Discover Top Posts Tagged with #nfs2016

National Food Showdown x Baguio Trip

From October 19 - 22 nasa Baguio ako para nga sa competition ko which is National Food Showdown 2016. Sobrang memorable nito sakin at nung nakaraan ko pa balak magsulat tungkol rito.

On the way to Baguio with the business plan team

First time kong pupunta sa Baguio, syempre excited ako dahil tourist ako hahaha. Puyat kami kasi may tinapos kami sa paper namin and maaga kaming umalis dahil gusto nila na unahan ‘yung bagyong Lawin bago mag landfall. 5 hours rin ‘yung byahe namin at natuwa ako sa mga falls sa Kennon road, kahit na super zigzag ‘yung daan.

Baguio Day One

#touchdownBaguio

Pag punta namin sa Baguio, malamig nga pero di naman ganon kalamig kagaya ng inexpect ko. We checked the competition area, which is sa Camp John hay tapos ayon, sinalubong na kami ng ulan.

Diretso kami sa transient house na unang nakuha and to tell you, sobrang di maganda ‘yung place tapos delikado pa papunta (basta ‘yun na ‘yon, ayoko nang siraan ‘yung lugar). Kumain kami sa isang karinderya and super mura ng bilihin, 30 pesos lang ‘yung bicol express with rice, malayong-malayo sa presyong Manila. Hahaha. Super bait pa ng mga tao, nakakatuwa.

bandang gabi lumipat kami sa new house, mas maganda at mas malinis. Maayos na sana ‘yung stay namin kahit bagyo kaso... nag brownout. Yes, brownout and sobrang nanghinayang kami sa oras kasi di pa kami tapos sa paper and sa powerpoint namin. Iyak :/

Baguio Day Two

Kinabukasan, wala pa ring kuryente. Sobrang kinakabahan na kami kasi wala pa nga kaming natatapos at magco-compete pa kami. Buti na lang at Friday pa kami pero kahit na, nangangamba kami. Buti na lang dumating si Ma’am Jane at sinabi niyang sa hotel kami magstay at gumawa ng paper.

Rain rain go away ...

Tumila na ang ulan, actually natakot ako sa bagyo kasi super lakas ng hangin. Buti na lang ‘pag super typhoon, mabilis lang din nawawala kasi mabilis ‘yung galaw ng bagyo. Bagyong Lawin, sobrang ‘di kita malilimutan.

‘Pag dating namin ng hotel, ayun, mabagal wifi kaya napagpasyahan naming mag computer shop. Gan’on pala sa Baguio ‘pag umuulan, sarado halos lahat ng establishments.

Natapos kami sa computer shop ng around 7, naghanap kami ng printing shop kaso wala talaga, e, sarado na silang lahat. Kaya bumalik na lang kami sa hotel

#LoveKoTo

Maraming salamat sa McDo at may nakain kami ng gabing ‘yon. Hahaha. nagrush na kami gumawa ng paper kasi 9 am pa ‘yung laban namin at sobrang walang kwenta ‘yung gawa namin (feeling ko). Bawal magstay sa hotel kaya umuwi ‘yung tatlo samin at kami lang ni Chris ang naiwan.

Zombie mode with Chris

Baguio Day Three

Pinilit naming tapusin ‘yung business plan proposal kaso kulang ‘yung time, the next thing I knew, umaga na at laban na namin. Syempre, nagready kami at nag-ayos na, di pa kami nakakapagpaprint. Kawawa talaga kami.

UST- CTHM Business Plan Team #GoRed

‘Di ko alam kung sino ang may balat sa pwet samin pero ‘pag punta namin ni Paps Tristan, number one pa kaming magpe-present, buti na lang mabait ‘yung number 2 and 3 kaya pinahuli na nila kami. Thank you po! Isang pasadang practice, puro adlib ang nangyari sa performance pero overall, positive ang comments ng panel. Wow! ‘Di namin inexpect na ganon. We have so many flaws, ‘di kami prepared pero sobrang sarap sa feeling na tapos na rin kami sa wakas. Thank you, Lord!

Our Bicol Express Pizza and Pasta. thank you, J-em, sa pagluluto!

After ng performance, kumain at nagpahinga muna kami ‘dun sa cafe sa may Baguio Country Club. Pare-pareho kaming walang tulog at walang kain at sa tingin ko pare-pareho kaming nakaramdam ng pagod ng mga time na ‘yon. After ng presentation, sobrang positive lang ng lahat ng naramdaman namin kasi maganda naman talaga ‘yung comments samin.

After presentation with the gang and Ate Lois

Blueberry cheesecake and fresh milk

Ayun nga, naramdaman ko ‘yung stress, puyat at pagod kaya ito ‘yung inorder ko kahit na ‘di pa ako naga-almusal and super sarap ng cheesecake nila and ‘yung fresh milk. Kung meron akong babalikan sa Baguiom eto ‘yon.

After ng pahinga namin, punta naman kami sa Camp John Hay kasi dalawa ‘yung venue ng NFS. Doon kami naghintay sa iba pa naming kasama na magco-compete pa lang and may malaking board doon kung saan sinusulat ‘yung score. Pag naka 70+ ka, bronze ka na, pag 80+ may silver medal ka at pag 90+ may gold ka. Hinintay ko na isulat ‘yung score namin, nage-expect ako ng 50-60 kasi nga hindi talaga kami prepared.

#itsamiracle asfghjkl!

Super kinakabahan ako habang sinusulat ‘yung dalawang digit na ‘yan and hindi ako makapaniwala. Agad akong tumakbo sa mga kagrupo ko at sinabing naka-Silver kami. Wow, just wow! Iba talaga ‘yung saya ko noong mga panahong ‘yon.

Syempre masaya na kami, bumalik muna kami sa bahay tapos nagbihis para sa awarding. Sobrang nagpapasalamat ako kay Lord at sa lahat ng taong tumulong samin. Unexpected win talaga!

Awarding Ceremony #happykids

Best silver medal of my life

After ng awarding, nagpahinga kami sagit sa bahay and thank Lord, may kuryente na. Nakatulog ako saglit tapos kumain then punta ng night market. Bumili lang naman ako ng souvenir pampasalubong sa friends ko at kumain ng mami. Pagbalik namin sa tansient house, pahinga lang ulit saglit tapos byahe na rin agad pabalik sa Manila.

#diary #nfs #nfs2016 #nationalfoodshowdown #nationalfoodshowdown2016 #baguio #baguio2016 #ust #cthm #gouste

Let me tell you something you already know. The world ain't all sunshine and rainbows. It's a very mean and nasty place and I don't care how tough you are it will beat you to your knees and keep you there permanently if you let it. You, me, or nobody is gonna hit as hard as life. But it ain't about how hard ya hit. It's about how hard you can get hit and keep moving forward. How much you can take and keep moving forward. That's how winning is done!

Sylvester Stallone, Rocky Balboa

#NFS2016 #nakikinig din naman ako