#pasahero

[pasaherosph]

Lakbay sa Kasaysayan

Biak-na-Bato | San Miguel, Bulacan

“Maraming bato, korni, sayang oras,” ito lamang ang mga pumasok sa isip ko bago pumunta sa Biak-na-Bato. Ngunit paglabas palang ng iyong sasakyan mararamdaman mo at mapapansin ang linis at ang sarap ng simoy ng hangin kumpara sa mga siyudad. Ito ay na sa lugar ng Bulacan sa barangay ng San Miguel. Hindi lang ang lalawigan ang kamangha-mangha kahit na rin ang kwento dito. Dito naganap ang "pact" o unang rebolusyon. Makulit akong tao at lalo na kapag  kasama ang mga kaibigan ko ngunit habang nagsasalita ang tour guide namin makikita mo sa paligid na lahat ay tahimik na nakikinig, ganun kamangha-mangha ang kwento ng lugar na ito. Meron ditong isang kuweba na sobrang dilim at tahimik, at dahil sa sobrang tahimik dito ay parang mabibingi ka pa. Pagpasok mo sa mga kuweba kailangan mong mag ingat dahil napaka-dilim dito na para ka lang nakapikit at madulas rin. Masasabi kong bagong karanasan ito dahil minsan lang ako makaranas na malinis na kapaligiran hindi lang sa lupa kundi sa daloy rin ng hangin. Masasabi kong ito ay sulit dahil marami kang matutunan, hindi rin maitatanggi na ito ay masayang karanasan na paglalakbay lalong lalo na kapag ikaw ay may mga kasama.

Benjamin III T. Batara

[pasaherosph]

Kagandahan ng Nasugbu

Club Punta Fuego | Nasugbu, Batangas

Tuwing isa o dalawang taon, kami ay bumibisita sa Club Punta Fuego, Nasugbu, Batangas para magpahinga at tamasahin ang daloy ng tubig-alat tuwing kami ay mag-island hopping. Mula pa noong May 19, 2019 sa Club Punta Fuego, ay kasama ko ang aking nanay at kanyang mga kaibigan upang ipagdiwang ang katapusan ng aking junior hayskul. Inabot kami ng halos dalawang oras na byahe bago makarating sa aming destinasyon,sa aming pagdating sinubukan kaagad namin ang buffet na kanilang inaalok tuwing gabi. Kinabukasan, kami ay dumiretso sa maliit na pier na paradahan ng mga yate para simulan ang aming lakbay patungo sa iba’t ibang isla sa Batangas. Ang ilang mga isla na aking napuntahan ay ang  Santelmo Cove, Angara Cove at ang Fortune Island na makikita sa larawan aking ipinaskil sa itaas. Ang mga alon ay malakas at hindi mapagpatawad, ngunit nagawa kaming dalhin ng aking tito sa isla nang ligtas. Papalapit sa unang isla na Fortune Island, ang Grecian Ruins ay buong ipinagmamalaking binati kami. Ang simoy ng tubig-alat ay tila napaka-sarap sa pakiramdam at ang linaw ng tubig ay di maitatangging halos linaw langit ang kulay. Kasunod naming napuntahan ay ang Santelmo Cove na isang santuwaryo sa dagat at tinatawag ng mga lokal bilang lugar ng pagpapakain ng isda sa dami ng mga isda at istasyon na pwede makasama silang lumangoy. Panghuli, kami ay nagtapos sa Angara Cove para masubukan ang gabing sarap ng boodle fight na maraming pagkain-dagat na nakahain. Ang napuntahan naming mga isla at pagpapahingang lugar ay tila di nakakapagod at napaksaya dahil maraming pagkakataon para magmuni muni magisa, mahiwalay sa social media at masiyahan sa pwede mailok ng kalikasan.

Angelina P. Arquines

[pasaherosph]

Gala sa Mount Samat Cross

Mount Samat Cross | Pilar, Bataan

Ang Bataan Cross o mas kilala na Mount Samat Cross ay matatagpuan sa itaas ng Mount Samat sa Pilar, Bataan. Ang Mount Samat Cross ay sang dambana o 'shrine' para sa mga lumaban at namatay na sundalo noong ikalawang digmaang pandaigdig. Noong 2019 ang huling punta namin kasama ang aking mga kamag-anak. Nang dumating kami sa Mount Samat, ang una naming pinuntahan ay ang museo na nagpapakita ang mga kagamitan at plano ng mga Amerikano at Pilipinong sundalo noon. Pagkatapos, kami ay naglakad at umakyat pa sa tuktok ng bundok upang makita ng malapitan ang krus. Sa itaas, makikita ang napakapayapa at napakagandang 'skyline' o 'landscape' dahil ang matatanaw doon ay daang-daang ektarya ng lupa, pati na din ang karagatang pasipiko. Maaaring umakyat sa pinakataas ng krus upang magkaroon ng nakamamangha na karanasan, subalit, nung panahon na iyon, maraming tao ang nakapila kung kaya't hindi na ako umakyat. Ang pinuntahan naming Bataan Cross ay isang napakasayang karanasan dahil napapahalagahan ang kasaysayan ng Pilipinas at nagrerelaks ang napakagandang tanawin sa itaas.

