#pagkatalo

[leighnnberbon-blog]

Letting Go

Sometimes, we do not let go fully. Sinasabi nating we let go of the things that hurt us. Naka move on na ika nga. But does it still hurt? Yes? A little? A LITTLE. "A little" means may pain parin. When you let go a little, you will have a little peace, but when you let go a lot, you will have a lot of peace.

[chrisuperpo]

Bago lumubog ang araw ay natanggap ko ang unang pagkatalo. Hindi ko alam na ganito pala ang sakit, ang hapdi at ang lungkot na dala nito. Nais kong umiyak habang ang araw ay pababa sa linyang nagdudugtong ng langit at dagat dun sa malayo pero tanaw parin ng aking mga mata. Hindi ko maintindihan bakit may pagkatalo. Bakit kailangan natin maranasan ang pagkalugmok. Bakit kailangang madapa at masugatan. Bakit kailangan dumating ang paglubog ng araw at pagbalot ng dilim sa mundong kayganda pag may liwanag. Para saan ang lahat ng kabiguan. Para kanino ang mga huni ng mga iyakan. Saan papunta ang mga luha? Hindi biro pala ang dalang sugat na dulot na pagkalugmok. Hindi nakikita. Hindi masisilayan. Hindi mahahawakan. Hindi alam kong gaano kalalim. At ang mas masakit ay hindi magagamot ng kahit ano. Walang gamot na pwede sa pusong nawasak dahil nasaktan sa paglayo ng pangarap. Hindi pwedeng lagyang ng dahon ng bayabas dahil hindi alam kung saan ito ibabalot. Wala na talagang gamot. Wala na. Dahil kahit ang pag-iyak ay hindi makakasapat sa malaking sugat. Unang mauubos ang iyong mga luha bago pa man marating nito ang pagsasaayos sa wasak mong puso dahil kulang pa ang mga ito sa pagbabalik sa dati ng iyong pisikal na anyo. Hindi na siguro matatapos ang sakit dito sa aking katawan. Pero babangon akong dala ang sugat na ito. Lumubog man ang araw ngayon, at lamonin nang dilim ang mundo pero pangako masisilayan mo ang pagsikat kong muli kasama ng araw na may dalang bagong liwanag para aking mundong bubuoin. Dadalhin ko ang sakit na ito na dulot ng aking pagkatalo ngayon hanggang sa ako ay magtagumpay. Hindi ako susuko. Umiyak man ako sa mga darating pa na mga araw, linggo o kahit na mga buwan. Babangon akong muli. Mawalan man ng lakas ang aking mga paa sa pag-angat ko. Hindi ako susuko. Dahil kapag dumating ang araw na iyon, hindi lang ako basta basta babangon: lilipad ako. Lilipad akong dala ang mga sagot sa aking mga tanong. Nalulugmok ang tao para matutunang bumangon. Nadadapa at nasusugatan para matutong lumipad. Ang gabi ay para mas maintindihan natin at salubunging mas masaya ang panibagong araw. Ang kabiguan ay dumadating para mas malaman natin ang halaga ng bawat tagumpay. Ang bawat nguwa ay para sa ating mas mahimbing na tulog. At ang luha ay papunta sa dagat na nauugnay mula sa kung ano ka ngayon patungo sa inaasam-asam mong ikaw balang araw.

[paddybars]

Wag mong hahayain na ang isang pagkatalo ang dahilan ng pagbagsak ng iyong kumpiyansa sa sarili, Tandaan mo mabuti ng maranasan nating matalo kaysa lahat ng ating napagdaanan ay puro pag ka-panalo dahil wala tayong matututunan dito.

[jirikow27]

Pagkatalo.

“Paminsan-minsan, kailangan din nating matikman ang pagkatalo.” -Judy Abott

Kailangan rin natin sa buhay ang pagkatalo at pagkabigo upang maging stepping stone natin iyon sa pagtatagumpay.Kailangan rin nating matalo upang matuto tayo ng ilang mga bagay na dapat nating matutunan.Kailangan rin nating matalo upang mas pag-igihan pa ang ating mga ginagawa.

Ang pagkatalo ay hindi lamang ipamukha sa'yo na talunan ka kung hindi isang dahilan upang sa susunod na pagsubok mo ay gawin mo pang lalo ang makakaya mo upang ikaw na ang tanghaling panalo sa susunod.Hindi naman por que natalo ka ay hindi na maganda o walang kwenta na ang ginawa mo kundi maaring isa lamang itong hudyat na kailangan mo pa ng konting tiyaga upang sa susunod ay ikaw na ang MAGWAGI.

[kristinemaypmagno-blog]

Bakit ba ang hirap tumanggap nan PAGKATALO? parang nung mga bata pa tayo - laro, sige - laro. hindi na natin iniintindi yung matatamo nating PALO, e ang totoo naman tayo ang naging PALALO.

-kristinemaypmagno