#onlinedaten

[canyoubuymetampons]

Online daten, it was fun they said.. Benieuwd naar jullie ervaring, sharing is caring! #newpost #onlinedaten #vrouwen #liefde #zelfliefde #blog #2019 #feminist #womenempowerment https://www.instagram.com/p/BvllpBVH8aD/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=1avhdngmxkvho

[ikbensingle]

Tinder: om te huilen zo leuk

Soms heb je van die periodes dat er niets gebeurt in je liefdesleven. Helemaal niets. Je wil wel dat er actie komt, maar waar haal je zo snel een vent vandaan? Die leuk is, een normaal gesprek kan voeren en ook nog geïnteresseerd is in jou. Het lijkt bijna een onmogelijke opgave. Vooral afgelopen winter was het alsof iedereen in een diepe winterslaap zat. Geen kerel op straat te zien. Waar hangt iedereen uit? Ik geef me er maar aan over. Series kijken, wijntje inschenken en met een dekentje op de bank. Die actie komt wel weer, houd ik mezelf voor. Maar ik geloof het zelf nog niet helemaal. Tot een waterig zonnetje dan eindelijk de lente aankondigt. Ja, er hangt iets in de lucht. Ik kan het niet beschrijven, maar het is voelbaar!

Toch voor de bijl Ik weet niet wat me bezielt, maar als vanzelf gaan mijn vingers naar de Google Play Store, typ daar: Tinder in en opeens staat de app op mijn telefoon. Ja, ik weet het. Ik vond Tinder helemaal niets. Twee en een half jaar geleden probeerde ik het al uit. Ik chatte met een Engelsman en een verdwaalde Italiaan. Toeristen die in Nederland waren. Om tot de conclusie te komen dat het niets voor mij was. Waarschijnlijk was ik te vroeg. De massa had Tinder toen nog niet ontdekt. Nu zit iedereen erop en wordt er wat afgedate. Relaties zijn erdoor begonnen. En gesneuveld waarschijnlijk. Tijdens afspraken met vriendinnen komt de zin: ‘even Tinderen, hoor’ steeds vaker voor. En zo won mijn nieuwsgierigheid het van mijn argwaan. En wat ik meemaak is om te huilen zo leuk. Ik neem je graag mee in mijn belevenissen.

Badkamers, liften en kinderen Ik heb meteen al een trend ontdekt in de foto’s van de mannen op Tinder: Badkamer selfies. Al dan niet met ontbloot bovenlijf. Genomen in de spiegel. Met op de achtergrond prachtige badkamertegels, WC’s, douches, verwarmingen. Je krijgt nog net geen tour door het huis. Of toch wel, want: trend twee: Woonkamer selfies. Compleet met trap, plant en andere meubels. Krijg je er allemaal gratis bij. Nummertje drie: Lift selfies. Gemaakt in de spiegel van de lift. Tja… en  dit is een blijvertje als je het mij vraagt. Foto’s met baby’s en kleine kinderen. In de beschrijving zetten ze dan dat ze geen kinderen hebben. Uhmm. Waarom zet je het er dan op??? Ik denk dat 90% van de vrouwen gauw door swypet als ze een foto met kinderen zien, heren. Sorry! NOPE!

Goedemorgen, lekker geslapen? Dat foto’s swypen naar links (Nope!) en rechts (Like!) is een verslavend iets. Als je op de trein staat te wachten. In de rij van de supermarkt. Stiekem even op je werk. Swipen maar! In een andere stad ben je weer op een andere plek, dus andere mannen…  Jupp, weer even Tinderen! Inmiddels heb ik een lijst met mannen die mij geliked hebben en ik hen. Met drie kwart heb ik geen woord gewisseld. We vinden elkaar leuk. Punt. En met een paar ben ik aan het chatten. Dat gaat van: ‘lekker weekend gehad’ tot ‘wat een sexy vrouw ben jij’ (om te gieren, toch!!??) tot dagelijks contact: ‘goedemorgen, heb je lekker geslapen?’ Nee, aan aandacht geen gebrek als je op Tinder zit. Maar is het niet alleen tijdverdrijf en egostreling?

