Aug 23, 2013
Bir Ankara akşamında pencereden gördüm aksini, Yükselin her zamanki sıcak ve kalabalık havası ve sen ve sevgilin vardı küçük, aksini gördüm sandım, yanılmışım. Sen kış çocuğu, sen yazları yok olmalısın ve yeniden doğmalısın kış ayının beyazlığında, her şeye rağmen ve herkese, yeniden. Kaldırım taşları yok, insan yığınları yol kenarlarında. Tanıdık tanımadık, tanınamayan simalar, yoklar. Bir tek kış olmalı Konur Sokakta, bir tek ben ve dimdik, tek başına. Yağmurda renkli şemsiyeler olmalı ve tek bir kırmızı. Deri eldivenli kadınlar geçmemeli Karanfilin kışından, sadece mavi, sonsuza kadar...