ważną rolę w regionalnym systemie transportowym. Kolej od dawna stanowi jeden z podstawowych środków komunikacji łączących Lublin z resztą kraju. Dworce kolejowe w Lublinie nie tylko pełnią funkcję punktów przesiadkowych, ale także odzwierciedlają zmiany urbanistyczne i infrastrukturalne, które zaszły w mieście w ostatnich dekadach. Obecnie na terenie miasta funkcjonuje kilka stacji i przystanków kolejowych, wśród których najważniejszą rolę odgrywa Dworzec Główny.

Dworzec Główny PKP – serce kolejowego Lublina

Dworzec Główny PKP w Lublinie to najważniejszy i największy obiekt kolejowy w mieście. Położony przy ul. Kunickiego, pełni funkcję centralnego węzła komunikacyjnego, obsługującego zarówno dalekobieżne, jak i regionalne połączenia kolejowe. Przez wiele lat był obiektem niedostosowanym do rosnących potrzeb pasażerów, jednak ostatnie lata przyniosły duże zmiany. W ramach szeroko zakrojonej modernizacji zrealizowano remont peronów, tuneli, torowisk i budynków dworcowych, dzięki czemu stacja zyskała nowoczesny wygląd i funkcjonalność.

Nowy budynek dworca został zaprojektowany z myślą o integracji różnych środków transportu – pociągów, autobusów i komunikacji miejskiej. Wygodne dojścia, windy, schody ruchome, przestronna poczekalnia i punkty usługowe czynią z dworca przyjazne miejsce dla podróżnych. W planach znajduje się dalszy rozwój przestrzeni wokół dworca, w tym powstanie nowoczesnego centrum przesiadkowego.

Mniejsze stacje i przystanki w granicach miasta

Poza Dworcem Głównym w Lublinie funkcjonuje kilka mniejszych stacji i przystanków kolejowych, z których korzystają głównie mieszkańcy poszczególnych dzielnic oraz osoby dojeżdżające do pracy i szkół. Do ważniejszych należą Lublin Północny, Lublin Zachodni oraz Lublin Głęboka. Ich rola w systemie transportowym miasta rośnie, zwłaszcza w kontekście rozwoju kolei aglomeracyjnej.

Lublin Północny to przystanek położony blisko dzielnic Czechów i Ponikwoda. Dzięki niemu mieszkańcy północnej części miasta mogą korzystać z połączeń kolejowych bez konieczności dojazdu do Dworca Głównego. Lublin Zachodni znajduje się w pobliżu osiedla Węglin i zapewnia dogodny dostęp do kolei dla mieszkańców zachodnich dzielnic. Lublin Głęboka z kolei obsługuje ruch z południowej części miasta, szczególnie z rejonu miasteczka akademickiego.

Rozwój tych przystanków ma na celu odciążenie głównego dworca i promowanie kolei jako środka codziennego transportu. Inwestycje w nowe wiaty, oświetlenie i dostępność dla osób z niepełnosprawnościami czynią te punkty coraz bardziej funkcjonalnymi.

Kolej aglomeracyjna i przyszłość transportu kolejowego w Lublinie

Władze miasta oraz regionu coraz intensywniej pracują nad rozwojem systemu kolei aglomeracyjnej. Projekt ten ma na celu zwiększenie liczby połączeń pomiędzy Lublinem a okolicznymi miejscowościami – m.in. Świdnikiem, Nałęczowem, Puławami czy Lubartowem. Dzięki temu mieszkańcy podmiejskich gmin zyskują możliwość szybkiego i ekologicznego dojazdu do miasta, co odciąża drogi i ogranicza zanieczyszczenie powietrza.

Kolej aglomeracyjna wymaga jednak dalszych inwestycji w infrastrukturę – nie tylko modernizacji torów i przystanków, ale także zakupu nowoczesnych składów i zsynchronizowania rozkładów jazdy z innymi środkami transportu. Istotną rolę odgrywa tutaj również integracja biletowa, która ma umożliwić łatwe przemieszczanie się po mieście z jednym biletem.

W tym kontekście rola dworców kolejowych w Lublinie będzie jeszcze bardziej znacząca. Planuje się ich dalszy rozwój i modernizację, z naciskiem na poprawę dostępności, estetyki oraz komfortu dla podróżnych.

Znaczenie dworców kolejowych dla mieszkańców i turystów

Dla mieszkańców Lublina dworce kolejowe są nie tylko punktami przesiadkowymi, ale też miejscami spotkań, orientacji w przestrzeni miejskiej i coraz częściej – elementami miejskiej tożsamości. Przebudowa i unowocześnienie Dworca Głównego zmieniło jego postrzeganie z zaniedbanego obiektu na wizytówkę miasta.

Dla turystów dworce stanowią pierwszy kontakt z Lublinem, dlatego ich estetyka, funkcjonalność i czytelność mają duże znaczenie. Coraz częściej dąży się do tego, by okolice stacji kolejowych były przyjazne, bezpieczne i atrakcyjne również pod względem architektonicznym. Dzięki temu dworce kolejowe mogą stać się częścią strategii promocyjnej miasta.

[ai-arts-gallery]

Happy Christmas!