Aandacht voor iedereen Het ligt eraan wat je zelf wilt. Je merkt snel genoeg of een gesprek vlot met iemand of niet. En of diegene serieus is en snel wil afspreken. Want wekenlang chatten met iemand die je nog nooit hebt gezien is een slecht idee. En wie zegt dat hij diegene is die op de foto’s staat? Afspreken, dus, want dan weet je het maar meteen. Zo heb ik nu een date gepland staan volgende week. Hij vroeg net wat ik vanavond ging doen. Ja, zijn andere date had net afgezegd, dus of ik vanavond kon. Pfff. Ik vind het eerlijk van hem, maar ook een beetje fout, als je het mij vraagt. Op Tinder is de aandacht blijkbaar voor iedereen en niet speciaal voor een iemand. Nou ja, nòg niet, in ieder geval…

[1vandejongens-blog]

Het leed dat daten heet

Ik ben sinds augustus 2012 vrijgezel. M’n ex is een Amerikaan die verslaafd was aan heroïne.. Heroïne? Ja, heroïne… Dus het hele ‘exen vergelijken’ zal ik altijd winnen. Dat gezegd te hebben ben ik graag verliefd! Ik vind verliefd zijn geweldig en verliefd worden gaat me vaak wel makkelijk af. Daarnaast ben ik dol op mannen! Dit alles heeft er toe geleid dat ik me had aangemeld bij RelatiePlanet. Begrijp me niet verkeerd, ik lig wel goed in de markt, maar ik kwam eigenlijk nooit meer leuke mannen tegen. En er was eind 2012 wel een jongeman die ik leuk vond. Maar verbazingwekkend genoeg, heeft hij me ‘gefriendzoned’. Hij zei dat hij met me kon ouwehoeren zoals met z’n maten en dat hij nog nooit een meisje had ontmoet zoals ik. Het waren, zijn woorden: “je bent one of the guys”. Persoonlijk vind ik dat je partner ook je beste vriend moet zijn. Maar deze jongen dacht daar anders over I guess. In ieder geval, ik wijk af…

Relatieplanet dus, nu word ik over het algemeen in de echte wereld niet aangesproken door mannen, tenzij ze lam zijn. Nu op het internet word je aangesproken door IEDEREEN! Heel veel mannen.. Heel veel mannen.. Ik zag door de bomen het bos niet meer. Wat moet ik met al die mannen? Moet ik ze allemaal een berichtje terug sturen? Moet ik niet te kieskeurig zijn? At the end of the day is het toch een vleeskeuring. Ik vind mezelf niet oppervlakkig, maar deze website zorgde er voor dat ik me soms oppervlakkig voelde. Als iemand een heel leuk berichtje had gestuurd, maar geen foto, dan was ik al niet geïnteresseerd. Maar de profielen zijn allemaal het zelfde, iedereen is lief, sociaal, avontuurlijk en houd van reizen. Dus waar ga je dan naar kijken, precies, naar de foto. Maar ik voelde me oppervlakkig, maar ja, ik kan niet iedereen die een ‘leuk’ berichtje stuurt een kans geven. Ik vond het moeilijk. En ondanks alle berichtjes, vond ik de mannen niet heel aantrekkelijk. Ik probeerde iedereen die mij een leuk berichtje had gestuurd, dus niet alleen ‘hoi alles goed’ een persoonlijk berichtje terug te sturen, maar dit was nogal wat. Er was 1 man die zei dat ik arrogant was omdat ik hem niet snel genoeg een berichtje had terug gestuurd, well excuuuuuuse me!

Heb ik nu dan ook echt gedate? Jazeker! 1 van de eerste mannen die ik had ontmoet woont in Utrecht, een militair, stoer, kaal, breed.. Een echte MAN! Deze man ging me gelijk bellen, en ook nog video bellen. En wat was ie leuk! Sexy, grappig, leuk! Hij zei dat hij snel wilde afspreken. Op zondag hadden we elkaar via RP ontmoet, vrijdag zou hij langs komen, om 21:00 uur. En toen was het 20:00 uur en kreeg ik een appje dat z’n band lek was… Z’n band was lek.. Z’N BAND WAS LEK! Ja! En de hond heeft je huiswerk opgegeten zeker!

Weetje, iedereen verdiend een tweede kans. Alleen omdat ik slechte ervaringen heb met daten (zie friendzone guy) betekend niet gelijk dat deze man een smoesje gebruikt. Uiteindelijk hebben we nog 3 x proberen af te spreken, en elke x was er wel weer wat. Wat haalt zo’n man hier uit denk je dan. Wat wint hij hier nou mee? Ik snap het tot op de dag van vandaag nog steeds niet.. Ok, dus dit was geen date. Maar! Jawel! Ik had een nieuwe man ontmoet op RP! Wat ouder, 34, hartstikke knap, woont in dezelfde provincie, en serieus opzoek, fijn!

