#necomini

[necoart]

“Yalnızlıktan Üşüyen Adam”

Bugün kendi dinimde münzeviyim. Bir fincan kahve, bir sigara, bir de düşlerim; göğün, yıldızların, işin, aşkın ve hatta güzelliğin ya da ihtişamın yerini gayet rahat doldurabilir. Deyim yerindeyse hiçbir uyarıcıya ihtiyacım yok. Ben afyonumu kendi ruhumda buluyorum.

Fernando Pessoa - Huzursuzluğun Kitabı

[necoart]

Burky’ciğim.

Çocukluk aşktır, neşedir, kaygısızlıktır ancak ben geçmişteki kendimi hep ayrık, mahzun ve düşünceli görüyorum.

Giovanni Papini - Bitik Adam

[necoart]

Cumhuriyet Bir zümre, bir aile ya da bir kişinin değil, milletin hakimiyetine dayanan yönetim biçimi. Dilimize Arapçadan geçmiştir. Halk manasına gelen cumhur kelimesinden türemiştir.

Lügat365

[necoart]

Mirac seven ile sevilenin vuslatıydı. Taif'te kalbi kırılan cana, Cânân'ın lütuf ve ihsanıydı. Ama anlamadığım oydu ki, bir âşık, mâşuka varınca neden geri dönsündü? Sevgilinin kapısına erişince geri dönmek âşıklığı zedelemez miydi? Gaye, sevgiliye varmak ise, vuslattan sonra hasreti kim isterdi?

İskender Pala - Bülbülün Kırk Şarkısı

[necoart]

“Kalbini Açıkta Tutan Kadın ve Anılarını Heybesinde Biriktiren Kadın”

Dünyanın acısı olmasaydı taze yeşil yapraklar üzerindeki güneş ışınlarının anlamı olmazdı...

Tezer Özlü - Kalanlar

[necoart]

“Cadılar Bayramına Geç Kalan Kadın “ 

…‘yerini bulamama’… Bu his herhangi bir işsizliğin verdiği can sıkıntısı veya endişeye benzemiyor, insanı gözle görülür bir şekilde eziyor ve yavaş yavaş, hayatta lüzumsuz olduğu kanaatini uyandırıyordu. Kendinde her şeyi yapabilecek kuvveti görmek, sonra yapılacak hiçbir şey bulamamak… Tükenmek bilmez bir sabırla bir meçhulü beklemek… Nihayet bütün bunları sisli bir havadaki ağaçlar gibi belli belirsiz, karışık bir şekilde hissetmek… Bu, uzun zaman dayanılır şeylerden değildi.

Sabahattin Ali - Kuyucaklı Yusuf 

[necoart]

“Nar Çiçeği Kokulu Kadın ve Dünya Kozasından Kurtulan Kadın”

Bir tek yolculuk mümkün yalnızca; kendi iç dünyamıza yaptığımız yolculuk. Gezegenin yüzeyinde gezerek pek fazla şey öğrenemiyoruz. İnsanın geri dönmek için yola çıktığına inanmıyorum. İnsan asla başlangıç noktasına geri dönemez, çünkü o orada kendi de değişir. Ve tabii kendinizden, olduğunuz kişiden, kendinizde taşıdığınızdan kaçamazsınız. Kabuğunun içindeki kaplumbağa gibi, biz de kendi ruhlarımızın evini taşıyoruz. Dünya üzerindeki ülkeleri gezmek sadece sembolik bir yolculuktur. Nereye giderseniz gidin, hala kendi ruhunuzu arıyorsunuzdur.

Andrei Tarkovsky

[necoart]

“Mavinin En Sıcak Renk Olduğunu Düşünen Kadın ve Dostları”

Bir ayna arıyorum, canımı canına emanet edecek.

Bir ayna arıyorum, özümü yüzünde seyredecek...

Necmettin Şahinler - Aynasını Arayan Adam