Daniel Clemence D. Cailles

[pasaherosph]

Kaarawan sa Simbahan

Minor Basilica of Our Lady of the Rosary | Manaoag, Pangasinan

Ang aking napuntahan na lugar ay isang simbahan na nangangalang Minor Basilica of Our Lady of the Rosary na makikita sa Manaoag, Pangasinan. Kinuha ko itong litratong ito habang na sa sasakyan kami ng pamilya ko,  bago ang pandemya noong Enero 4, 2020 pagkatapos ng kaarawan ng aking kapatid. Ang kasama ko sa byaheng ito ay ang aking mga pamilya, tradisyon namin na magsimba sa Manaoag tuwing kaarawan, anibersaryo, at kahit ano pang okasyon. Sa araw na ito ay nagdasal ako ng taimtim dahil tahimik ang tanawin ng simbahan at lumuhod kami sa harap ng altar, walang simba noong araw na iyon dahil sabado ito ng hapon. Napakaganda ng simbahang ito dahil maraming mga naka-pinta sa itaas na bahagi ng simbahan at maganda rin ang kanilang hardin na kung tawagin. Sa paligid ng simbahan ay madami-dami ang makikitang mga souvenir shops kung saan maaari basbasan ang mga pinamiling rosaryo at iba pa, ng pari kapag nagsisimba ang mga turista Naging mas masaya ito dahil kasama ko ang buong pamilya at kumain kami sa tabi ng simbahan. Halos dalawang oras ang byahe galing Maynila papunta sa simbahan. Pagkatapos namin kumain ay tumungo naman kami sa bahay ng kakilala ng aking pamilya malapit sa Manaoag church  at pagkatapos noon ay tumungo na kami sa aming bahay sa Tarlac at nagpahinga ng isang gabi. Kinabukasan ay umuwi na kami sa bahay namin sa Fort Bonifacio upang maghanda sa kinabukasan dahil may klase.

Dan Gerard T. Visario

[pasaherosph]

Ang Alon ng Baler, Aurora

Baler | Aurora

Marami kaming pinuntahan ng pamilya ko bago mag pandemya at isa sa hindi ko malilimutan ay noong nagpunta kami sa bayan ng Baler sa lalawigan ng Aurora, Pilipinas. Kilala ang bayan ng Baler bilang surfing capital ng bansa bunsod ng naglalakihang alon mula sa dagat Pasipiko. Dito ko unang naranasan magsurfing, sa totoo lang hindi talaga ako nakatayo sa surfboard dahil mahirap pala talaga mag balanse sa ibabaw ng dagat. Ganun pa man, masasabi ko na maganda ang karanasan ko dito, hindi lang sa lugar, kundi dahil sa mga tao na nakasalamuha ko. Mababait ang mga tao doon, kahit yung mga nagtuturo sa amin mag surfing, napaka bait dahil hindi sila nauubusan ng pasensya kahit hindi talaga ako makatayo sa surfboard, patuloy pa rin sila sa pagtuturo. Isa rin sa hindi ko malilimutan sa paglalakbay namin ay ang  tinutuluyan namin na bahay. Medyo maliit lamang ang kwarto ngunit mayroon itong malaking kainan at mayroon itong sariling swimming pool. Ang lokasyon din ng aming tinuluyan ay sa tabi lamang ng dagat kaya maganda ang tanawin namin pagkagising. Siyempre masaya ito dahil kasama ko ang pamilya ko, ang magulang at ang mga kapatid ko. Wala man signal ang aming mga selpon, ayos lang dahil marami kaming napag-usapan ng pamilya ko, mas naging malapit kami dahil lumayo muna kami sa social media at sa mundo habang nagsasaya kami. Kung mag rerekomenda ako ng lugar, isa ito sa irerekomenda ko na puntahan ng mga kilala ko. Sisiguraduhin ko na babalik kami dito sa Baler pagkatapos ng pandemya at pag nangyari yun makaka tayo na ako sa surfboard.

Carmelo Marku C. Chugani

[pasaherosph]

