#lukasdhont

[chinailen]

[regentstreetcinema]

An intense childhood friendship has tragic consequences in this devastating drama. Close is the kind of film that changes the viewer - a reminder of the power of cinema.

[twotrey23]

#movie screening #2 today... #Close . #LukasDhont #Belgium #film #cinema #movies #films (at Sepulveda Screening Room) https://www.instagram.com/p/Cle2J6Cv7Yp/?igshid=NGJjMDIxMWI=

[hollywoodeaqui]

O filme belga Close (“Perto”/ “Proximo”) foi um dos que mais me tocou nos últimos anos. Vencedor do Gran Prix, em Cannes, é um dos favoritos para receber uma indicação ao Oscar, na categoria filme internacional. Sem muitas palavras, com muito sentimento e um elenco brilhante, o filme faz jus ao nome e nos aproxima da sua temática, que inclui suicídio, bullying, orientação sexual com uma sensibilidade que vi poucas vezes antes na telona. Indico e compartilho o impacto que Close teve na minha jornada cinéfila e meu encontro com o diretor, Lukas Dhont, mente brilhante por trás desse projeto. Link na bio. #closemovie #closefilm #lukasdhont #dicadefilme #hollywoodéaqui #awardseason #temporadadepremiação #oscar #theacademy (at Los Angeles, California) https://www.instagram.com/p/CkJ3HY6PA7H/?igshid=NGJjMDIxMWI=

[awardseasonblog]

Il #Belgio 🇧🇪 ha scelto come proprio rappresentante per gli #Oscar2023 per la categoria #BestInternationalFilm il film vincitore del Grand Prix Speciale della Giuria all'ultimo Festival di Cannes #Close diretto da #LukasDhont TRAMA: Léo e Rémi sono due ragazzi di tredici anni che vedono improvvisamente sconvolta la loro profonda amicizia, dilaniata dal cinismo e dalla malizia dei loro coetanei, mentre la prospettiva dell'adolescenza incombe... CLIP: https://youtu.be/S7sw223zTuU FESTIVAL: Grand Prix (Festival di Cannes), Miglior film (Gorki List Audience Award - Palic Film Festival), Miglior film (Sidney Film Festival) OSCAR 2022: Lo scorso anno fu scelto Playground di Laura Wandel che riuscì ad entrare nella short-list dei semifinalisti senza però ottenere la candidatura. Nella storia degli Oscar il Belgio ha ottenuto ben 7 nomination senza mai riuscire a vincere l'ambita statuetta: Palaver di Emile Degelin (1970), Il maestro di musica di Gerard Corbiau (1989), Padre Daens di Stijn Coninx (1993), Farinelli - Voce Regina di Gerard Corbiau (1995), Assolutamente famosi di Dominique Deruddere (2001), Bullhead di Michael R. Roskam (2012), Alabama Monroe – Una storia d’amore (The Broken Circle Breakdown) di Felix Van Groeningen (2014). #OscarsSubmission #95rdOscars #95rdAcademyAwards #Oscars2023 #InternationalFeatureFilm https://www.instagram.com/p/CilcX8SIZv9/?igshid=NGJjMDIxMWI=

[awardseasonblog]

