#mitrush kuteli

[orthodoksia]

..Që ku dual këto gala? I prenë udhën, me hijen e tyre të rëndë, pastaj u zhdukën. U zhdukën dje u dukën prapë, përsipër, mbi krye, duke krokëritur. Midis tyre ishte edhe një korb i zi, që e kish vrarë atij mëngjezi, sepse e kish pandehur pëllumb. Ky korb bënte më të madhen e këndonte si njeri:

Jarnani, jarnana…

Ku ta dish? Korbi ka tre shpirtra e prandaj rron treqind vjet. Rron se ha kërmë. Ngjallet lugat. Jo, ky s’është korb, po lugat!

[kafsho]

[lazygreys]

I love you, muddy Albanian soil,

Magic,

Sweet as honey,

Bitter as wormwood,

I love you

Ferociously,

Desperately,

Like a wolf loves the forest,

Like a wave loves a wave,

Like mud loves mud!

[naishtedikur]

Është e vështirë të plakesh, nuk do ta pranosh, por nuk e ndal dot, - Mitrush Kuteli

Është e vështirë të plakesh, nuk do ta pranosh, por nuk e ndal dot, – Mitrush Kuteli

Është e vështirë të plakesh. Nuk do ta pranosh, por nuk e ndal dot.

E bukura është se të del plotësisht nga mendja. Mendon se je ende i ri, derisa një ditë e sheh veten me thinja përpara pasqyrës. Sheh përreth fëmijët e tu të rritur dhe nipërit apo mbesat që luajnë rreth shtëpisë.

Aty kupton se koha ka kaluar pa e kuptuar dhe ti nuk ke bërë dot asgjë për ta ndalur.

Aty kupton se je…

View On WordPress

[naishtedikur]

”Jam shqiptar e kosovar, zot e krenar, zot e bujar”, Mitrush Kuteli

”Jam shqiptar e kosovar, zot e krenar, zot e bujar”, Mitrush Kuteli

Poezi nga Mitrush Kuteli

Jam shqiptar e kosovar; zot e krenar, zot e bujar

mbi këtë dhé, q’e kam si fe, e përmbi fé:

E kam vatan! E kam atdhe! Që gjysh stërgjysh, që brez pas brez, që gjithëmonë.

Ti shqa thërret, ti shqa bërtet, gjer lartë në retë se jam barbar.

Jo, s’jam si bërtet ti, si buçet ti, ti, Mal i Zi.

Po vendin tim e dua, lirinë e dua, e s’dua zot mbi mua.

Se jam këtu kur s’kish njeri,

View On WordPress

[readcarephilly]

Më di a nuk më di - Mitrush Kuteli

Më di a nuk më di se qaj, më di a nuk më di se vuaj në orët e thella të natës, kur ngrihem i çmëndur të shkruaj me gjakun e zemrës të shkruaj.

Më di a nuk më di se agimet më gjejnë pa gjumë në shtrat, me shpirt të shkretuar nga dhembja, e dhimbshëm i pres perëndimet, me ankth i pres perëndimet.

Më di a nuk më di se sot u drodha kur pashë pranverën, (vjeshtën) që zbriste me flladet e prillit (tetorit), e ëmbël siç ishte qëmot, e hidhur siç ishte qëmot.

Më di a nuk më di se vuaj në orët e thella të natës, ku ndjehem nga jeta i huaj, nga vëndi i lemjes i huaj.

Më di a nuk më di….