Mekhitar Garabedian Fig.a, a comme alphabet 2009-2010 Pencil, pen and marker on paper 29 x 42 cm
seen from United States

seen from United States
seen from China

seen from Netherlands

seen from China
seen from Malaysia
seen from Russia
seen from Australia
seen from Netherlands

seen from Sweden
seen from Germany

seen from Norway
seen from China

seen from Indonesia
seen from China
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from China
seen from Canada
Mekhitar Garabedian Fig.a, a comme alphabet 2009-2010 Pencil, pen and marker on paper 29 x 42 cm
Mekhitar Garabedian, Il n’y a pas de victoire… from Les Carabiniers (1963), neon, 55 x 5 cm, 2014. Copyright and courtesy of the artist and Galerie Albert Baronian
Mekhitar Garabedian, Gentbrugge (Sarma), 1998-2011.
Mekhitar Garabedian (n. 1977) fig. a, a comme alphabet (carpet, 2012) 2012, handmade carpet, 200 x 300 cm images © Mekhitar Garabedian Courtesy of Albert Baronian Gallery and the artist
Kum Kapi. Travelling Carpets - Museu Calouste Gulbenkian
Houses in the Modern Collection and Kum Kapi carpets - Temporary exhibitions at Calouste Gulbenkian Museum, Lisboa - 19th of June 2016
“I managed to see two temporary exhibitions at the Calouste Gulbenkian Museum where I spent part of the morning last Sunday. One of them was on Houses in the Museum's Modern collection and the other one on carpets...
The one on Kum Kapi carpets, whose name is associated to a district in Istambul where in the 19th century various Armenian master carpet makers ares said to have settled to create richly knotted silk carpets inspired in the Classic Persian carpets was equally insteresting. The exhibition displayed carpets made by two different Armenian artists - Hagop Kapoudjian (1870-1946) and Mekhitar Garabedian (1977) in what be called a "dialogue" between tradition and its reinvention.”
more info: Kum Kapi. Travelling Carpets - Museu Calouste Gulbenkian
MEKHITAR GARABEDIAN OP DE BIENNALE VAN VENETIE
Op 9 mei opende de 56ste editie van de Biennale van Venetië. Hayoutioun of Armenity is de groepstentoonstelling in het Armeense paviljoen waar onderzoeker aan KASK & Conservatorium Mekhitar Garabedian voor uitgenodigd werd. De tentoonstelling vindt plaats in een klooster op San Lazzaro en werd gemaakt door Adelina Cüberyan v. Fürstenberg. Het Armeense paviljoen ontving de Gouden Leeuw voor Beste Nationale Deelname.
De Armeense monnik Mekhitar (in het Nederlands hij die troost brengt), naar wie Garabedian is genoemd, liet in 1717 op het kleine Venetiaanse eiland San Lazzaro een klooster bouwen voor de orde die hij enkele jaren daarvoor in Constantinopel had opgericht. Het klooster en de bijbehorende bibliotheek verkregen wereldfaam en het is hier, in dit klooster dat beladen is met de noodlottige geschiedenis van de Armenen, dat curator Adelina Cüberyan v. Fürstenberg zestien Armeense kunstenaars uit de diaspora uitnodigt om hun verhaal te vertellen. Cüberyan: Ik heb de nationaliteit van kunstenaars of de kleur van hun paspoort als uitgangspunt genomen bij het maken van tentoonstellingen. Voor het Armeense paviljoen in Venetië was echter reeds beslist dat de editie van 2015 in het teken zou staan van de Armeense genocide die precies 100 jaar geleden plaats vond. Om deze eerste ‘moderne’ volkenmoord te herinneren, besliste ik op zoek te gaan naar Armeense kunstenaars die in de diaspora leven. Uiteindelijk heb ik er zestien geselecteerd. Armeniërs waren de eerste christenen, zij waren het die een alfabet ontwikkelden en de eerste schriften opstelden. Het schrift is steeds van onschatbare waarde gebleven voor de Armeense