Prime reazioni al film di #LukasDhont, #Close, un controverso coming of age con cui esplora il fragile mondo dei legami d'infanzia. TRAMA: Léo e Rémi sono due ragazzi di tredici anni che vedono improvvisamente sconvolta la loro profonda amicizia, dilaniata dal cinismo e dalla malizia dei loro coetanei, mentre la prospettiva dell'adolescenza incombe... “Un melodramma minimalista che mostra una netta crescita dello stile visivo ma che potrebbe essere confrontato ad alcuni con la sua estetica volutamente pacata alla Eric Rohmer. Il dramma tocca il territorio particolarmente caro a Xavier Dolan con la sua enfasi sulle madri e in particolare sulla madre di Remi, Sophie, interpretata dall'eroina di Cannes Emilie Dequenne (vincitrice della migliore attrice nel 1999 per Rosetta con cui i fratelli Dardenne vinsero la Palma d'Oro)" (Damon Wise, Deadline) “I migliori amici di tredici anni Leo (Eden Dambrine) e Remi (Gustav De Waele) non lo sanno ancora, ma questa sarà l'ultima estate perfetta della loro vita. Sarà l'ultima estate in cui condivideranno la stessa immaginazione, si ameranno senza dover pensare a cosa significhi, e correranno o andranno in bicicletta ovunque il più velocemente possibile per non perderne nemmeno un minuto." (David Ehrlich, IndieWire) “Pochi di noi hanno la fortuna di avere un'amicizia così intima e facile come quella condivisa dai ragazzi belgi di 13 anni Leo e Remi in " Close ". Quella connessione, e la responsabilità che ne deriva, è al centro del secondo lungometraggio di Lukas Dhont , così sottile e sensibile nella prima metà, così devastantemente falso dalla sua tragica svolta. Questo film meravigliosamente evocativo, che proviene da un regista apertamente omosessuale, offre un ritratto di affetto innocente e innocuo come non abbiamo mai incontrato in un film. E poi diventa qualcosa di incredibilmente, sgradevolmente diverso.” (Peter Debruge, Variety) #CriticsReviews #Cannes2022 https://www.instagram.com/p/CeERheLstXi/?igshid=NGJjMDIxMWI=

[yanarchy072]

・ 親愛なる @munehirosaito キャメラマンの一押しおススメ！！ 第二のグザヴィエ・ドランらしい監督の傑作だって。 コレは早く観たい！ ・ #girl #ガール #girlガール #ルーカスドン #lukasdhont #ビクトールポルスター #victorpolster ・ #映画 #movie #cinema #ビバムビ #instagood #instamovie #instapic #moviestagram (Tokyo, Japan) https://www.instagram.com/doggy0791yanarchy/p/BwoxbaxgPeQ/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=1t8k6oyqt9635

[kaylavandurme]

GIRL

Woensdag, 7 november 2018

Een Belgische drama film geschreven en geregisseerd door Lukas Dhont. De film en zijn acteerprestaties vielen reeds in de prijzen bij Caméra d’or en de Queer Palm, nadat hij in première ging in Cannes.

Eerlijk toegegeven had ik hoge verwachtingen van het debuut van deze jonge artiest. Deze zijn zeker en vast tegemoetgekomen. Het verhaal was enorm emotioneel geladen, vaak op duidelijke maar soms ook op subtiele manieren. Hij kan met enkel beeld en zonder stem of geluid al zo veel zeggen over het gevoel dat de personages hebben.

Ik zou het graag hebben over zijn montage, kadrages en enkele stijlkenmerken die me meteen opvielen. Ten eerste merkte ik op dat zijn beeldverhouding op een tussenmaatje zat. Geen 16:9 maar ook geen 4:3. Dit gaf hem de mogelijkheid om zijn beeld op een andere manier in te vullen dan bij die twee meest voorkomende verhoudingen. Wat mij ook meteen opviel is hoe close hij telkens bij de personages zat. De film bestaat voornamelijk uit close-ups. Dit voelt soms een beetje verstikkend aan, maar ik begrijp de keuze. Het is een verhaal waar veel pijn en gevoel in zit. Om deze optimaal te kunnen voelen plaatst hij ons zo dicht mogelijk bij de personages, letterlijk dus. Je voelt dat dit een bewuste keuze is geweest, zoiets doe je niet perongeluk 100 minuten lang.

Iets dat mij wel stoorde aan de film is het tempo. Hij gaat vaak zo snel over scenes die echt wel iets meer tijd en ruimte verdienen. Zo voelde het vaak alsof je geen tijd kreeg om te verwerken wat er net gebeurd was. Misschien deed hij dit omdat het in het echte leven ook zo zou gaan, maar buiten een vermoeden is de reden voor mij dus vrijwel onbekend. Hij springt van de hak op de tak zoals het spreekwoord het zegt.

Al dit gezegd zijnde vond ik het wel een prachtig uitgewerkt concept. De beelden waren mooi van kadrage, de kleuren en de warmte die je daar in terug vindt zijn altijd juist geplaatst en het verhaal is er eentje om U tegen te zeggen!