Door de Ardennen zonder te klimmen
Dinsdag 16 september – Namen – Fumay
Tegen half tien op weg. Het eerste stuk van de route was al bekend want die had ik gisteren ook gereden. Ik had het gevoel dat er iets minder tegenwind was. Of raakte ik er gewoon meer aan gewend? Het was wel een stuk bewolkter en iets frisser dan gisteren. Zelfs de groepen ganzen die ik gisteren al tegenkwam lagen weer op dezelfde plek.
Vlak voor Dinant, bij Houx, een computerzaakje opgezocht om een muis te gaan kopen. Het was een kleine kilometer van de route af. Ik had het winkeltje snel gevonden al was ik er al langs gereden. En ze hadden zowaar een eenvoudige muis met usb kabel te koop. Ik kreeg de bon mee voor de garantie. Net of ik hier ooit nog terugkom.
In Dinant begon het een klein beetje te druppelen maar al snel stopte het weer. Meteen doorgereden. Gelukkig dat ik goed oplette want het smalle fietspad, wat je moest delen met voetgangers had plotseling een trapje. Je zou er zo naar onder rijden. Ik kan me niet voorstellen dat het hier nooit fout is gegaan. Langs de rots van het Ros Beijaard. Tijdens het Ardennenoffensief was hier flink gevochten en werden de Duitsers gestopt.
Een stukje verder kwam ik bij het renaissance-kasteel van Freyr. Misschien wel een mooie plek om te lunchen. Maar het kasteel was alleen in het weekend geopend vertelde me een medewerker toen ik het terrein op fietste. Het hek was toevallig open omdat men een auto van een leverancier verwachtte. Om het kasteel gefietst in de hoop dat ik toch nog wat ervan kon zien. Maar dat viel tegen. De privacy van de kasteelheer werd goed gewaarborgd.
Dan maar door en geluncht bij een sluis. Hier stonden wat bankjes inclusief overkapping. Gelukkig maar want het begon weer kort maar hevig te regenen. Na de lunch was ik nog geen tien minuten aan het fietsen en toen begon het alweer te hozen. Even geschuild onder wat bomen. Een stuk verder alweer een flinke hoosbui. Gelukkig kon ik schuilen onder een brug. Na een paar minuten was het alweer droog. De brug over om mijn route aan de andere kant van de Maas te vervolgen.
Daarna verliet ik de Maas en ging de route een stuk hoger over een oude, nu geasfalteerde, spoorlijn. Mooi! Langzaam steeg ik en vlak voor Givet daalde ik weer flink richting Maas. Ongemerkt was ik in Frankrijk. Bij de grensplaats Givet zag ik al in de verte het fort Charlemont hoog boven de Maas liggen. Geen foto van gemaakt want het werd weer behoorlijk donker en het begon weer te regenen. Er was geen schuil mogelijkheden dus toen maar doorgefietst. Na enige tijd werd het gelukkig weer droog.
Het fietspad langs de Franse Maas was van uitstekende kwaliteit met strak asfalt. Na enige tijd verliet de route dit fietspad. De Maas kronkelde nogal en mijn route vervolgde niet de Maas maar stak dwars van de ene bocht naar de ander. Een stuk korter maar het was wel eventjes klimmen. Maar daarna weer uitstekend asfalt langs de Maas en de zon begon weer lekker te schijnen. Om me heen veel groen en begroeide heuvels.
Ik arriveerde in Fumay tegen 16.00 uur. Precies het tijdstip dat ik kon inchecken. Bij de B&B waar ik gereserveerd had hing echter een briefje op de deur. Ik ben om 16.00 uur terug. Of stond er nu 18.00 uur? De zes leek verdacht veel op een acht. Aangebeld maar er was niemand. Gebeld met mijn mobiel maar er werd niet opgepakt. Vijf minuten gewacht nog maar eens gebeld. Er werd opgepakt. Helaas vertelde een dame aan de andere kant van de lijn dat ze pas om 18.00 uur weer aanwezig zou zijn. Haar man lag in het ziekenhuis. Vervelend natuurlijk. Voor haar in eerste instantie maar ook voor mij. Bijna twee uur wachten. Ik besloot wat door het dorpje te lopen maar dat had ik na een half uurtje wel gezien. Koffie gaan drinken bij een brasserie. Tegen zessen terug naar de B&B. Gelukkig was het open en ingecheckt samen met een Nederlands echtpaar die ook op de fiets waren.
