Vorsicht und nicht (wieder) in die Falle der Selbstüberschätzung (der Mensch) geraten.
Moralischer Fortschritt heißt, sich immer wieder von allen möglichen Illusionen zu befreien und mehr auf Gerechtigkeit zu pochen.
Anmerkung/Ergänzung: Aufklärung in Zeiten der Verdunkelung. Philipp Blom
Last book for @nonfictionnovember #NonfictionNovember2022 #nonfictionnovember22 #naturesmutiny #philippblom https://www.instagram.com/p/ClS-k1gL_20/?igshid=NGJjMDIxMWI=
Maandag 5 oktober – Zinvol leven volgens Philipp Blom: ‘Je moet zin zelf creëren, het wordt je niet gegeven. Mooi interview in de Volkskrant met historicus en schrijver Philipp Blom, die stelselmatig tegen klimaatverandering waarschuwt. Zoals in zijn essays Wat er op het spel staat en Het grote wereldtoneel. Blom zegt in dit interview herkenbare en heldere dingen over zingeving, kunst, het klimaat en de betekenis van verhalen...
‘Kunst maakt je minder eenzaam. Wanneer je met mensen naar een concert gaat, beleeft ieder dat op zijn eigen manier, maar er is ook een gemeenschappelijke ervaring. Op dat moment voel ik me minder een buitenstaander.’
Wordt uw plezier niet vergald door jarenlang waarschuwen tegen klimaatverandering? ‘Het is inderdaad vrij deprimerend om je iedere dag op basis van onderzoeken te realiseren: het gaat helemaal de foute kant op. Voor mij is het een kwestie van intellectuele eerlijkheid dit te blijven doen. We moeten de laatste kans grijpen om weg te komen uit die ongelofelijk domme en kortzichtige maatschappij waarin we nu leven, als we voor toekomstige generaties iets beters willen. Wel voel ik de laatste jaren steeds sterker de behoefte om me tegen deprimerende gevoelens te beschermen. Dan ga ik een boek schrijven over de 17de eeuw of over mijn viool. Wein, Weib und Gesang helpen alle abstracte constructies opzij te zetten en je dierlijk, lichamelijk leven te beleven.’
Hoe nodig zijn verhalen? ‘Je ziet de behoefte al bij kleine kinderen. Die hunkeren naar verhalen, omdat ze onderdeel van een groter geheel willen zijn. Die willen honderd keer hetzelfde horen, omdat ze instinctief begrijpen: de mechanismen van een verhaal heb ik nodig om te kunnen leven. Zonder verhalen zouden we de wereld als chaotisch ervaren. Daar kunnen we niet mee omgaan, dat is te demotiverend. Daarom vertellen we onszelf bijvoorbeeld het verhaal: als we iets zinvols doen, heeft dat een zinnig gevolg en als je iets goeds doet, leidt dat tot iets goeds. Dat motiveert en geeft structuur. Bij voorkeur bedenken we ook een spanningsboog, ook al zit die niet in het leven zelf – alles om de chaos te bedwingen.’