Lokman Hekim elinde asası ve omuzlarında heybesi ile düşünceli ve ağır adımlar ile köprünün başında durdu.
80 yılın verdiği yorgunluk ve çukurovanın sıcağın o kadar bunalmıştı ki adım atacak takati kalmamıştı.
İçinde "yarabim buranın sıcağı böyleyse sen bizi cehennem ateşınden koru" dedi.
Gölgelik bir yer için sağına soluna bakındı..dalları göğe uzanan heybetli bir dut ağacı gördü.
Az gölgesinde dinleneyim öyle köprüyü geçerim dedi..
Heybesini omuzundan indirdi yanı başına koydu,sırtını ağacın gövdesine dayadı.
Terleyen başından sarığını çıkarıp heybesinin üzerine koydu.Elini saçlarının arasında dolaştırdı.
Derin derin soluklandı,gözlerini kapatıp akan Ceyhan ırmağının o huzurlu suyunun sesini dinlemeye koyuldu.
Yüzünde edebi hayatın sırrını çözmenin gülümsemesi...
Biraz zaman geçmişti ki gözlerini korku ile irkilerek açtı ve hızla heybesine uzandı
Heybesinin içinde ne var ne yok yere döktü.
Ceylan derisi kapli defterini görünce derin bir oh çekere tekrar yere döktüğü eşyalarını özenle heybesine koydu.
Yavaşca sızlana sızlana asasına dayandı ayağa doğruldu.
Bir elinde asası bir elinde yıllarını verdiği kitabı ile köprüyü adımlamaya başladı.
Köprünün tam ortasına geldiğinde durgun ve derin akan ırmağın seyrine daldı..
En son böyle güzel bir köprüyü ve manzarayı ilk yollara düştüğünde Dicle'den geçerken gördüğünü anımsadı.
Başını göge çevirip temiz havadan derin bir neves aldı.
O an anlam veremediği bir ışık gördü.
Gözlerini kısıp daha dikkatlice baktı...baktıkça korkmaya başladı,geriye doğru sendeledi.
Işık yaklaştıkta hızla çarpan kalbinin sesini duyar olmuştu.
Bir anda kararan gökyüzü aniden fırtınaya döndü.
Neler olduğuna anlam veremiyordu.
Elinden asasını bıraktı,uçmak üzere olan sarığını tutmaya başladı..
Olduğu yerde dona kaldımıştı.
Elinde sımsıkı tuttuğu defteri bir anda kayıverdi... defterin yaprakları yere saçıldı..Saçılan yapraklar gökyüzüne çekilip savruldu.
Kararan hava bir anda açıp kendine geldiğinde uçuşan defterinin yaprakları birer birer Ceyhan'ın sularına karışıp gözden kayboluyordu.
Diz çöktü ve elleri ile yüzünü kapattı ve gözlerinden yaşlar süzülmeye başladı.
Beni af et ya rabbim !