cultuur en dit belang gehecht aan het geschreven woord, de verwerking van herinneringen gekoppeld aan het trauma van de genocide is voor mij het uitgangspunt geworden van de tentoonstelling. De tentoonstelling zal te zien zijn in het oude klooster, niet in een white cube. De toegang tot het klooster, dat reeds eeuwen een plek is waar geleerden – oa ook Lord Byron – naartoe trekken, wordt vrij. Er worden ook nog steeds boeken gedrukt in het klooster. Armenity zal onder andere bestaan uit een Wunderkammer die een mengeling van Oosterse en Westerse accenten zal leggen. De meeste van de uitgenodigde kunstenaars kenden het klooster al, verschillende waren er zelfs reeds geweest net omdat herinnering, geschiedenis, schriftuur en onderwijs zo’n belangrijke rol spelen in onze cultuur. San Lazzaro is al eeuwen een pelgrimsoord voor geleerden en studenten van over de hele wereld, voor Armenen is het nét nog iets meer. Mekhitar Garabedian bijvoorbeeld maakte in het klooster in 2013-2014 reeds een werk (Table (Histoire de mes ancêtres) / Saint Lazare, Venise). Table is een uitvergroting van de inhoudstafel van een kinderboek dat vertelt over de Armeense geschiedenis en in 1977, het geboortejaar van Garabedian, eerst gedrukt werkt in het klooster van San Lazzaro.
Mekhitar Garabedian, wiens oeuvre zeer diep gedrenkt is in de idee van verlies, herinnering, geschiedenis, schriftuur en verwerking maakt enkele nieuwe werken voor Armenity. Al deze werken vormen een onderzoek naar hoe het collectieve en persoonlijke verleden blijven doorleven in het heden. Garabedians volledige oeuvre is een goudmijn aan literaire en andere citaten ontleend aan voornamelijk de Armeense literatuur en in het Westen dikwijls onbekende schrijvers of dichters. Eén van de nieuwe werken die Garabedian maakt voor Venetïe is zo’n citaat, gegoten in neon: And the world is alive. And Van is alive. Deze zinnetjes zijn afkomstig uit het in 1966 verschenen en meteen ook verbannen boek Burning Orchards van Gurgen Mahari. Mahari die later voor tien jaar naar Siberië werd gestuurd wilde met dit boek een waarachtig portret schrijven van het dorp Van waar hij opgroeide: May the political parties, past and present, forgive my not glorifying their leaders, but presenting them as they were. And may the people of Van living all over the world forgive my not portraying the characters in my novels as saints, but rather as the ordinary human beings they were. Met de neon haalt Garabedian nu niet alleen Van uit de vergetelheid maar ook de schrijver Mahari laat hij hier onder het oog van de duizenden bezoekers aan de biennale opnieuw schitteren.
Cüberyan vindt het belangrijk dat de zestien kunstenaars die ze selecteerde een kritische en open blik hebben op de wereld en zich in hun werk niet beperken tot uitspraken over hun eigen geschiedenis maar deze kritisch bevragen. De kunstenaars die ik koos uiten een diep gewortelde bezorgdheid over het belang van herinnering, rechtvaardigheid en verzoening; deze overstijgen voor hen de noties van territorialiteit, grenzen of geografie. Ongeacht of ze uit Beiroet, Lyon, Gent, Los Angeles of Cairo komen, deze kunstenaars zijn wereldburgers die constant hun Armeens-zijn bevragen en heruitvinden.
— Els Roelandt
De 56ste Biennale van Venetië loopt van 9 mei tot 22 november
Foto credits:
1. Mekhitar Garabedian installatie voor de 56ste editie van de Biennale van Veneti., Untitled (Gurgen Mahari, The world is alive, Venice), 2015 © Mekhitar Garabedian
2. Pagina 124 uit Yerkaran Songbook, 1890-1923 Songs Chosen by Mekhitar Garabedian, 2006, Mekhitar Garabedian, Imschoot Uitgevers