Bazı yaralar geçmez, Sadece acısı hafifler. Izi kalır. Ne izi bırakan için bir önemi var ne de senin onun bıraktığı yarayı taşımanın. Içindeki aşkla beraber, taşıdığın acılar bir zman sonra ağır gelmeye başlar iyice. Ne oluyor bilmiyormusun?? Sizin canınızı yaktığını bir kenara bırakıp en azından bıraktığı acıyı taşımakla yetinmeye başlıyorsunuz. Aşk böyle birşey işte. En ufak birşeyle yetinemeyi başarabilmek. Bu bir acı dahi olsa, Gülüşü bile bu acıyı geçirmiyorsa... Daha fazla söze gerek yok...













