#p.91

[commetombeunarbre]

Ik dacht eraan hoe iedereen op den duur verdwijnt. Soms met een zuchtje, alsof het is losgesneden. Soms vervaagt het langzaam en verdwijnt.

[commetombeunarbre]

subjecten omvormen tot louter handelende lichamen, ontdaan van de gemoedstoestanden, verlangens en risico's die verbonden waren aan hun normale functioneren

[commetombeunarbre]

But I'm romancing;

[commetombeunarbre]

Ook ik zou, als ik kon, mezelf verlaten.

[commetombeunarbre]

De wind op straat waaide ijskoud door mijn lange, dunne lichaam waar de wereld zo misprijzend naar keek.

[commetombeunarbre]

de anonieme vertrouwelijkheid van de dronkenschap

[commetombeunarbre]

Gerion was vroeger

met de vierde klas naar twee beloega's gaan kijken die in de noordelijke

stroomversnelling van de Churchill waren gevangen.

Erna lag hij 's nachts met wijd open ogen in bed aan de witte dolfijnen te denken

die met hun staart tegen de wand

ronddreven in het maanloze bassin - even levend als hij

op hun eigen

schrikwekkende helling van tijd.

[commetombeunarbre]

Ik ben weer mezelf. Dit 'zelf' dat een ander niet eens zou oprapen als het langs de weg lag, bezit ik weer.