“อื้มมม… ดี…. ” เสียงทุ้มที่ครางต่ำอย่างพอใจยิ่งทำให้ใจดวงเล็กสั่นรัวตื่นเต้น ความแปลกใหม่ทำให้ร่างเล็กกล้าที่จะเคลื่อนมือไปปัดป่ายตุ่มไตของร่างสูง
“อ๊า… แบมมม” มาร์คส่งเสียงคราง ร่างกายกระตุกตามมือซนของลูกแมวน้อยที่กำลังสนุกไปกับร่างกายเขา รอยยิ้มเล็กที่เกิดขึ้นอย่างถูกใจของแบมแบม อดที่จะทำให้มาร์คยิ้มเอ็นดูออกมาไม่ได้
“คะ… ครับ?” ร่างเล็กถามกลับไปอีกครั้งเพราะไม่แน่ใจว่าสิ่งที่ตนได้ยินนั้นถูกต้องไหม
มือหนาเคลื่อนไปจับที่หัวกลมให้เข้ามาแนบกับแผงอกแกร่งของเขาก่อนที่จะเอ่ยบอกร่างเล็กอีกครั้งด้วยน้ำเสียงแหบพร่าแสนเซ็กซี่
และคำพูดชวนใจเต้นก็ทำให้ร่างเล็กยอมทำตามที่ร่างสูงต้องการ
ลิ้นเล็กแลบออกมาช้าๆ อย่างกล้าๆ กลัวๆ เขาไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน หัวใจที่เต้นรัวตอนนี้มันแสดงอาการตื่นเต้นชัดกว่าความหวาดกลัว
“อ๊า… แบมมม” ยิ่งการกระทำของร่างเล็กได้กลับมาซึ่งเสียงครางสุขของมาร์ค เจ้าแมวน้อยก็ยิ่งได้ใจ ลิ้นเล็กไล่เลียไปตามแผงอกแกร่ง ยิ่งกระทำอย่างเชื่องช้าก็ยิ่งทำให้มาร์คแทบคลั่ง มือหนากำแน่นอย่างระงับอารมณ์ ร่างกายเริ่มบิดเร่าไปตามลิ้นนิ่มที่ลากผ่าน ก่อนร่างกายจะกระตุกวูบเมื่อลิ้นซนแลบเลียที่ตุ่มไตสีเข้ม
“ซี๊ดดด” ไล่เลียไปสักพัก ก็ส่งริมฝีปากนิ่มเข้าครอบครองตุ่มแข็ง ดูดดุนแรงๆ กระทำแบบเดียวกับที่มาร์คทำให้ตน และยิ่งร่างสูงมีปฏิกิริยาตอบรับดีเท่าไหร่ แบมแบมก็ยิ่งได้ใจขึ้นเท่านั้น
เขาต้องทำให้คุณมาร์คพึงพอใจมากๆ
คุณมาร์คจะได้ยอมปล่อยเขาไป
มือหนาเคลื่อนลงต่ำไปยังขอบกางเกงแล้วค่อยๆ ถอดออก ท่อนล่างที่กำลังคับพองเต็มที่อัดแน่นอยู่ในชั้นในสีเข้มได้ออกมาเป็นอิสระ มาร์คดันร่างเล็กที่กำลังสนุกกับร่างกายของเขาออกแนบลงกับพื้น ดวงตาคมมองไปที่ร่างบอบบางอย่างต้องการ ฝ่ามือหนาลูบไล้ไปตามต้นขาขาวเนียน ความแผ่วเบาทว่าร้อนผ่าวทำเอาร่างเล็กสะดุ้ง มือบางกำแน่นด้วยความเกร็ง ยิ่งมือหนาลูบไล้ขึ้นมาจนเกือบจะถึงจุดรวมความรู้สึกของตนก็ยิ่งผวา
“ฉันจะทำให้นายมีความสุขเอง... เด็กดี….
