Het zijn er tegenwoordig zo veel dat ik niet weet waar ik moet beginnen – boeken over ‘gelukkig leven’ – en daar komt de fear of missing out direct naar boven. Als ik een willekeurige AKO binnenloop liggen er minstens tien boeken met ‘schrap de ellende’, ‘mindgym’, ‘not giving a fuck’, ‘rust vinden in een drukke wereld’ en ‘een japans geheim voor een lang, gezond en gelukkig leven’. Ik word er ongelofelijk onrustig van. Ik wil best een gelukkig leven, maar ik weet niet bij welk boek ik moet beginnen. Wat als ik twintig euro aan zo’n boek uitgeef en daar voor mij totaal onbruikbare informatie in blijkt te staan? Is er ook een levenslange geld-terug-garantie als ik na het lezen van het boek niet de ellende uit mijn leven weet te schrappen, geen rust heb gevonden of er geen lang, gezond en gelukkig leven aan overhoud?
De fomo begint ’s morgens al in de keuken. Smeer ik hummus op mijn ene broodje, en doe ik kaas op het andere, of bak ik een eitje, en eet ik wat yoghurt? Wat als ik koeienkaas op mijn brood doe, maar na het eten van mijn ontbijt ineens denk: shit, had ik nou maar geitenkaas gegeten? Zet ik thuis koffie, of wacht ik nog anderhalf uur tot ik op mijn werk ben? Bespaar ik mezelf de moeite om de koffiekan om te spoelen en het koffiefilter te vullen, maar wil ik daarmee wel de kans op hoofdpijn halverwege mijn treinrit riskeren?
Door naar de inrichting van mijn huis: bestel ik die ontzettend handige driedelige prullenbak wel, waar ik al weken aan denk, zodat niet al het gescheiden papieren en plastic afval overal in huis is verspreid? Of leer ik leven met de ingebeelde chaos en geef ik die 70 euro aan iets niet-materieels uit?
Is er ook een levenslange
geld-terug-garantie als ik
na het lezen van het boek
niet de ellende uit mijn
leven weet te schrappen?
Niet zelden neemt ook het digitale piekeren mijn gedachten in beslag: als ik Twitter open en mijn feed begin te lezen, realiseer ik me langzaam wat een onuitputtelijke bron van informatie ik in terecht ben gekomen. Ik blijf maar doorklikken en lezen en net als de onbeheersbare drang naar een snack, kan ik ook deze gewoonte niet wegmediteren. Tijdens het kijken van de Luizenmoeder check ik wat er op Twitter gebeurt. Vervolgens heb ik niet door wat Jennifer Hoffman voor gezicht getrokken heeft als mijn huisgenoot hard begint te lachen. Terugspoelen kan niet, zo veel krijgen we niet van Ziggo. Na afloop van het programma heb ik twee dingen half gevolgd, of heb ik ook nog zitten tinderen?
In feite zijn dit gewoon keuzes die iedereen in zijn leven moet maken, waarbij je normaal de voor- en nadelen afweegt en dan een weloverwogen besluit neemt. Maar dat besluit maak je één keer, en dan verander je niet nog zes keer van gedachten. Open je niet constant de koelkast en staar je drie minuten voor je uit, omdat je niet weet of je zongedroogdetomatenhummus of gewone hummus op je brood wil. Een besluit heb ik wél genomen: er staat nu een felrode prullenbak in mijn keuken te pronken.
Bro made a damn mistake hiring Juf ank . Seriously I know he’s distant with his colleagues and only has close contact with Nancy but Jesus Christ this man. BRO NEVER CHECKED IF URZELA’S TROUBLES WITH ANK WHERE REAL LMAO
Wie kent 'm niet? Hallo allemaal, wat fijn dat je er bent... van Juf Ank. De Luizenmoeder zie je iedere zondag om 20:25 op NPO 3 Meer AVROTROS vind je op: Fa...
Gastblogger Talitha maakt een diepe buiging voor de volgens haar meest stoere wezens op dit moment: LOEDERS! Het Loeder dat alle hypes op het gebied van moederen heeft overleefd: Van de Oei! Ik groei tot de quinoa generatie, maar toch lekker haar eigen weg volgt. Ze doet maar wat en ze doet het goed. Tijgerstrepen De Loeders met tijgerstrepen – die ze hebben verdiend door niet alleen hun…
