#perkthim

[mirelakapaj]

Unë po të kthej (Joy Harjo)

Unë po të kthej (Joy Harjo)

Unë të çliroj, e bukura dhe e tmerrshmja

frika ime. Unë të çliroj. Ti ishe binjakja ime

e dashur dhe e urryer, por tashmë, nuk të njoh më 

si veten. Të çliroj bashkë me gjithë

dhimbjen që do njihja në 

vdekjen e fëmijëve të mi.

.

Ti nuk je më gjaku im.

.

Unë po të kthej tek ushtarët 

që më dogjën shtëpinë, që iu prenë kokat fëmijëve të mi,

dhunuan dhe…

View On WordPress

[mirelakapaj]

Unë po të kthej (Joy Harjo)

Unë po të kthej (Joy Harjo)

Unë të çliroj, e bukura dhe e tmerrshmja

frika ime. Unë të çliroj. Ti ishe binjakja ime

e dashur dhe e urryer, por tashmë, nuk të njoh më 

si veten. Të çliroj bashkë me gjithë

dhimbjen që do njihja në 

vdekjen e fëmijëve të mi.

.

Ti nuk je më gjaku im.

.

Unë po të kthej tek ushtarët 

që më dogjën shtëpinë, që iu prenë kokat fëmijëve të mi,

dhunuan dhe…

View On WordPress

[mirelakapaj]

Tek Gjoli i Madh (Mary Oliver)

Tek Gjoli i Madh (Mary Oliver)

Tek gjoli i madh 

Dielli, tek ngrihet,

Gërvisht gjoksin e portokalltë

Në halat e trasha të pishave,

Dhe teposhtë bien

Ca pupla portokalli mbi

Ujin e errët.

Në bregun tjetër

Një zog i bardhë qëndron

Si qiri i bardhë—

Apo një burrë, në largësi,

Fiksuar në ndonjë lloj meditimi—-

Ndërsa përreth meje zambakët

Po çelin sërish

Prej shpellës së errët

Të…

View On WordPress

[mirelakapaj]

Këtë mëngjes (Mary Oliver)

Këtë mëngjes vezët e gushëkuqëve 

kanë çelur dhe tashmë zogjtë 

po cicërojnë për ushqim. Ata nuk e dinë 

se nga u vjen, vetëm vazhdojnë të bërtasin, “prapë, prapë!” 

Sa për të tjerat, as nuk kanë 

pasur ende asnjë mendim të vetëm. Sytë e tyre

Nuk janë hapur ende, nuk dinë asgjë

Për qiejt që i presin. Apo

për mijëra, miliona pemët. 

Madje nuk dinë as që kanë krahë.

Dhe ja kështu, si një ngajrje…

View On WordPress

[mirelakapaj]

Mos ngurro (Mary Oliver)

Mos ngurro (Mary Oliver)

Nëse papritur e pakujtuar ndjen hare

Mos ngurro. Dorëzoju. Ka plot

Jetë e qytete të tëra që janë apo që do të shkatërrohen 

Së shpejti. Ne nuk jemi të mençur, e jo shumë shpesh

Miqësorë. Dhe shumëçka nuk mund të rifitohet kurrë.

E megjthatë, jeta ofron ende ca mundësi. Ndoshta

Kjo është mënyra e saj për të luftuar, se ndonjëherë

Diçka ndodh q’është më e mirë se gjithë pasuria

E fuqia e botës.…

View On WordPress

[mirelakapaj]

José Asunción Silva

Netë shtëpiake

(more…)

View On WordPress

[mirelakapaj]

Diçka në barkun tim (Deena Metzger)

Diçka në barkun tim (Deena Metzger)

Doja të bëja një poezi dhe isha shtatzënë. Isha shumë e dobët. Sikur jetoja me ajër. Një poet duhet të jetë në gjendje të jetojë me ajër, por një nënë nuk duhet ta provojë këtë gjë. Nëna donte të më blinte një komplet tenxheresh, alumin i përpunuar, siç i ka vetë. Ishin të rënda dhe kishin kapakë që u rrinin fiks që të mos më digjej darka. Burri donte që të organizoja darka festive. John. F…

View On WordPress

[mirelakapaj]

Një grua prej uji nuk ka trup (Lisa Ciccarello)

Një grua prej uji nuk ka trup (Lisa Ciccarello)

Boshllëku është bekim:

Nuk mund ta zotërosh çka s’ekziston.

*

Babai më tha lulëzo por mos u bë frut kurrë—

Një rrëkezë

Që ha rrugën e vet përmes gurit.

*

Jam një lloj gjallimi:

Shoh gjithçka që uji sheh.

Të thashë që një kthesë do të vinte

Dhe kulla u kthye vërtet.

E çfarë janë mjetet e mjeshtrit

Përveçse një mënyrë për ta çmontuar.

*

Kush do ta zëvendësojë gjakun e nënës time në mua—

Një…

View On WordPress