Het geritsel van de wereld
Pieters’ Daglicht over Denkdingen Er was een tijd – en ik zweer dat ik ‘m zelf heb meegemaakt – dat de dag pas begon nadat de krant was opengevouwen. Niet gescrold. Niet geveegd. Nee: opengevouwen. Met dat karakteristieke geritsel dat klonk als: rustig maar, de wereld wacht wel even. Koffie erbij. Eventueel een beschuitje. En dan eerst het nieuws, vóórdat je zelf nieuws werd op je werk. Er was…