Yes, de date staat! We gingen een bakje thee drinken in de stad. En het was gezellig! Er was een klik! Hij was serieus, ik zag goede dingen gebeuren.. Toen kwam date 2, we gingen bij mij thuis een filmpje kijken. Hij kwam tegen me aan zitten, armpje om me heen, dekentje erbij, lekker knus. Maar de date kwam tot z’n einde, en we hadden nog niet gezoend. De laatste 10 min van de date dacht ik alleen maar: ZOENEN, ZOENEN, ZOENEN! Moet ik zoenen? Gaat hij mij zoenen? Heb ik iets tussen m’n tanden? Straks kan hij niet zoenen, straks denkt hij dat ik niet kan zoenen: HELP!

Ik liep m naar de deur, hij gaf me een knuffel en weg was ie. Zo goed als, niks meer van hem gehoord. Huh?! Wtf just happened ! Ik heb hem nog gevraagd wat de deal is, maar meneer heeft het ‘druk’. Ook wel bekend als ‘he is just not that in to you’. Doei doei RP! Hier heb ik geen zin meer in. Dus ik ben weer los van RP en ga nu even buiten RP om daten. Kijken wat de echte wereld mij te bieden heeft.

Het leed dat daten heet, sowieso!

[ikbensingle]

Zullen we appen?

Er is iets vreemds gaande op datingsites. Hoewel ik relatief nog een online-dating-maagd ben (ik zit er nu zo´n 4 maanden op) heb ik een trend gesignaleerd, waarvan ik nog niet weet wat ik ermee aanmoet. Ik heb het nu al een paar keer meegemaakt. Je stuurt wat berichtjes heen en weer via de datingsite. In het begin wat korter, daarna wat langer. Met als doel te ontdekken wie er achter de andere computer zit. Is deze kerel een beetje normaal? Wat doet hij eigenlijk in het dagelijks leven? Dat soort dingen. Kaf van het koren, dat verhaal.

Ik zit al de godganse dag met die telefoon in m´n handen. Zit in tientallen whatsappgroepjes waarin ik belangrijke boodschappen van small talk moet zien te onderscheiden. Een uur niet gekeken en boem: 80 berichten in 4 gesprekken. En dat appen gaat ook zooo traag op een telefoon. Nee, een toetsenbord en een groot scherm, daarmee kun je stappen zetten. En dan stelt zo´n gast voor om te gaan whatsappen. Hoezo? Ik ken je niet. Waarom zou ik je mijn nummer geven als ik nog niet eens weet of ik je überhaupt ooit een keer wil ontmoeten?

Maar ok, ok, ik wil ook niet hopeloos ouderwets zijn. En dus, geef ik toch maar mijn nummer aan een kerel van de site. Nog geen twee minuten later krijg ik een whatsappje. Of ik nog wakker ben. Het is 23:45. Ja, ik ben nog wakker. Maar nee, we gaan nu niet nog uren appen. Ik ga slapen. Fuck, hij kan natuurlijk zien dat ik nog online ben. Nog een reden om niet te gaan appen met mannen van de site, waarvan je niet zeker weet of je ze leuk (genoeg) vindt. Ze kunnen je controleren. Weten wanneer je wakker wordt en wanneer je gaat slapen.

De volgende morgen heb ik weer een appje van hem. Goedemorgen. OMG. Wat heb ik nu weer aan mijn fiets hangen? Zo´n man die de hele dag berichten stuurt, alleen maar om het berichten sturen. Ik reageer nog ff niet. Die dag is mijn telefoon leeg. Hartstikke dood. De hele dag. Geen oplader bij me. Maar: wel lekker rustig. Als ik mijn telefoon aanzet heb ik alweer twee appjes van hem. Over moodkillers gesproken…

Meneer durft te vragen waarom ik nog niets heb teruggestuurd. SORRY?? Wat denkt hij wel niet? Hoe leuk en lief deze man ook mag zijn, ik zal het nooit te weten komen. Want dit soort gedrag betekent een dikke vette exit. Een half uur later stuurt hij een berichtje via de site. Dat het appen niet echt lukt tussen ons. Nee en dat is niet het enige, beste kerel!

Nicole Vening is Single Coach en reageert elke week op een blog van ikbensingle.com



Kun jij je van 15 jaar geleden nog dat leuke feestje herinneren waarin je die leuke vent zag? Wat deed je toen? Oogcontact maken met elkaar….Juist ja. Kwam die leuke vent daarna rechtstreeks op je af? Nee, natuurlijk niet. Vaak ontmoette je hem aan het eind van de avond, waarbij hij na een paar keer oogcontact gedurende de avond, eigenlijk met een beetje toestemming van jou (niet altijd bewust) mocht benaderen.