ปล่อยตัว… และ…. ใจของนาย… ให้กับฉัน”
เสียงกระซิบแหบกล่าว มือบางที่กำแน่นค่อยๆ ผ่อนคลายลง มาร์คเคลื่อนมือไปจับมือบางขึ้นมาจูบเบาๆ แล้วนำมาคล้องรอบคอของตนเองไว้ ไม่ต้องเดาเลยว่าร่างเล็กข้างล่างจะเขินอายกับการกระทำนี้เพียงใด
แก้มสีแดงระเรื่อมันดูน่ารัก น่าหมั่นเขี้ยวจนอดไม่ได้ที่จะก้มลงไปสูดดมความหอม กัดเบาๆ เพื่อชิมรสความหวาน ยิ่งได้ยินเสียงครางฮือของร่างเล็กก็ยิ่งชอบใจ
และรางวัลก็คือคำชมที่ยิ่งทำให้ร่างกายเล็กแดงขึ้นอีกด้วยความเขินอาย มาร์คก้มลงไปหอมแก้มนิ่มอีกครั้ง ก่อนจะไล้จมูกลงมาตามซอกคอขาว ลากลิ้นร้อนผ่านมาจนถึงยอดอกสวยแล้วจูบเบาๆ ทั้งสองข้าง โดยที่มือหนาก็ลูบไล้วนไปมาที่ต้นขาขาวเพื่อกระตุ้นอารมณ์
“อือออ” ปลายลิ้นร้อนไล้ต่ำลงมายังร่องสะดื้อสวย ไล่เลียจนร่างเล็กบิดเร่าด้วยความเสียวซ่าน หน้าท้องบางเกร็งกระตุกยามที่ลิ้นแกร่งแทรกเข้าไปในร่องลึก มือบางที่เคยโอบอยู่รอบคอเปลี่ยนมาขยุ้มที่ผมเข้มแทน
“อ๊า!!!!” เสียงหวานครางลั่นเมื่อมือหนาที่เคยลูบไล้อยู่ที่ต้นขาไล้ขึ้นมากอบกุมที่แก่นกายของตน ส่งแรงขยับขึ้นลงเพื่อสานต่อความต้องการที่ยังคั่งค้าง โดยที่ร่างเล็กก็ให้ความร่วมมือเป็นการแยกขาออกกว้างให้ร่างสูงกระทำได้ถนัดขึ้น
“เรียกชื่อฉันสิ” ดวงตาคมจ้องมองเข้าไปในดวงตากลมที่กำลังช่ำน้ำตาแห่งความต้องการ ริมฝีปากอิ่มแดงเผยอออกครางเสียงหวานช่างดูยั่วยวน จนเขาเองก็แทบจะทนไม่ไหว
แบมแบมเคลื่อนมือไปโอบรอบคอแกร่งอีกครั้ง จ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่เขาเฝ้ารัก ก่อนจะยกศรีษะขึ้นจูบที่ริมฝีปากหนาเพียงชั่วครู่แล้วผละออก เสียงหวานกระซิบแผ่วที่ข้างหู
“ผมจะเป็นสัตว์เลี้ยงของคุณมาร์ค”
สิ้นคำรสจูบแสนหวานก็ถูกมอบให้แก่ร่างเล็ก เพียงแค่คำพูดว่าร่างเล็กจะยอมเป็นสัตว์เลี้ยงของเขา ก็ทำเอาหัวใจที่เคยแข็งแกร่งสั่นรัวด้วยความดีใจ และตอนนี้เขาก็รับรู้ได้ถึงความสุขที่เขาไม่ได้พบเจอมานาน
ความสุข… ที่แบมแบมเป็นผู้มอบให้เขาอีกครั้ง
“อ๊ะ… คะ… คุณ… มาร์ค” ฝ่ามือหนาเร่งจังหวะให้ไวขึ้นตามอัตราการเต้นของหัวใจ มือบางโอบกอดรอบคอแกร่งไว้แน่นเมื่อความสุขสุดท้ายใกล้เข้ามาในอีกไม่ช้า และเพียงแค่ขยับชักพาไม่กี่ครั้งร่างเล็กก็ถึงฝั่งฝันอย่างที่ต้องการ
“แฮ่กๆๆ” แบมแบมปล่อยร่างนอนหอบกับพื้นอย่างหมดแรง เป็นความรู้สีกแปลกใหม่ ที่ยอมรับเลยว่ามันทำให้เขารู้สึกสนุกและมีความสุขมาก
“เด็กดี… ทำให้ฉันบ้างสิ” มาร์คดึงร่างเล็กให้ลุกขึ้นมานั่ง กายใหญ่ที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อยขยายเต็มที่อยู่ตรงหน้า ใบหน้าหวานแดงซ่านขึ้นทันที พยายามหลบสายตาไม่มองไปที่มันตรงๆ
“จะ… ให้ผม… ทำ… อะ… ไร” ร่างเล็กเอ่ยออกไปเสียงสั่น โดยที่ดวงตากลมมองต่ำอยู่ที่พื้น
มาร์คเชยคางแบมแบมให้เงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าตนเองแล้วส่งยิ้มหวาน
“นายพึ่งหายไข้… ถ้าฉันทำตอนนี้… นายอาจจะเจ็บอีก… นั้น…
“ตะ… แต่…. ว่า… ผะ… ผม…. ทำ… ไม่เป็น”
“ฉันจะสอนนายเอง” ว่าจบก็จับมือเล็กทั้งสองข้างมาจับที่แก่นกายของตน สัมผัสแปลกที่มือทำแบมแบมหลับตาปี๋ไม่กล้าที่จะมอง มันทั้งใหญ่และร้อนผ่าว
