#kwentonil

[liflilucas-blog]

Left. Right.

Medyo matagal talaga ako nawala sa Tumblr. Hay. Feeling ko tuloy wala na akong sense. *iyak* Hahaha. Chos. Pero seryoso, pakiramdam ko kasama ng pagkawala ko dito sa Tumblr world ang pagkawala ng kaayusan sa buhay ko. Nagsisimula na naman kasi akong magpakatanga eh. Kailan kaya ako susuko? Kailan kaya ako matatauhan na ‘wag na mag-assume kasi masakit? Kailan? Kapag ba pumuti na ang uwak? Hay.

Mr. Right, nasaan ka na ba?

[liflilucas-blog]

Bakit?

Masaya naman ako nung hindi ka pa dumadating sa buhay ko eh. Normal lang lahat, yung tipo na wala akong iniisip na magdudulot ng stress sa'kin. Oo, hindi ako inspired pero masaya ako. Hindi ko kasi dati iniisip dati na kailangan ko pa ng isang tao na magsisilbing inspirasyon ko. Matagal na akong walang itinuturing na espesyal na tao sa buhay ko. Until... until you came.

Alam mo ba na nakakainis yon? Nakakainis in a way na hindi naman ako handa pero dumating ka. Alam ko naman na walang chance, imposible maging tayo. Hindi mo naman kasi alam kung ano ang nararamdaman ko. Hindi mo alam na gusto kita. At hindi ko rin naman balak sabihin sayo. Bakit pa? Para mas ipagduldulan sa'kin ang mga salitang "masasaktan ka lang" na alam na alam ko naman.

'Wag kang mag-alala, marunong naman ako magpigil ng nararamdaman ko eh. Pero kasi, ang gusto ko lang naman... lumigaya.

Is that too much to ask?

[liflilucas-blog]

Hello.

Hi! Busy ako these past few days at magiging busy pa rin this week. Since hired na ko, I need to process some documents to avail my government ID's. Kailangan ko rin pagtuunan ng pansin ang iba pang requirements ng company. Lahat ng 'yon kailangan matapos ko before FRIDAY. Submission na rin kasi ng lahat ng documents needed. Sa totoo lang, medyo nakaka-stress at pressure at the same time. Less than one week lang ang meron ako at sa pagkakaalam ko, medyo patayan ang kumuha ng mga ID's na yon. Huhu. Ang gastos pa!! Myghad! Sana matapos ko lahat within the week kundi, I'm deads. Huhu. Orientation ko na rin sa Friday. YEY! :D Hahaha. Excited ako na ewan. Tas sa 21 naman start na rin ng training ko tapos diretso work na rin yata. Goodluck to me!! :)

So yeah, intindihin niyo na lang kung medyo magiging mailap ako sa pagpopost dito. But don't worry, I'll still be posting some stuff every once in a while. 'Wag niyo ko iiwan ha? :D THANK YOU. LOVE YOU.

[liflilucas-blog]

TENGENEEEEE!! HINDI KO NA-SAVE YUNG STORY UPDATE KO SA WATTY. NAG-BROWNOUT BIGLA KANI-KANINA LANG!!! NAIIYAK AKO SA INIS!!!! :'( TANGA KO LANG RIN KASI DAPAT SA MS WORD KO NILAGAY MUNA EH. HAY, ANG HABA NA NON E. SAYANG. :(

Medyo nawalan ako ng gana mag-update dahil sa nangyari.

[liflilucas-blog]

Hindi ko inaasahan.

Kaninang madaling araw, between 1-1:30 am, I was on my way home from Novaliches. Actually lagpas na ako ng Cubao eh, then I saw this very familiar guy. Pinara niya yung jeep. I was like, "Oh my gosh. It's him." Sino siya? Siya lang naman 'yung guy na I used to have mutual feelings with. Akala ko noong una hindi niya ako makikilala but I was wrong, he even asked if I already paid my fare. Hindi ko ma-explain kung ano ba yung nararamdaman ko, kinakabahan na masaya pero malungkot yata at the same time. 'Yung beso namin, iba pa rin ang epekto, weird pero I know deep down inside my heart I was happy. Happy kasi nagkita ulit kami, for the nth time, unexpected place and time na naman. We talked about stuff, the usual "Nag-wowork ka na ba?" and I even complimented his relationship "Going strong kayo ah!" Like, WTF did I just tell him!? Actually, pilit lang 'yon eh. I was slightly glad na not in so good terms sila ng gf niya, am I that bad? Ugh. Ang laki ng pinagbago niya physically, bad boy look na siya eh. Hay. Anw, medyo nakabawi ako sa kanya when I told him na "Nagka-lovelife lang, nakalimot na! 'Yan tayo eh!" I meant that tho. Srsly. Ever since he got committed, it's as if we didn't know each other.Ang sakit lang 'non pero he admitted naman na marami na siyang hindi nakakausap na friends 'nung nagka-gf siya. Me, being one of 'em. Sakit lang, friend na lang eh. Oh well. Our conversation went on until he had to leave, he even mentioned na lumipat na sila ng bahay, medyo mas malayo na sa'min. We wished each other goodluck, ako sa work and siya sa review niya for his Nursing board exam on December.

Him: "It was nice seeing you again."

Me: "Likewise, ingat!"

Then he gave me one last tight hug and kiss on my cheek. I don't know why but I suddenly felt alone. Not 'cos he left but because I knew that we almost had our chance to be together but I screwed it up.

Alam mo 'yung kayo na sana pero natakot ka ipagkatiwala 'yung sarili at puso mo sa kanya dahil sa ilan beses ka nang naloko ng lalaki? What a reason diba? Ugh. Siguro kung naging kami, masaya kami, masaya ako. Seriously speaking, I still have that "panghihinayang" feeling within me. Dapat ako 'yung girlfriend niya ngayon, ako dapat 'yung mahal niya, e. 

Lesson learned? 'Wag sayangin ang pagkakataon. Kung mahal mo siya at mahal ka niya, 'wag mo isipin 'yung mga negative aspects lalo na kung related sa past mo. Dahil kapag nawala siya, ikaw rin ang mas masasaktan.

[liflilucas-blog]

Kinikilig ako.

May crush kasi ako, tapos sa tuwing naaalala ko siya/nakaka-tweet at nakikita pictures niya.. Kinikilig talaga ako. Ang masaklap lang, hindi naman niya ako kilala. :( Huhuhahaha.