Mark Mieras beschrijft in zijn boek ‘De Liefde’ een aantal belangrijke onderzoeken over daten en wat blijkt: Ons ‘live’ daten blijkt biologisch te zijn bepaalt: Eerst is er een grote afstand met oogcontact, daarna komt de man iets dichterbij staan (naar een afstand van circa 7-5 meter en dames…de man niet jullie). Tenslotte komt de man, wederom na oogcontact met de vrouw die hierin bepalend is, naar de vrouw toe. Dat betekent in de praktijk dat er minimaal 2-3 keer bewust oogcontact heeft plaatsgevonden, voordat er sprake is van een gesprek.

Ook met online daten is het goed deze gang van zaken in het achterhoofd te houden. Ga je als man of als vrouw aan deze biologische gang van zaken voorbij…dan kom je al snel te pushy, te desperate over. Niet alleen in het ‘live’ daten, maar ook op internetdaten. Hou je dus inderdaad bij een keer of 2-3 over en weer mailen en maak dan een afspraak…

Ook het onverwachts toevoegen aan je whatsapp behoort tot de ‘te directe en te desperate overkomende’ manier van benaderen. Er is immers nog geen band, dus waarom zou je elkaar de hele dag dan willen berichten willen versturen. Mijn advies: bepaal na maximaal 3 keer heen en weer mailen of je elkaar wilt zien en laat elkaar anders gaan en voeg elkaar vooral niet toe aan je whatsapp. Het komt sneu over en werkt niet.

[ikbensingle]

Online daten, iets voor mij?

Twee nieuwe berichten in mijn inbox. Van: Be2 en Banddating. DATING? Wat?! Heb ik   m´n emailadres ergens ingevuld? Of is dit gewoon spam? ´Wij hebben een grote interesse voor uw blog waarin u het over liefde en daten hebt´. Ok… ´Om jou als blogster wat schrijfmateriaal te geven, bieden wij je bij inschrijving extra 12 maanden het Gold Membership aan…´ Gold membership? Krijg je dan champagne bij het daten? Of date je dan met miljonairs?

Maar ik ben niet van het online daten. Tenminste, dat denk ik. Het lijkt me gewoon niets voor mij. Zijn die sites niet voor mannen en vrouwen die moeite hebben om iemand aan te spreken? Als er mij namelijk iets niet aan ontbreekt, is het wel op het sociale vlak.

Volgens mijn vriendinnen is deze gedachte allang achterhaald. Zij zeggen dat internetdaten compleet geaccepteerd is in deze tijd. ´Heel veel stelletjes kennen elkaar via internet´. ´Er zitten super leuke mensen op, net zo gewoon als jij en ik!´ ´Een vriendin van mij doet het ook, hoor!´ ´En mijn zusje heeft het ook weleens gedaan´.  Ja, iedereen kent wel iemand die het doet. Maar zelf hebben ze het nog nooit gedaan!

Single vriendinnetjes van mij verzuchten weleens dat ze nooit eens een leuke man ontmoeten. Niet op het werk, ´daar zijn alleen maar vrouwen!´. Niet in de supermarkt, ´daar spreek je toch niemand aan?!´. Niet op de sportschool, ´daar lijkt iedereen in trance, en lopen alleen maar opgepompte types rond´. En in de kroeg lukt het ook niet. Daar gaat het alleen maar om scoren voor één nachtje en loopt dus ook geen ´potentieeltje´ rond.

Maar dat heb ik dan weer tegenovergesteld. Ik kom super veel mensen tegen, werk op verschillende locaties, en ontmoet dan weleens leuke mannen. Maar die zijn vaak bezet. Of zijn gewoon aardig, meer niet. Heel soms zit er een leuke tussen, maar tot nu toe nog geen die lang genoeg interessant was om aan de familie voorgesteld te worden.

Als ik de datingsites moet geloven zijn er op het internet genoeg leuke mannen te vinden. Ze geven zelfs een ´succes garantie´. Bieden kwaliteit, garantie én veiligheid. Jeetje! Is dat allemaal nodig? Filteren zij zo de psycho seriemoordenaars er voor mij uit? Dat is wel handig…

Vooroordelen genoeg over online daten. Maar ik moet bekennen dat ik groot voorstander ben van ´eerst zelf doen, dan oordelen´. En ik ben natuurlijk ook wel nieuwsgierig, al was het maar beroepshalve. Het zou natuurlijk allemaal ter inspiratie zijn voor m´n blog. Alles voor mijn trouwe lezers. En alsof ik serieus denk dat ik via het internet een leuke man ga vinden! Ha, echt niet! Dat zijn toch alleen maar kneuzen? Behalve als ik het ook ga doen, natuurlijk…