Ugo Foscolo Lamtumira e fundit Të desha pra, të desha e të dua ende me një dashuri që mund t'imagjinohet veçse nga unë. Është çmim i ulët, o engjëlli im, vdekja, për kë s'mundi të dëgjonte se ti e do, e të ndjejë t'i rrjedhë në krejt shpirtin dëshirimi i puthjes tënde, e të qajë me ty - unë jam me një këmbë në varr; e prapë, ti në kët'nyjë rikthehesh, si dikur, para këtyre syve që tek japin shpirt mbërthehen pas teje, mbas teje që, e shenjtë, shkëndrit me gjithë hiret e tua... Unë vdes... plot me ty, dhe i sigurtë për vajin tënd. L’ultimo addio T’amai, dunque, t’amai, e t’amo ancor di un amore che non si può concepire che da me solo. È poco prezzo, o mio angelo, la morte per chi ha potuto udir che tu l’ami, e sentirsi scorrere in tutta l’anima la voluttà del tuo bacio, e pianger teco – io sto col piè nella fossa; eppure tu anche in questo frangente ritorni, come solevi, davanti a questi occhi che morendo si fissano in te, in te che sacra risplendi di tutta la tua bellezza… Io muoio… pieno di te, e certo del tuo pianto… Përkthim i çastit nga Elvana Zaimi #ugofoscolo #lultimoaddio #poesiaitaliana #poetiitaliani #letteraturaitaliana #poesia #italianpoetry https://www.instagram.com/p/COSAym1Bm_5/?igshid=1cig5etxwdb11
