#mevsimyas

[irrasyonelhayat]

‘Hafızası karşısında neden aciz bir varlıktır ki insan?

...

Geçenlerde neyi fark ettim biliyor musun; bugüne dek hiç bağırmadığımı... Kendi sesime yabancıyım. Belki de bu yüzden hayatla kötü, hastalıklı bir ilişkim oldu hep. Neye sığınacağımı bilemedim. Galiba hep hatırlamaktan ibarettim.’

Mehtap Ceyran, Mevsim Yas

[irrasyonelhayat]

İki kirpiğimin arasında saklıyorum her şeyi. Nasıl incitiyor beni bu temsil. Hiçbir şeyde gerçeklik aramıyorum. O kocaman şey gelip gırtlağıma oturuyor, yutkunamıyorum. Bir tören alayı gibi geçiyor önümden cümle hayat.

Gideceğim buralardan, çok uzaklara gideceğim, gideceğim ya, uyuyamıyorum işte. Pencereden şehrin karanlığına bakıyorum. Kulağımda cızırdayan bir radyo. Göğsüme basılmış gibi birazdan ağzımdan fırlayacak sanki ciğerim. Yalnızlık değil bu, hayır hiç değil. Her hissin başka bir adı olmalı. Dünyanın bu kadar kuvvetli ve vahşi, benimse bu kadar küçük ve savunmasız olmamın da bir adı olmalı. Bacaklarım bir karıncanınki gibi incecik. Bir sivrisinek vızıltısına benziyor belki de sesim. Küçük yeşil bir yaratık, çirkin, değersiz! Dünyadaki yerim bu.

Neyin devamlılığı, değişen hiçbir şey yok... Her gün aynı tarakla tarıyorum saçlarımı: siyah bir tarak. Her gün aynı aynaya bakıyorum: gri bir ayna. Aynı çelenkleri taşıyorlar oradan oraya. Cenaze arabalarının bile rengi aynı mesela. Sesler, ifadeler, sokak adları, sokak kambalarının kırıkları. İki günde bir çantamı topluyorum, o da aynı. Birkaç güne, benim de üzerime bir gazete parçası örtecekler. Bu değişmezliğin de bir adı olmalı.

Uyumalıyım!.. Unutmak için uyumalıyım! Uzun uzun uyumalıyım!

Zaman yavaşladı. Saat sabahtan beri olduğu yerde duruyor. Bazen takılıp kalıyor insan bir vakitte. Öyle bir vakitteyim işte.

...

Oysa iyiliğe ve şeylerin büyüsüne inanmak istiyorum hâlâ. Masum bir öpücük bozabilsin yüzyıllık büyüyü. Fişi prize takınca lamba yansın yine ama bir matematik formülü olmasın bunun karşılığı, Tanrı’nın eli gibi düşünmek istiyorum. Bilgi ve gerçeklik duygusu var ettiği kadar yok da ediyor insanı.

Hâlâ bu pencerenin önünde neyi bekliyorum? Olmayacak olan neyi? Gelmeyecek olan kimi?

Mehtap Ceyran, Mevsim Yas

[uzunburakefendi]

. "Vagonları ölülerle dolu bir tren düşün, beni de o trenin gövdesi say. İnsan hayatı bir trenin vagonlarına benzer çünkü." syf.11 . "Cam bir fanusa hapsedilmiş gibi hissediyorum. Oradan seyrediyorum dünyayı. Sıkıştırıldığım yerde hareket edemiyorum. Benim dışımda fakat beni de arkasında sürükleyerek devamlılığını sağlıyor hayat. Hiçbir şeye müdalahe edemiyorum. Hayat diye algıladığımız şey, en çok insan ruhundaki boşluğa karşılık geliyor. Zamanla genişliyor bu boşluk. Dolduramıyoruz. Ömrümü, tanıklıklarımı kendime açıklamakla geçirdim. Fakat yoruldum artık, insan olmaktan gelen sınırlı gücümün tükendiğini hissediyorum. Sıyrılmalıyım bu fanusun içinden. Çatlatıp kurtulmalıyım." syf.162 Doksanlarda çocuk olmuş, kitaptaki bütün o anlatılan; hizbullahlar, domuz bağları, toplu mezarlar, genç kız intiharları gibi vakaları televizyondan kötü birer masalmış/rüyaymış gibi dinleyen nesilden biri olarak hepsiyle yeniden karşılaşınca tarif edemeyeceğim duygu değişimleri hissettim. Bahsettiği olaylardan hiç haberimiz olmadan okusak "vay be ne hikâye ama" diyebileceğimiz ama hepsinin gerçek olduğunu tahmin ettiğimiz için ne diyeceğimizi bilemeyeceğimiz bir hikâye var karşımızda. Mehtap Ceyran, bize -en azından bana- bu kadar yakın ama aynı zamanda bu kadar da uzak bir coğrafyada, doksanlarda meydana gelen olayları ustaca kurgulamış. Dil, üslup güzel tamam ama, sağlam hikâyeler barındıran romanlarda, hikâyeden ötesine bakmak istemediğim için onlardan bahsetmek istemiyorum. Doksanları hep nostalji ile ananlar olarak asıl unutmamamız gerekenleri hatırlatıyor kitap. Mardinli, inançlı bir arkadaşım vardı, "hizbullah" demezdi, "hizbuşşeytan bunlar" derdi. Öyle hikâyeler anlatırdı ki gerçekliğine inanamazdım. O geldi aklıma. Gün ağarınca ilk işim kendisini aramak olacak. Velhasıl; Mevsim Yas, bir okuyun/hatırlayın/unutmayın romanı. Biz de okuyup hatırlayıp unutmamalıyız. #mehtapceyran #mevsimyas #selyayıncılık #kitap #neokuyorum #okumakiptiladır #okumahalleri

[gulaytunc]

#mehtapceyran #mevsimyas #bookdesign #book #bookcover #bookcoverdesigner #gulaytunc #designer #graphicdesigner