half drie in de nacht
Ik kan niet slapen... Shocking!
Ik weet het allemaal niet meer.
De ene keer word ik gillend gek als ik niet bij je ben. De andere keer heb ik er wat meer vrede mee...
Het komt in fases denk ik, kan dat?
Hersenloos blijf ik typen en het ritueel van het pippa’s eten uitvoeren; van het openbreken met m’n tanden tot het eten van het pitje en het lozen van de schil.
Mis je me nog?
Ik jou wel, maar ik wil er eigenlijk niet aan toegeven. Ik wil je niet missen... Ik wil sterk zijn. Ik wil mezelf weer zijn. ik wil bij je zijn. Ik wil dat dit allemaal nooit gebeurd was.