Kapayapaan sa Bundok

Sagada | Mountain Province

Ang Sagada ay isang lalawigan ng bundok na matatagpuan sa Hilaga ng Luzon. Kilala ang Sagada sa mapayapang lambak at palayan, maulap na bangin at talon, at kamangha-manghang mga kuweba. Ako at ang aking pamilya ay nagbyahe papunta roon sakay ng bus; ito ay 12-15 na oras na byahe mula sa Maynila. Bagaman, ito ay malamig sa Sagada sa parehong basa at tuyong panahon, ang pinakamainam na oras upang pumunta doon ay sa panahon ng tag-lamig (October-January) dahil ang temperatura ay inaasahan na bumaba ng 4℃. Maraming gawain na magagawa doon maliban sa pamamasyal. Kung nais mong tingnan ang kagandahan ng Lumiang Cave, ang spelunking ay isang kinakailangang aktibidad. Upang makalabas sa kabilang dulo ng yungib-ang Sumaguing Cave, kinakailangan ang pagdaan sa mga butas ng kweba. Gayundin, upang masaksihan ang ilan sa kanilang mga kamangha-manghang tanawin tulad ng Bomod-ok Falls at Bokong Falls ang trekking at hiking ay isang paraan upang pumunta doon. Sulit ang pagbisita sa Sagada; maaaring may ilang mga aktibidad na kinakailangan upang galugarin ang lugar, ngunit sulit ito dahil sa iyong paglakbay, sumasama sa iyo ang mga magagandang tanawin at kalikasan. Kung nais mo lamang magpalamig, nag-aalok ang Sagada ng magaganda at komportable na mga hostel. Mayroong maraming mga log cabin na maaari mong magamit para sa iyong paglagi kung nais mong maging malapit sa kalikasan. Hindi mahirap makipagsalamuha sa mga lokal. Matatas sila sa parehong ingles at tagalog kaya madaling makipag-usap sa kanila. Kung ikaw ay mapili, ang pagkain na pinaghahatid nila ay pamilyar sa ating panlasa. Huwag mong papalampasin ang kanilang Lemon Pie, subukan mo habang nandiyan ka. Kaya't kung tatanungin ako, hindi ako magsasawa sa pagbisita sa Sagada. Kung pagbibigyan ng pagkakataon, ako ay maninirahan doon.

Alessandra F. Alcaraz

[pasaherosph]

Paglalakbay sa Hagdan-Hagdang Palayan

Banaue Rice Terraces | Nueva Vizcaya

Enero 11, 2018, gumising ng maaga kasabay ang aking pamilya at mga kamag anak papunta sa Banaue rice terraces. Masarap sa pakiramdam ang simoy ng hangin sa aking paggising, para bang gusto kong humigop ng mainit na sabaw at uminom ng kape. Nakakalula ang biyahe dahil sa pasikot-sikot na daan, pero sa kabilang banda maraming dadaanan na stop over para kumuha ng magagandang litrato sa mga magandang mga tanawin. Pagbaba namin ng kotse, naglakad kami papunta sa rice terraces na kung saan medyo matarik ang aming dinaanan. Pagdating namin sa rice terraces nasulit lahat ng pagod sa paglakad at paggising ng umaga dahil sa mapayapang lupain at lamig ng simoy hangin. Ngunit, may limitasyon lamang na kung saan may ibang parte ng bukirin na bawal na akyatin. Dati nakikita ko lang ito sa mga aklat o sa internet pero ang sarap sa pakiramdam ng mapuntahan ang nasa dating kathang isip ko lamang.

Wayne Gerald L. Abordo

[pasaherosph]

Kaganapan sa Boracay

Boracay Island | Aklan

Ito ay ang kauna-unahang beses kong pumunta sa Boracay at hinding hindi ko makakalimutan ang mga araw nito. Ito ay gumanap nung 2019 bago ang pandemya. Isang linggo bago kami lumipad, nakaayos na lahat ng gamit namin dahil kami ay sabik na sabik nang pumunta sa Boracay. Pagkalapag namin sa Caticlan, kami ay sumakay pa ng barko papuntang Boracay dahil walang airport doon. Pagpunta namin sa Boracay ang ganda ng paligid, malinis na malinis at tahimik ang paligiran. Nagcheck-in kami sa aming hotel at kami ay nagpahinga ng saglit bago kami pumunta sa station 2 para kumain at dito nagtatapos ang unang araw. Sa aming ikalawang araw sa Boracay, kami ay bumalik sa station 2 dahil maraming pwede gawin dun, ang unang-una kong ginawa ay nag pahenna tattoo sa aking braso, kami din ay kumain dun at nakahanap kami ng marerentahan na jet ski. Ito ay ang unang beses kong mararanasan ito, sa sobrang sabik ko, muntikan nang tumaob ang jet ski ko. Kami din ay nakahanap ng island hopping na may kasama nang tanghalian, kami ay pumunta sa crocodile island at crystal cove island. Sa ikatlong araw, kami ay umikot-ikot sa white beach at humanap kami ng paddle boarding at flying fish dahil ito ang paboritong gawin ng tatay ko sa Boracay. Sumunod sa aming agenda ay ang scuba diving, ito ay ang pinaka paborito kong naranasan sa Boracay dahil ang ganda ng ecosystem ng mga isda at ng mga koral; madaming iba’t-ibang klaseng isda ang makikita mo rito. Pagkatapos, kami ay kumain ng pamilya ko at bumalik sa hotel namin habang kami ng pinsan at tatay ko ay nagbar-hopping sa Station 2. Nung pabalik na kami sa hotel, nakita namin ang sunset sa Diniwid beach at kumikinang ang aking paningin sa ganda ng paglubog ng araw . Ang huling araw namin sa Boracay, kami ay umikot para bumili ng mga souvenir para sa pamilya namin at kaibigan ko, kumain kami ng tanghalian sa station 2 at kami ay bumalik sa Caticlan upang makabalik kami sa Maynila.

Jayden F. Jadwani