“เด็กดี… ขยับมือแบบเดียวกับที่ฉันทำให้นายสิ” ร่างเล็กทำตามที่มาร์คสั่งอย่างว่าง่าย ดวงตาหวานทั้งสองข้างยังคงปิดแน่นอย่างเขินอาย ท่าทางน่าเอ็นดูจนมาร์คอดที่จะยื่นมือไปลูบผมนิ่มให้กำลังใจไม่ได้
ร่างสูงขยับมือชี้นำสักระยะก็ถอนมือออกให้ร่างเล็กได้กระทำด้วยตนเอง ความนุ่มนิ่มของฝ่ามือเล็กมันกำลังทำให้เขาแทบคลั้ง
“อ๊า… ซี๊ดดด” เสียงครางทุ้มที่เปล่งออกมาทำให้แบมแบมอยากลืมตาขึ้นมอง เปลือกตาสีมุกค่อยๆ เปิดออกแล้วเงยหน้าขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาตอนนี้เริ่มแดงขึ้นตามอุณหภูมิภายในกายที่กำลังร้อนรุ่ม มันช่างดูเปี่ยมไปด้วยความสุขจนมือเล็กเร่งจังหวะขึ้นเพื่อสนองความต้องการให้มากกว่านี้
“อือ…. ดีมาก… ต่อไปก็…. เลียสิ” มาร์คครางเสียงกระเซ่าพร้อมเอ่ยคำสั่งต่อไป ลิ้นเล็กที่แลบออกมาช้าๆ ทำคนมองลุ้นอย่างตื่นเต้น และเพียงแค่ปลายลิ้นเล็กแตะลงเบาๆ ก็ราวกับร่างกายถูกกระแสไฟฟ้าไหลผ่าน มือหนากำแน่นยามที่ลิ้นเล็กเริ่มเล่นซนไล้เลียแก่นแข็งของเขาตั้งแต่โคนจรดปลาย ความชื้นแฉะและอ่อนนุ่มของมันเรียกเสียงครางสุขจากร่างสูงได้เป็นอย่างดี แต่ว่า มันคงจะสุขยิ่งกว่านี้ถ้าได้เข้าไปซุกซนในปากอุ่นนุ่มนั้น
ริมฝีปากเล็กอ้าออกกว้างรับความใหญ่โตของชิ้นเนื้อแกร่งเข้าไปในปาก มือหนาประครองใบหน้าเล็กไว้ก่อนที่จะเริ่มขยับกายเข้าใส่
“อืมมมม...อ๊า” มาร์คขยับกายเข้าออกโพรงปากนิ่มอย่างเชื่องช้า หลับตาพริ้ม เปล่งเสียงครางเสียวอย่างมีความสุข ความอ่อนนุ่มและอุ่นร้อนจากในปากนิ่มมันทำหัวสมองขาวโพลน ยิ่งลิ้นเล็กพยายามหลบหนีโดยการปัดป่ายแก่นกายของเขาที่ด้านในยิ่งทำให้เขามีความสุขยิ่งขึ้นไปอีก สะโพกหนาเริ่มเร่งจังหวะตามที่ใจต้องการ มีบ้างที่ต้องถอนกายออกเมื่อร่างเล็กเริ่มครางฮือเพราะหายใจไม่ออก แต่ก็เพียงชั่วครู่ที่ปล่อยให้ร่างเล็กได้พักหายใจก่อนจะนำมันกลับเข้าไปหาความอบอุ่นอีกครั้ง
“อื้อออ…” และเมื่อความต้องการสุดท้ายสิ้นสุดลง ร่างสูงก็เร่งจังหวะขึ้นก่อนที่ร่างกายจะกระตุกและฉีดพ้นน้ำรักสีขุ่นออกมาจนร่างเล็กสำลัก
“แฮ่กๆๆ” แบมแบมหอบหายใจ ไอออกมาหน้าดำหน้าแดง รสชาติคาวฝาดที่เขาเผลอกลืนเข้าไปมันทำเขาแทบอาเจียน มือหนายกขึ้นมาลูบหลังเบาๆ ก่อนจะเชยคางร่างเล็กขึ้นมาจูบปลอบใจ
“วันนี้นอนด้วยนะ” มาร์คกอดแบมแบมไว้แน่นและพาลงนอน แม้ตอนนี้พวกเขาสองคนจะอยู่ในสภาพร่างกายเปลือยเปล่าและพื้นภายในกรงที่เย็นเฉียบก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกถึงความหนาวเลย เพราะความอบอุ่นของทั้งคู่ที่โอบกอดกันและเบียดชิดแน่นภายในกรงมันอบอุ่นยิ่งกว่า
“คุณมาร์คพอใจไหมครับ” ร่างเล็กเอ่ยถามอย่างมีความหวัง ดวงตากลมโตที่จ้องมองร่างสูงมันช่างดูออดอ้อนจนเขาใจแข็งที่จะทำร้ายไม่ได้
“พอใจมากเลย” กล่าวจบก็มอบจูบเบาๆ ที่หน้าผากให้เป็นรางวัล
“เรื่องนี้เราค่อยคุยกันนะ... ตอนนี้พักก่อนเถอะ.. เดี๋ยวนายจะเป็นไข้ขึ้นมาอีก” มาร์คเอ่ยขัดขึ้นมาก่อนที่จะหลับตาลงเพื่อยุติการสนทนา
ร่างเล็กถอนหายใจออกมาเบาๆ
