seen from China
seen from China
seen from China
seen from Germany
seen from Italy
seen from Japan
seen from China
seen from Germany
seen from Australia
seen from United States
seen from Australia
seen from Sweden
seen from Germany
seen from Germany
seen from United States
seen from China
seen from Germany
seen from Costa Rica
seen from Türkiye
seen from United States
Sterrenkundigen ontdekken de helderste supernova ooit waargenomen
Impressie van SN2016aps. Credit: M. Weiss
Een internationaal team van sterrenkundigen heeft een supernova ontdekt die de helderste is die ooit is waargenomen. Het gaat om de supernova SN2016aps, die al in 2016 met het Panoramic Survey Telescopes and Rapid Response System(Pan-STARRS) werd ontdekt. Nu pas blijkt na onderzoek dat het een zeer heldere supernova is geweest, die maar liefst tien keer…
View On WordPress
Sterrenkundigen ontdekken de helderste supernova ooit waargenomen
Impressie van SN2016aps. Credit: M. Weiss
Een internationaal team van sterrenkundigen heeft een supernova ontdekt die de helderste is die ooit is waargenomen. Het gaat om de supernova SN2016aps, die al in 2016 met het Panoramic Survey Telescopes and Rapid Response System(Pan-STARRS) werd ontdekt. Nu pas blijkt na onderzoek dat het een zeer heldere supernova is geweest, die maar liefst tien keer…
View On WordPress
Astronomen ontdekken extreem verre supernovae
De allereerste sterren waren uitzonderlijk massief en kortlevend en hebben hun leven beëindigd in de vorm van cataclysmische explosies. Sommige van deze supernovae waren uitzonderlijk helder – zo’n 10 en 100 keer krachtiger dan overige supernova-types. Nu heeft men maar liefst twee van dit soort superlumineuze supernovae waargenomen in het verre universum.
Het licht van de deze supernovae bevat gedetailleerde informatie over het jonge universum, een tijd waarin vele sterren van de eerste generatie nog bezig waren om zich te vormen. Superlumineuze supernovae zijn zeldzaam en zijn het vermoedelijke resultaat van de dood van supermassieve sterren van 150 tot 300 zonnemassa’s. Dit soort sterren komen ten einde doordat in hun inwendige fotonen worden omgezet in elektronen-positronen-paren. Die annihileren elkaar, waarbij de hele ster aan stukken wordt geblazen. Dat is een compleet verschillend proces in vergelijking met overige types van supernovae. Vandaag de dag komen dit soort explosies zelden voor, aangezien dergelijk superzware sterren bijna niet meer bestaan.
Anyway, men heeft met behulp van de LRIS-spectrometer aan boord van de Keck-telescoop twee superlumineuze supernovae gevonden op een afstand van minstens 10 miljard lichtjaar. Dat betekent dat het heelal destijds slechts ongeveer een kwart van z’n huidige leeftijd had. De betrokken onderzoekers hebben berekend dat dit soort supernovae toen 10 keer vaker moeten zijn voorgekomen dan vandaag de dag.
Bron: Universe Today
Astroblogs: http://www.astroblogs.nl/2014/12/03/astronomen-ontdekken-extreem-verre-supernovae/
Het bewijs voor pair-instability supernovae
Pair instability supernova vs Core-collapse supernova. Copyright: Sky and Telescope.
Laten we het eens hebben over een bijzonder soort supernova. Supernovae ontstaan natuurlijk als zware sterren hun brandstof verbruikt hebben, waarna de kern gaat instorten. Uiteindelijk zal de kern feitelijk een grote atoomkern geworden zijn, waarna de rest van de ster terug stuitert en wordt weggeblazen in de vorm van een titanische explosie. Tijdens zo’n explosie kan evenveel energie geproduceerd worden als onze zon in haar hele leven doet.
Sommige supernova zijn echter nog veel krachtiger. Deze zogenaamde hypernovae kunnen tien tot honderd keer zo helder zijn als een “gewone” supernova! Astronomen vermoeden dat alleen extreem zware sterren hypernova kunnen “gaan”, hierbij moet je denken aan sterren met meer dan honderd zonnemassa’s. Dit soort sterren zijn vandaag de dag zeldzaam, maar in het jonge universum worden ze geacht vrij algemeen te zijn. Vandaar dat men druk bezig is om hypernovae te vinden in vergelegen sterrenstelsels!
In 2007 werd inderdaad een hypernova gevonden, die de boeken is ingegaan als SN2007bi. Deze was niet alleen uitzonderlijk helder, maar bleef zo’n vijf maanden lang op maximale helderheid! Dit is ongewoon voor een supernova, maar precies wat je zou verwachten van een type supernova die voorheen slechts in theorie bestond: de pair-instability supernova.
Kijk, bij een normale supernova wordt bij de fusie van zware elementen tijdens de instorting energie geproduceerd in de vorm van neutrino’s en gammastraling. Bij extreem zware sterren, is deze gammastraling zo energierijk, dat het spontaan deeltjesparen produceert van elektronen en positronen. Deze annihileren elkaar, waarbij enorm veel energie vrijkomt. Het gevolg: de hele ster wordt aan stukken geblazen zonder een restant achter te laten!
Zoals gezegd waren pair-instability supernovae theoretisch geneuzel, totdat SN2007bi werd waargenomen. Sindsdien lijkt het erop dat ze echt bestaan! In dat geval hebben ze vast in grote invloed gehad op het verspreiden van zware elementen in het universum – elementen die cruciaal zijn voor het ontstaan van planeten en het leven.
Bron: Phys.org
Astroblogs: http://www.astroblogs.nl/2014/10/06/het-bewijs-voor-pair-instability-supernovae/
