Ó, þú og ég, sem urðum aldrei til. Eitt andartak sem skuggi flökti um vegg birtist sú mynd, sem okkur ætluð var. Sem næturgola gári lygnan hyl, sem glampi kalt og snöggt á hnífsins egg, sem rauðar varir veiti orðlaust svar. Ó, fagra mynd, sem okkur báðum bar.
Steinn Steinarr, Myndlaus









