OKLEINA JAK MALINA Mrufig to gość, którego nie trzeba wam chyba przedstawiać: multimedialny artysta, zasłużony aktywista Massmixu i filar Vlepvnetu. Warto jednak przypomnieć, że Mrufig to między innymi vlepkarz, który swimi pracami skutecznie przeczy tezie o śmierci tej zacnej techniki ulicznej. Przypominamy o tym dlatego, że vlepkowy arsenał Mrufiga poszerzył się ostatnimi czasy o nowy środek wyrazu: wzorzystą okleinę. Samoprzylepne folie imitujące faktury marmuru, lub drewna to kwintesencja powierzchowności i samo epicentrum zakompleksionej taniochy aspirującej bezradnie do epickiego szyku i elegancji. Mrufig zabiera te skompromitowane tworzywa w kudłate, uliczne konteksty. Zdzierane, lub dodawane warstwy zawsze były ważnym elementem struktury jego prac, podobnie jak gra nachodzących na siebie płaszczyzn i kontrasty faktur. Zobaczcie jak okleina przeżywa swój uliczny renesans! Mrufig is a guy you probably know: he's a multimedia artist, deserved activist of colective project Massmix and mainstay of Vlepvnet. It should be noted, however, that Mrufig is among others a sticker artist who effectively rejects the claim of that noble street art technique's death. We remind that because Mrufigs sticker arsenal has widened recently with a new mean of expression: patterned veneer. Self-adhesive foils imitating marble or wood texture is a quintessence of superficiality and the very epicenter of the shoddy aspiring helplessly to the epic style and elegance. Mrufig brings that disrepute materials into shaggy, street contexts. Torn off, or added layers has always been an important element in the structure of his work as well as the game of overlapping planes and contrasting textures. See how discredited veneer is undergoing a street renaissance!