Een mooi 18e eeuws huis ingericht met oud meubilair en veel, heel veel, schilderijen en andere kunstwerken. Ontbijten om acht uur vond Madame te vroeg. Of het ook om half negen kon? Het Nederlands echtpaar ontbeten pas tegen tienen vertelde ze me. Ook voor uit dan maar. Morgen heb ik een iets kortere etappe en in Sedan kon ik ook pas om 18.00 uur inchecken. Snel douchen en daarna een restaurantje opgezocht.
Prima gegeten en fijne service bij Hostellerie Vallees. En ook nog voor een redelijke prijs. Tegen negen terug naar de B&B. De computermuis werkte prima en nog wat geschreven aan het reisverslag. Tegen tienen naar bed en nog kort gelezen in het boek ‘Waanzin’ van Lionel Shriver. Een satirische roman over een alternatief Amerika waar de cultuuroorlogen zijn doorgeschoten en waar over verschillen in menselijke intelligentie bij wet niet meer mag worden gepraat. Sterk overdreven natuurlijk maar toch met een zekere kern van waarheid. Vermakelijk maar ergens ook beangstigend.
Woensdag 17 september – Fumay – Sedan
Om half negen aan het ontbijt. Tegenover mij zat een jong Nederlands stelletje wat gisteren ook aanwezig was in het restaurant. Het was een prima kwalitatief ontbijt met een hele kan koffie voor mij alleen. Maar voor een fietser wat te weinig eten. Maar goed het is een start. Nog even, via handen en voeten, met de Madame gesproken. Tegen kwart voor tien op weg.
Maar tegen twaalven toch alweer gaan lunchen. Het ontbijt was inderdaad niet voldoende geweest om lang te kunnen doorfietsen. Maar de rit was vlak en ik was toch al goed opgeschoten zo over het jaagpad van de Maas. Zelfs door een tunneltje moeten fietsen. Bij Charleville-Mézières van de route afgeweken en de stad binnen gereden. Volgens mijn reisgids was namelijk het Place Ducale een must see. En dit was niet gelogen. Een statig plein met uniforme gevels en galerijen rondom. Ik had alle tijd want ik kon pas om 18.00 uur inchecken bij mijn B&B in Sedan. Daarom op het plein een kop koffie gedronken.
Daarna weer op weg richting Sedan. Een stadje waar ik al eens eerder was geweest. Sedan heeft de grootste vesting op het Europese vasteland. Ik weet niet of dit werkelijk zo is maar groot is die in ieder geval wel. Toch al tegen half vijf stond ik voor mijn B&B maar die was inderdaad nog gesloten. In de daarnaast gelegen Tabac zaak een kop koffie genomen. Daarna nog een biertje met een zakje chips tegen de eerste honger. Gelezen in ‘James’ waarmee schrijver Percival Everett de Pulitzer Prize 2025 gewonnen had en verder was het boek ook al genomineerd voor de Booker Prize 2024. Het is een hervertelling van ‘De avonturen van Huckleberry Finn’, dit keer verteld vanuit het perspectief van Jim, de tot slaaf gemaakte man. Een aanrader!
Gelukkig was gastvrouw Angele er om 18.00 uur. Zij was een David Bowie fan want de kat des huizes heette Ziggy Stardust én aan de muur hing een portret van David Bowie. Dit was ook ongeveer het enige wat aan de muur hing. Wat een contrast met de B&B van gisteren. Angele sprak ook Engels en het inchecken ging rap. Daarna wat gaan eten in een Afrikaans restaurant tegenover mijn B&B. Na het diner nog wat inkopen gedaan voor de volgende dag en nog een biertje gedronken. Maar op tijd naar bed gegaan.
