"... η ομορφιά είναι η αρχή του τρομερού που μόλις την αντέχουμε και γαλήνια περιφρονεί και να μας καταστρέψει ακόμη. Η ομορφιά σκοτώνει."
Μετάφραση:
"For beauty is nothing but the beginning of terror
which we are barely able to endure, and it amazes us so,
because it serenely disdains to destroy us.
Beauty kills."
"Ομορφιάς έχουμε δύο είδη: έχουμε το ωραίο, το pulchrum, λατινικός όρος, ωραίο, κανονικές μορφές, αναλογίες, τομές, το όρισε ο Fechner, πρέπει να υπάρχουν ορισμένες αναλογίες στη μορφή, στην όψη.
Αλλά υπάρχει και το υπέροχο.
Υπάρχει και το υπέροχο, σαν κατηγορία ομορφιάς, μας λέει ο Καντ, στην Κριτική του καθαρού λόγου, Kritik der Urtheilskraft στην αισθητική του δηλαδή, το υπέροχο είναι εκείνο που είναι μιά ανώτερη μορφή, από το pulchrum, το ωραίο που έχει μέσα του τον κίνδυνο.
Δηλαδή, ένας κεραυνός, όταν σκάζει δίπλα μας και καταλάβει ο τόπος και μας πιάνει αυτή η φρίκη στον ήχο του, έ;
Τι ομορφιά που έχει!
Αλλά σκοτώνει.
Μιά τρικυμία, μιά άγρια τρικυμία!
Έχει ομορφιά μέσα της.
Με κίνδυνο.
Ένας σεισμός!
Αυτό είναι το υπέροχο!
Das Erhabene."
"Το υπέροχο ταράσσει,
Η τραγωδία εγείρει το αίσθημα του υπέροχου
Η τραγωδία μάς περιγράφει πράξεις αυτοθυσίας, γενναιότητας και ευορκίας."