Discover Top Posts Tagged with #mpur

Kommt da vielleicht eine kleine aber feine Überraschung zum Nikolaus aus der Dunkelheit? Längst überfällig... 🎅🎅🎅 #mpur https://www.instagram.com/p/B5suGqsqOcy/?igshid=1hk6jduuzhxre

#mpur

Lembah Kebar dalam Deru Perubahan Simbolik: Analisa Kepentingan Aksi Tolak PT.BAPP

Oleh: Kris Ajoi)*

Tulisan ini membahas apa yang menyebabkan maupun menjadi motif dibalik aksi tolak perusahaan PT.BAPP di Kebar pada tahun 2018 lalu. Tentu saja kasusnya sudah usang dan tak memiliki nilai jual, namun esensi dan eksistensi manusia yang hadir dalam aksi tersebut masih ada bahkan tidak bisa dihindarkan dari dampak negatif perusahaan jagung berkedok kelapa sawit tersebut.

PT.BAPP…

View On WordPress

#DOB #Lingkungan #Mpur #Papua Barat #Tambrauw

#beautyandthebeast #ofmosquitos #mpur #dhakadiaries https://www.instagram.com/p/BxvHq-GHvDR2Ur9swLfbNltjPqcaN-r6QlkCNw0/?igshid=1758ocxa312aw

#beautyandthebeast #ofmosquitos #mpur #dhakadiaries

Getest: Sticks & Stones

Vorige week ging ik eten bij de Brusselse Pop Up Sticks & Stones. Als jullie mijn post over 22 gelezen hebben, dan weten jullie hoe enthousiast ik was over het Antwerpse Pop-uprestaurant. Ik was keibenieuwd naar Sticks & Stones! Als klap op de vuurpijl konden we tijdens ons bezoek de uitslag van de nominatie meemaken, dus we hadden er zin in!

We werden enorm hartelijk onthaald, maar jammer genoeg was Hanne er niet: ze zat ziek thuis met een maagontsteking... Maar het vriendelijke personeel beloofde dat ze ons even goed zouden soigneren. We kregen snel een drankje en de amuses waren top! Noedels met koriander, kokkels met venkel en een reuzenscampi met 2 dips (mmm, die met aubergine was yummie!). Onze smaakpapillen waren aangewakkerd en we waren zeer benieuwd naar de rest.

Aangezien het de avond van bekendmaking was, werd enkel het kleine menu geserveerd (3 gangen). Hierbij konden we wel kiezen tussen 2 formules: Beleven (€49) of Ervaren (€55). Het enige verschil tussen beide menu’s is het voorgerecht: een stick voorgerecht bij het eerste, een op zoutsteen gebakken visje bij andere. Als hoofdgerecht boden beide menu’s dezelfde keuzes aan.

Als voorgerecht kregen we de sot-l’y-laisse (kip) en de op zoutsteen gebakken schelvis. Bij het spiesje van kip kreeg ik 2 aspergegerechtjes en een yoghurtdip met komkommer en daikon. De dip zelf vond ik heel lekker, maar niet zo goed passen bij de asperges. De aspergesalade met zalm vond ik niet speciaal, maar het stoofpotje van asperges was wel helemaal mijn ding. Wie het programma volgt, heeft allicht wel gezien dat Sergio Herman hierop redelijk wat commentaar had omdat er geen traditionele mousselinesaus bij geserveerd werd. Ik weet niet of Jaro ondertussen een aangepaste versie serveert, maar ik vond de combinatie van de asperges in een botersausje en een gepocheerd kwarteleitje wel zeer hard naar mousseline neigen.

Halverwege de voorgerechten switchten mijn vriend en ik van bord/kommetjes en kon ik proeven van de vis. En die was er “boenk op”: goed op smaak gebracht, knapperig op vel gebakken en fantastisch gegaard binnenin. Ook de combinatie met de appel-quinoa salade vond in zeer geslaagd. Bij dit gerecht werd er ook nog een lenterolletje geserveerd, dat wel lekker was, maar niet veel toevoegde aan het gerecht op zich. Ook de groene curry-dip vond ik qua smaak niet zo geslaagd, die smaakte eerder naar een soort van guacamole met limoengras in… Wat ik wel zeer lekker en leuk vond, was het krokantje van sesam met ijs van granny smith dat geserveerd werd op allemaal steentjes.

De gemengde gevoelens die we hadden bij de voorgerechten, keerden terug bij het hoofdgerecht. Op zich wel lekkere gerechten, maar de combinaties passen niet altijd. Zeker het papaya/appel-met-krab gerechtje dat bij beide hoofdgerechten (zeebaars en buikspek) werd geserveerd vond ik niet passen. Daarnaast hoorde bij beide sticks dezelfde garnituur: zowel gewokte als een crème van spitskool. Bij het buikspek hoorde een pindadip, en bij de zeebaars kwam een soja-gelei.

Het dessertje vond ik wel keilekker: een luchtige cake met aardbeitjes, yoghurt en crumble van groene thee en een kommetje met geitenkaas, mascarpone en aardbei. Het kaasgerecht van blauwe kaas met raapjes en honing viel ook in de smaak.

Jammer genoeg waren we niet van onze sokken geblazen door het eten, we hadden er toch wel meer van verwacht. De bediening was – ondanks de nominatiestress – zeer vriendelijk maar toen de rekening kwam was het toch even fronsen: we betaalden 140 euro per koppel. Dat was evenveel als in Antwerpen, maar voor een gang minder. Toen we het uitrekenden bleek het dat het per gerecht ongeveer op 17 euro kwam, wat de maximumprijs is voor een gerechtje in Antwerpen (met uitzondering van de entrecote, die 23 euro kost). Het kaasgerechtje kwam op 24 euro, wat ik toch wel extreem veel vind voor kaas… Maar het was een zeer leuke avond en de sfeer zat er natuurlijk dik in toen Brussel het laatste ticket voor de finale bemachtigde.

Veel mensen vragen mij op wie de finale donderdag moet winnen. Ook al vind ik Jaro en Hanne supersympathiek, als het op eten aankomt zou Antwerpen met vlag en wimpel moeten winnen. Maar in alle eerlijkheid: ik vrees ervoor. We shall see!

Marie Laurence