CRISTINA LA VENENO
W. I. P
seen from Estonia
seen from United Kingdom
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from China

seen from United States
seen from Australia

seen from United Kingdom
seen from United States

seen from United States
seen from China

seen from Netherlands
seen from United States
seen from Netherlands
seen from China
seen from United States

seen from Sweden
seen from China

seen from United Kingdom
CRISTINA LA VENENO
W. I. P
Misisipi (parte 7)
Salí a buscar a mi amigo, si me quedaba donde estaba él no volvería. Tendría que salir a buscarlo. Dejando atrás este tren descarrilado ya hecho cenizas, me adentro en un bosque desconocido con la esperanza de encontrarte. No sé por qué, pero algo en mi pecho me pide que te vea una vez mas, y que vos veas que te veo. Escuchando un zizeo a lo lejos algo molesto camino por unas cuantas horas, ya bastante lejos. Comienzo a preguntarme si te encontraré mientras empieza a oscurecer. Y frente a mi aparece la serpiente del circo, que al parecer sobrevivió a ese tren descarrilado. La serpiente me miró, yo miré que me miró. Un segundo antes de que salte sobre mí recordé tu nombre, aquel por el que te llamaban en el circo. En un último aliento de esperanza grité tu nombre con todas mis fuerzas. Un segundo despues escuché tu rugido, y vi como tu zarpazo golpeó a la serpiente apartándola lejos. Ya no se escuchaba mas ese zizeo molesto. Yo lo llamé, y mi amigo apareció. Te veo, y veo que me ves.
Misisipi (Parte 6)
El corazón me explota al verme junto a mis hermanos escapando de aquello a lo que nos aprisionaba. Luego de tanto caos, de tanto tiempo en el encierro, de habernos resignado a permanecer en esta prisión para siempre, un evento oportuno nos libera y en nuestra primera oportunidad saltamos como locos hacia los árboles para balancearnos sobre las ramas que hacia mucho tiempo añorábamos. Parece mentira, un golpe de caos, un calor inmenso provocado por ese fuego, las vueltas que nos lastimaron parecen ya no importar. Somos libres y estamos juntos, eso es lo único que nos importa. Pero al escuchar ese disparo a lo lejos nos quedamos congelados. ¿Qué habrá pasado? La curiosidad se apodera de nosotros para encontrar el origen de ese ruido que interrumpió nuestra celebración. Nos vemos, y vemos que nos vemos. Como esperando que alguno de nosotros tome la iniciativa, no sabemos para donde ir. Va, mentira, yo si lo sé. Seguimos al primero que decide alejarse de ese sonido que nos asustó, parece que en realidad lo sabemos todos. Sabemos a dónde ya no queremos volver.
Misisipi (parte 5)
Estamos en este vagón desde antes de que amanezca, por la ventana puede verse el sol en su mejor intensidad, debemos estar a la mitad de la mañana tal vez. Nos tratan como entretenimiento, de un lugar a otro, dentro de una carpa obligandonos a hacer cosas que no queremos. Nos golpean con un látigo si no obedecemos y nos dan comida cuando nos portamos bien. Que deprimente, que horrible especie aquella que usa pieles extra para cubrirse. Aunque no todos son tan crueles. Hay uno que nos suelta las cadenas por un rato cuando ve que no lo ven. Se ve distinto si resto, hasta parece sentir cariño por los monos. Le da carne al león que está en su jaula, a el no lo suelta, sería peligroso. Pero a mí sí me soltó, a pesar de ser más grande. Y no eligió un buen día para hacerlo. Otro hombre entró, a carcajadas de burla, pero lo vio, y el vio que lo vio. Sus risas se detuvieron y comenzaron a discutir. El segundo hombre sacó un látigo y comenzó a golpear a los monos para regresarlos a su jaula, aunque sin éxito. El primer hombre lo detuvo, le quitó su látigo y lo arrojó por la ventana. El segundo hombre sacó su pistola, yo aún estaba suelto y pude distinguir unas palabras "así se trata a los animales" y apuntó su pistola en dirección al león. Basta, no voy a permitirlo, ya fue suficiente. Me levanto sobre mis patas traseras y con las delanteras lo golpeo en la cabeza, que retumba contra la pared de este vagón. Me siento fuera de mí y comienzo a correr en todas direcciones, golpeando con mi cuerpo cada pared. El primer hombre intenta alcanzarme, yo sigo lleno de furia, no me reconozco. Otros animales comienzan a imitarme y el suelo comienza a temblar, el vagón comienza a girar y las paredes son el suelo, luego el techo, todo está descontrolado.
Misisipi (Parte 4)
Todavía estaba caliente la jaula cuando abrí los ojos. Quién sabe cuanto tiempo estuve desmayado. ¿De qué me habré perdido? ¿Y en dónde está el león que liberé? Sus huellas van al bosque, ¿debería ir a buscarlo? ¿Habrán otros leones tras esos árboles? Un búho me mira fijo desde la rama, como si me estuviera vigilando. Intento hablarle como si pudiera responderme, debo estar volviéndome loco, debo haberme golpeado fuerte la cabeza en mi caída. Todavía sale humo de este tren descarrilado. Podría seguir el camino de las vías, es lo más seguro para volver a mi hogar. Pero el búho me sigue mirando, como si me invitara a adentrarme a lo desconocido. ¿Qué habrá pasado con ese león? ¿Qué haría si me viera, me reconocería, me cazaría? De pronto se escucha un disparo, y el búho sale volando en la dirección de donde provino ese sonido. De pronto ya no siento esa duda paralizante, el camino seguro no es el correcto. Debo ir en busca de amigo a pesar del riesgo de que no me reconozca. Necesito saber que logró escapar a salvo. Qué curioso, un león al que apenas conozco. El búho ya me sacó mucha ventaja. Y lo peor es que creo saber quién fue el que disparó. Solo espero que aún no sea tarde.
Najmanje 26 stradalih u tornadu
Misisipi, država na jugu Sjedinjenih Država, počela je sa procjenama razmjere razaranja, nakon prolaska tornada dan ranije koji su usmrtili najmanje 26 ljudi. “To je tragedija”, napisao je guverner Tejt Rivs na Twitteru. Spasilačka akcija i potraga za stradalima nastavljena je i danas. Vlasti Misisipija proglasile su vanredno stanje. Meteorolozi su upozorili da se na jugu SAD i danas očekuje…
View On WordPress
U snažnom tornadu najmanje sedmoro mrtvih
Foto: Beta/ AP U snažnom tornadu koji je sinoć pogodio ruralni dio američkih država Misisipi i Alabama stradalo je najmanje sedam ljudi, uništene su zgrade i prekinuta struja, dok se nevrijeme praćeno gradom veličine teniske loptice širilo južnim dijelom SAD. Nacionalna meteorološka služba potvrdila je da je tornado izazvao štetu oko 96 kilometra sjeveroistočno od Džeksona u državi Misisipi.…
View On WordPress