#onbezonnen

[tijdvoormemes]

IK WEET NIET WAT IK MOET ZEGGEN IK WEET NIET WAT IK MOET DOEN HET ENIGE DAT IK WEET WE GAAN NIET MEER TERUG NAAR TOEN ONBEZONNEN DAGEN IN DE ZON EN EINDELOZE NACHTEN PIJNLOZE GEDACHTEN

[hapevv]

Posted @withregram • @noorhv Als @tomcrux met een foto album aan komt zetten en je de foto’s ziet van de allereerste #vakantie met @hpvv naar #nazare in 1988. #memories #jong en #onbezonnen. https://www.instagram.com/p/Cg9CLrSNSvW/?igshid=NGJjMDIxMWI=

[chloebbg]

Papa

Hij lacht heel erg vaak. Dat geeft mij een warm gevoel in mijn buik. Ik ben blij dat hij lacht. Ik ben vaak jaloers op hem want ik lach ook graag, alleen niet zo dikwijls. Hoe doet hij het toch?

Mama huilt. Waarom lacht papa dan? Ik weet niet of ik blij moet zijn dat papa lacht terwijl mama huilt. Door papa's gelach moet mama soms ook lachen. Soms hoor ik een klap, dan sluip ik naar de kamerdeur om te kijken wat er gebeurt. Ik zie papa naar mama's keel grijpen en met zijn andere kant naar haar linkerborst. Mama krijst een beetje maar ze lijkt het niet erg te vinden. Bijt papa haar nu? Nee, ik beeld het me wel in.

De volgende ochtend kijk ik naar mama's hals. Hij is donkerpaars gekleurd. Ik vraag aan mama hoe dat komt. Ze zegt dat ze daarvoor medicijnen neemt, dat ze ziek is, maar dat ik me geen zorgen moet maken, het is niet ernstig. Er komt een wazige glans op in haar ogen. Ik vraag wat er scheelt. Niets, zegt ze.

Wanneer papa thuis komt laat mama ons altijd heel abrupt los en stopt ze met ons te knuffelen. Ik zie papa praktisch altijd lachen.

Ik vraag waarom ik draaierig werd toen ik vorige keer van papa's glas dronk. Papa lacht niet meer.

Ik zie hem met de fles op mij afkomen terwijl mama huilt in de slaapkamer.

Ik word wakker in het ziekenhuis. Mama huilt niet meer.

[this--is--all]

onbezonnen schreef ik zinnen die niks met me te maken hadden, alleen uitdrukken hoe ik me voelde. ik zei tegen mezelf dat het slechts een verhaal was. maar ik weet wel beter ik trap niet meer in mijn leugens. en dat hoort goed te zijn, maar wat het is, is een grote vloek.

[eenling]

jonger

de dagen gaan sneller voorbij dan ik ooit voor mogelijk hield

alsof de zon zich terugtrekt, knielt en de maan verzoekt wat vroeger te komen

hopen doe ik, om niet in mijn eigen schaduw te hoeven leven, zie: ik aanschouw liever dan beleven vermijd liever dan verspelen (be)schrijf alles, wil niet vergeten

hoe miniem mijn twijfels waren hoe karig mijn vragen

en hoe lang de dagen

toen ik jonger was.

[nachtdier]

Ik sterf liever jong en onbezonnen dan oud en overwogen