#nutteloosheid

[fictie]

nutteloosheid

Waarover moet een mens schrijven als niets wat er gebeurt het benoemen waard is. Zelfs het schrijven over de nutteloosheid doet maar nutteloos aan. De ervaring zelf doet zich al niet aan als een intrigerende gebeurtenis, hoe is het om daar dan over te lezen?

Niets dan nutteloos, me dunkt.

Maar ook de nutteloosheid is een onderdeel van het bestaan en wij bestaan nu eenmaal. Hoe onnodig is dat?

Zo dralen wij maar in de rondte over een onverzoenend stuk aarde.

[nutteloosheidproject]

Het project

Doelgroepen: Zuid-Azië & Amerika

Kinderen in Zuid-Azië willen hun huid laten bleken, in Amerika ook. Hoe lichter, hoe mooier. ‘White privilege’ is een ding: het bestaat in verschillende landen in de wereld. Waarom wil ik hier iets mee doen? Ik ben zelf ook donker en kom uit Zuid-Azië. Ik voel me aangesproken wanneer kinderen en ouderen zichzelf zien als ‘minder’/ ‘minderwaardig’/ lelijk etc. Ik voel dezelfde pijn die zij ervaren. 

Ik voel de discriminatie die ik vroeger heb gevoeld ook op de manier hoe mensen in Amerika en Zuid-Azië voelen. #blacklivesmatter

Er is nu veel nieuws over Amerika door de gewelddadige racistische politie. Zuid-Azië wil haar cultuur berschermen: de bindi is niet toegankelijk voor blanken. #reclaimthebindi 

Reclaim the bindi & black lives matter zijn verbonden aan mijn thema: nutteloosheid.  ‘’Nutteloosheid’’ is geen woord op zichzelf. Het is letterlijk een nutteloos woord. Het woord is een symbool voor de inhoud van het woord. De inhoud is verbonden met de thema’s racisme en discriminatie. Deze twee onderwerpen komen in bod in de landen Amerika en Zuid-Azië: daar leg ik mijn focus op. 

Ik wil een soort campagne starten met als doel: bewustwording.  Het moet zodanig abstract zijn dat de bewustwording van alle kanten en op elk moment zou kunnen binnenkomen. Het moet kunst zijn. Ik wil dat deze maatschappelijke problemen aan bod komen. Ik wil dat men er niet meer omheen leeft. Hun ogen sluit omdat ze het gevoel hebben dat het niks met hun temaken heeft. Ik wil oncomfortabelheid wekken; confrontatie, schaamte, verdriet, liefde, omarmen van de feiten.  De campagne zal in delen worden opgesplitst:

ik zal beginnen met het maken van verschillende flyers die kunnen worden opgehangen in verschillende steden. Kaartjes maken die kunnen worden neergelegd bij winkels en café’s. (zelfde soort vormgeving)

De flyers/kaartjes moeten 1 onderwerp bevatten. Ze moeten een quote/tekening/foto etc. met felle, duidelijke tekst of gedicht erop. Iets dat men snel zal lezen zonder er bij stil te staan. : de bewustwording komt misschien later. Maar men moet het wel eerst in zich opnemen! Dat kan op verschillende manieren, door iets betastelijks(?) te geven, nemen mensen het mee naar huis en wordt het iets van materiele waarde als het er enigszins mooi uitziet. Uiteindelijk komt dan een bewustwording en wanneer dat gebeurt zorg ik ervoor dat er meer is om over na te denken:

Een tumblr site met alleen maar racisme en discriminatie: informatie voor de mens over de huidige situatie: bewustwording via het internet.

Tussendoor wil ik graag interviews houden met verschillende mensen, ik stel ze dan vragen en zij antwoorden. Ik doe niets met hun antwoord en ga door naar een volgend persoon. Het is telkens vraag en antwoord, en dit achter elkaar geplakt in een kort filmpje met de titel van mijn project als hoofdrol. De bedoeling hiervan is andere mensen aan de toeschouwer laten zien, mensen die reageren op nogal botte vragen of vage vragen, de toeschouwer zou het zelf kunnen zijn geweest en voelt de schaamte voor de mens. Ook dit is weer een bewustwording. Ondertussen werk ik aan schilderijen die ik dan uiteindelijk ergens wil exposeren samen met de site(een laptop) en flyers om mijn project uit te stallen. Ook een visitekaartje van de expositie: makkelijke/kinderlijke tekeningen om sarcastisch te zijn en wat luchtiger over het onderwerp maar tegelijkertijd naarheid opwekken zodat het wel klopt met het onderwerp. Ook gaan de schilderijen daarover.

De schilderijen gaan meer over de gevoelens die je beleeft. Hoe laat je zoiets zien. Abstracter of juist realistisch. Ik wil zo veel mogelijk manieren op doek hebben zodat iedereen mijn visie kan begrijpen of voelen.  Ook wil ik, als er nog tijd en ruimte is, een paar kleine installaties maken die niet veel hoeven voor te stellen maar vooral discriminatie in een ander jasje plaatst: bijvoorbeeld het plaatsen van poppetjes in de ruimte en daar een ander poppetje bij te plaatsen zodat het contrast heel groot wordt en zodat men mijn gevoel kan begrijpen: het grootse.

Als laatste wil ik interessante foto’s maken van donkere mensen in verschillende ruimtes. Ik wil misschien ook photoshoots houden met een a twee personen om een pakkend beeld te krijgen. Ze moeten wel de grootsheid van zichzelf afbeelden en vandaar wil ik alles graag van onder fotograferen en waarbij ze zelf dingen vasthouden dat cultuurgebonden is. Hoe de foto’s worden is nog maar een vraag. 

Dus: vormgeving van flyers/gedichten, schilderijen, foto’s, deze tumblrblog en hopelijk interviews die ik op straat afneem die mijn ‘nutteloosheid’ naar voren laat komen.  Bewustwording is een belangrijk ding en dit kan je op verschillende manieren interpreteren. Je kan je ook bewustworden dat je je kind nog van school moet ophalen, of dat je honger hebt. Ik probeer simpel een chemische reactie te zijn op een maatschappelijk probleem. Ik probeer het geopende oog te zijn van de mensen die er een dicht willen houden etc. 

onderzoek: plaatjes/informatie/films/interviews/youtube/tumblr/nieuws/krant

[nutteloosheidproject]

ik vind dat wanneer je reclame maakt voor een product dat voor iedereen bruikbaar is, je wit én zwart laat terugkomen in zo’n reclame. In ieder geval wanneer er meerdere mensen worden weergegeven. (denk aan schoonmaakmiddelen, etenswaren, drinken, beautyproducten) Wat me nu opvalt is dat wanneer verschillende families aan bod komen: de donkere mensen maar een korte tijd in beeld komen, niet alleen als familie, ook apart.