

#dc#dc comics#batman#bruce wayne#dick grayson#dc fanart#batfamily#batfam#tim drake

seen from Russia
seen from Brazil

seen from Malaysia
seen from China
seen from China
seen from China
seen from Japan
seen from Yemen

seen from Singapore

seen from China
seen from China

seen from Germany
seen from Japan

seen from Jamaica

seen from Russia
seen from Türkiye

seen from United States
seen from United Kingdom
seen from China

seen from United Kingdom
Flufftober 2021, Day 10 - Pillow Fight
You can track my progress here on my Flufftober list, and you can find the official flufftober tumblr here! Now let’s burst some pillows with the Devil.
Ship: Matt Murdock x Reader Rating: SFW Wordcount: 1,312 Warnings: None, this is relatively tame save for lots of flirting and the Devil being ridiculously attractive while engaging in what is ostensibly just a pillow fight.
“Do you cede defeat?” you bellowed, peering down over the banister. Matt prowled around below you, movements fluid and hungry as he paced across the hard floor. You’d only just made it over your staircase barricade—constructed from chairs and tables, and the couch—in time to close it up behind you with said table. Now the Devil was trapped downstairs, seemingly unwilling to destroy the furniture you’d incorporated into your barrier. It had been a cruel trick putting it all into place while he was gone, but you’d have lost the battle without it, and you weren’t above fiddling with a battlefield ahead of time to give you an advantage.
Matt growled quietly, pillow in hand as he circled, his head tilted and predatory as he focused on you above him. To your shock and delight, it wasn’t Matt that had chased after you once you’d engaged by swinging at him with that first pillow—a pillow he’d caught in one hand, fire blazing to life in his blank eyes before he’d grinned, playfully whispering, “run.” That the Devil would come out to play was something unexpected but more than welcome, that darker side of him that tasted of smoke and fire, and so rarely got to partake in something just for fun . But it… sort of made sense. The Devil was all about battle, even if those battles were nothing but play. But even if this War of the Feathers was just for fun, you were still a bit warmer than you’d have been going at anyone else. God knew you loved it when Matt moved like this, elegant and graceful, each step smooth and whisper-quiet, hunting.
Η πιο σκληρή πλευρά της πραγματικότητας μου ήταν η συνειδητοποίηση πως δεν χωράω στην δίκη σου
Brown Flowy Floral Throw blankets, leggings, throw pillows, t-shirts and many more🤩 . Flowy Floral Throw blankets, throw pillows, t-shirts and many more. Colorful Floral Design perfect for floral lovers. It can also be given as gift to boyfriend, girlfriend, relative who loves Flowy Floral designs. . Click the @printsycreations link in our bio for more cool products . . #usareviewer #blanketstitch #throwblanket #throwblankets #throwblanketseason #muglover #coffeemugsofinstagram #coffeemugoftheday #coffeemuglove #coffeemugcollection #coffemugs #coffeemugaddict #pillowface #pillowthoughts #pillowcovers #pillowfights #bagdesign #tshirt #tshirtforwomen #girltshirt #usatour #unitedstates🇺🇸 #unitedstatesofamerica🇺🇸🗽 #leggingseason #leggingslover #leggingsale #leggingsass #leggingsoftheday https://www.instagram.com/p/CQG3RIYlfOf/?utm_medium=tumblr
Τυχεροί οι άνθρωποι
που μπορούν
και αγκαλιάζουν
κάθε μέρα.
Τυχεροί αυτοί
που ξυπνούν
και κοιμούνται
μαζί της.
I've loved you since the start. And I always will.
Αδερφούλη μου.....
Έχουμε δύο χρόνια διαφορά. Τυχαίνει να είμαι μεγαλύτερη σου αλλά τι σημασία είχε ; Καμία!
Όταν ήρθες στην οικογένεια μας οι γονείς μας, μάς είχαν βάλει τις κούνιες μας την μια δίπλα στην άλλη [ Βλέποντας τις παιδικές μας φωτογραφίες το γνωρίζω ] .
