#muamma

[uykucupenguen]

Ey üzgün yalnızlığım, sineme bir baksana

Ne münzevi bir kaygı, ne de mahrem bir resim

Kaç zavallı dilenci elini açmış sana

Omuzlarımda mağrur bir devin ağırlığı

Aynaları arıyor yokluğunda adresim

Kim duyar bir fanusun içindeki çığlığı

Çöl kuşları geliyor, fırtına bedesteni

Hatıranı bir rüya sandığında saklarım

Atlılar kuşatıyor tenhalarında beni

Yüzünden artakalan bir muamma, bir zindan

Kapının eşiğinde kıvranan ayaklarım

Bir işaret bekliyor sisli bakışlarından**

Ateş Semazenleri, Nurullah Genç

[kleopatraninkutusu]

Sesini duyanmışımÖlümden korkup uyanmışımElimden geleni kaçırmışDerinden yaramı saranmışım

Nihat Ünal - Muamma

@welighs

[muratmesutfan]

İsteyip de gidemediğim bir şehir gibiydi, Gözgöze gelmek yerine, Sözlerin özünde tek bir ruhtuk halbuki. İmkânsız mıydık, (Besbelli!) Yoksa biz mi imkânsız kılmıştık? Muamma!.. Belki de bir Pamuk Prenses masalı… Mazgalları pas tutmuş bir şiire evrilir gibi, Zamanın çarkında hızlıca akıp yittik… Sonra… Sonrası diye bir şey yok! O gitti, Ben hâyâlini anılarla harmanlayıp, Her günüme taze bir başlangıç yaptım, Onsuz bir güne uyanmadım. Gitmedi, gidemezdi! (Şizofreni!) Bu masal böyle saçma bitemezdi… (Bitmişti…) Ya da en olması gereken yerde, Tahammülü mümkün olmaz bir vadede, (Gitmişti!) Olması gerektiği gibi; Tam vaktinde, Her canlı ölümü tadacaktı! Hayatın içinde yaşarken, Yudum yudum, Islak sancıların gölgesinde Bu ölüm yaşanacaktı… Bu ölüm bizi yaşatacaktı…

Murat Mesut

[jupiterliyazar]

Her şey bir muammaydı. Baştan sona söylenmeyişler dolu bir elbise giyinmişti.

[dilhunbiri]

“eğer bir şeyler bize gizemli ve anlaşılamaz görünüyorsa,” diyor okuduğum kitap, “muhtemelen yanlış varsayımlarla yola çıkmışızdır.” benim için bu kadar büyük bir muamma olmanın nedeni de senin için kurduğum yanlış varsayımlar sanırım. kusurlu anlamlar aramam.

[yeryuzugokyuzu]

“Bu dünya bir muammadır. Bakmakta olduğun her şey, göründüğünden başka bir şeydir de. Dünya düşündüğümüzden çok fazlasını içerir, öyle fazlasını ki, sonsuz, diyebiliriz. Böyle olunca, onu anlamaya çalışmak demek, aslında onu bildiğimiz bir şeye benzetmek demek olur. Sen de ben de, burada, senin gerçek dediğin dünyanın içindeyiz; zira ikimiz de onu biliyoruz. Ama sen erk dünyasını bilmiyorsun, o yüzden onu bildiğin bir sahneye benzetmektesin.”

Ixtlan Yolculuğu, Carlos Castaneda

[ehilal]

Herkes geçemediği sınavı ile imtihan olmaya devam ediyor şu hayatta. Artık eminim. Ben belirsizliklerden kactikca net olmayan her şey üzerime yağıyor. Ben bu sınavı daha veremedim biliyorum. Çok üzüldüm, çok acı çektim kimi zamanda görmezden geldim. Ama demek ki hiçbiri almam gereken ders niyetine geçmemiş. Her defasında sınıfta kalmış olmalıyım ki hayat karşıma geçip "ders tekrarı bir de buradan deneyelim" demeye devam ediyor.

Ben hala belirsizliği anlamiyorum. Mesela oluruna, akışına bırakmak nedir bilmiyorum. Sabredip sakinliğimi korumaya çalışıyorum. Kim bilir belki de tüm bunlar kaderin kollarına kendimi birakmayi öğrenmem için başıma geliyor. Kim bilir...

[burakerdel]

Teselli vermeyen hayatın bir parça mutluluk vermemesi ayrı bir muamma.