Όσο μεγαλώναμε ερχόμασταν πιο κοντά. Μου έδιναν τις κούκλες και κρυφά ερχόμουν να παίξω μαζί σου με τα στρατιωτάκια, τα τουβλάκια και τα αυτοκινητάκια φτιάχναμε πίστες και κάναμε αγώνες! Ποτέ δεν ασχολήθηκα με τα δικά μου παιχνίδια!
Στο παιδικό σταθμό είμασταν τα πιο άτακτα παιδιά της τάξης λερώναμε εν ώρα φαγητού και ζωγραφίζαμε ο ένας πάνω στον άλλον μέχρι που μπαίναμε τιμωρία στις ψηλές καρέκλες του φαγητού. Είμασταν απέναντι ο ένας τον άλλον και καταστρώναμε σχέδια για το πώς θα φύγουμε.
Πριν καιρό είδα στο σπίτι κάτι παλιές βιντεοκασέτες και από περιέργεια έβαλα μια να δω. Είμασταν σε μια γιορτή του νηπιαγωγείου λέγαμε ποίημα. Ο καμεραμάν μας έβγαζε βίντεο την ώρα που ένα αγόρι με πείραζε και εσύ ήρθες και του έχωσες μπουνίτσες.
Στο δημοτικό πηγαίναμε και παίρναμε μαζί ντοκιμαντέρ με δεινόσαυρους και αυτοκόλλητα για την συλλογή ποδοσφαίρου. Πηγαίναμε μαζί στην παιδική χαρά και παίζαμε κρυφτό, κυνηγητό και κάναμε βόλτες με το ποδήλατο. Μας έδιναν χαρτζιλίκι να πάμε να πάρουμε γλυφιτζούρια και σοκολάτες και τα μοιραζόμασταν.
Στο γυμνάσιο απέκτησες τις δικές σου παρέες όπως και εγώ τις δικές μου. Στο σπίτι βλέπαμε μαζί ταινίες, σε διάβαζα σε ότι μπορούσα και φτιάχναμε ποπ κορν. Τότε δεν ήταν μόδα το ίντερνετ θυμάμαι όταν βάλαμε για πρώτη φορά βλέπαμε αστεία βιντεάκια στο YouTube και γελούσαμε στα τέρματα! Ένα από τα ομορφότερα συναισθήματα τότε ήταν όταν στήναμε σκηνές με τα σεντόνια και ακούγανε στο ράδιο με τα DVD και μας έπαιρνε ο ύπνος με τα ακουστικά στην στρωματσαδα!
Στο Λύκειο οι σχέσεις μας ήταν πολύ διαφορετικές! Έφερνες τις παρέες σου στο σπίτι και βλέπαμε μαζί ταινίες τρόμου και παραγγέλναμε πίτσα. Όταν έφερνα και τις δικές μου φίλες καθόμασταν μαζί και παίζαμε επιτραπέζια! Θυμάμαι όταν είχε μείνει στο σπίτι ένα τελευταίο κομμάτι γλυκού το οποίο ήταν δικό σου και μου το έδωσες!
Όταν έφυγα για σπουδές απομακρύνθηκαμε αλλά όταν με χρειαζόσουν ήμουν δίπλα σου. Ένα μήνυμα, ένα τηλέφωνο, μια λέξη....ήταν αρκετά για να νιώσεις ασφαλής μαζί μου. Εγώ περνούσα την δική μου φάση και ξεσπούσα σε σένα. Ήταν μία περίοδος που είχαμε χάσει επικοινωνία και τσακωνόμασταν υπερβολικά πολύ σε σημείο να μη μιλάμε για διαστήματα.Είχαμε βάλει πολύ τον εγωισμό μας μπροστά αλλά ξέρουμε ότι ήταν μια πολύ δύσκολη φάση και των δύο μας!
Πλέον σπουδάζεις! Πώς μεγαλώσαμε και τι έχουμε ακόμη να ζήσουμε! Μια σκεψη σου θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά στο Γυμνάσιο όταν μου την είπες για πρώτη φορά. 《 Κωνσταντίνα δεν ξέρω αν αυτή η κοπέλα δεν σου έχει κάνει κάτι αλλά να ξέρεις δεν είναι φίλη σου》 . Εγώ τότε από εγωισμό δεν σε άκουγα αλλά πάντα έπεφτες μέσα. Με προστατευες και δεν το καταλάβαινα νόμιζα πως ήθελες να με τσιγκλισεις πόσο μάλλον να μου σπάσεις τα νεύρα αλλά όχι! Και όταν γνωριζα κάποιον καταλαβαινες από χιλιόμετρα ότι αυτός δεν είναι για μένα και μου το έλεγες πριν την πατήσω!
Προχθές στις 18 Νοεμβρίου 2019 σου είπα Κωνσταντίνε πάμε μια βόλτα να μιλήσουμε; πήγαμε στην ίδια παιδική χαρά που παίζαμε παιδιά. Ανοιχτηκαμε ο ένας τον άλλον και καταλαβαίναμε πολύ βαθιά ο ένας τον άλλον χωρίς καν να πιέζουμε τις λέξεις και να νιώθουμε κενοί. Υπήρχε αγάπη! Λύγισα και έκλαψα στην αγκαλιά σου και εσύ να ξεφυσας το τσιγάρο σου και να μου λες 《 Σ'αγαπάω αδερφούλα μου ότι και να γίνει. Θα είμαστε ενωμένοι σε κάθε κακό που μας συμβαίνει. 》
Αν κάτι δεν κουμπώνει καλά, προσπαθείς μία, δυο, τρεις. Μέχρι εκεί. Ούτε βήμα παραπέρα. Όταν κάτι δε σε καλύπτει (πια), απελευθερώνεις τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου με όποιο κόστος και πας παρακάτω. Όχι μόνο για ‘σένα. Αλλά και για εκείνον. Του δίνεις τη δυνατότητα να προχωρήσει και να ‘ναι ευτυχισμένος, γιατί μαζί σου δεν ήταν.