#postruh

[ruhumuhendis]

Hobisel hareketler...

[ruhumuhendis]

2019′da

OKUDUKLARIM:

Ruhsal Aygıt (Yazar: Tahir Özakkaş - Yayınevi: Psikoterapi Enstitüsü)

İyi Hissetmek (Yazar: David Burns - Yayınevi: Psikonet Yayınları)

A Haunted House (Yazar: Virginia Woolf - Literart Yayınları)

İZLEDİKLERİM:

Bandersnatch BlackMirror (2018-İnteraktif Film) 4/5 şiddet/korku  ** cinsellik  - argo dil  *

Bird Box (2018-Dram/Gerilim Film) 5/5  şiddet/korku  ** cinsellik  ** argo dil  *

Circle (2015-Dram/Bilim Kurgu Film) 2/5 şiddet/korku  ** cinsellik  - argo dil  *

Mogli Orman Çocuğu (2018-Macera Film) 2/5 şiddet/korku  * cinsellik  - argo dil  *

Nocturnal Animals (2016-Dram/Suç Film) 3/5 şiddet/korku  ** cinsellik  *** argo dil  **

You 1.Sezon (2018-Dram/Gerilim/Psikoloji Dizi) 4/5 şiddet/korku  ** cinsellik  *** argo dil  **

Beasts of No Nation (2015-Savaş Film) 4/5 şiddet/korku  *** cinsellik  ** argo dil  ***

Ready Player One (2018-Macera/Bilim Kurgu Film) 4/5 şiddet/korku  ** cinsellik  * argo dil  **

Roma (2018-Dram Film) 2/5 şiddet/korku  * cinsellik  *** argo dil  **

[ruhumuhendis]

Kısa Bilgi

Anne tarafından istenmediğini hisseden bebek, henüz rahimdeyken fizyolojik olarak gelişemeyip küçücük kalabilirmiş. Bu durum bebeğin bilinçsizce “yok olamıyorsam, daha az yer kaplamalıyım” düşüncesiyle ilintili bir tepki imiş.

[ruhumuhendis]

"Tek dişi kalmış canavar"

Kendimi bildim bileli İstiklal Marşı'nda da geçen bu ifadeyi "dişleri dökülmüş de bir tane diş'i kalmış canavar" olarak bilir, tek dişinin kalmış olması nasıl bir zayıflık ifadesi olabilir diye de düşünürdüm. Meğer tek dişi dediği cinsiyet olan dişiymiş. Yani savaşacak er kişinin kalmaması, tek dişi olarak kalmak durumuymuş anlatılan. Ben bayağı büyük bir aydınlanma yaşadım. Bilmiyorduysanız eğer, buyrun siz de yaşayın. Birlikte nice aydınlanmalara inşallah.

[ruhumuhendis]

Abi 26 yaşımı bitiriyorum ya bak yine aklıma geldi canım sıkıldı yirmi altı bitiyor YİRMİ ALTI!!1! Yirmi altı ne demek ya yazması bile uzun sinir bozucu yaş durup dururken aklıma geliyor moralim bozuluyor otobüste hüzünle uzaklara dalıyorum. Biri çıkıp neyin var neden böylesin dese çünkü 26 yaşındayım da diyemezsin ama ÇÜNKÜ YİRMİ ALTI YAŞINDAYIM. Bundan sonra bahane lazım olan her şartta bahanem bu. Neden? Çünkü 26 yaşındayım.

[ruhumuhendis]

Topraktan yaratıldık, fay hatlarımız var. Hepimizin ruhu bir yerde muhakkak kırılıyor.

[ruhumuhendis]

Ruknettin'in Kalbi İçin Kehanetler

rüknettin’in aynalarda ağladığı kadar var.

bir mevsimin kıyısından tutarsan rüknettin kurak ovalara yağmurlar yağar, ayak bileklerinden kavrarsan bir harfi, kalbin şiir olup vadilerini sular. senin de vadilerin vardır rüknettin! kehanetler kurarsın, yağmalarsın kendini kurtarıp o yangında ilk önce kalbini niyedir, aynalarda azalır sesin.

doktorum ben bu kalbimi sarınır örtünürüm kış gecelerinde onu yakar ısınırım üşürsem helak olacağımdan korkarım. doktorum gayya kuyusuna inmek istemem bana bir ip uzat, yağmurlar istemem aynaları kırarım,suretimi istemem mevsimler dönedursun, bu dünyayı istemem yalnız Allah’ı anmak isterim ben Allah’ı isterim.

ben hep aynalardan geçerim doktor aynalar benden geçer. Araf’tan bir sepet sarkıtırım aşağı, doluşur içine narin böcekler yaşamayı yeni öğrenmiş kelebekler üşüşür ben kalbimi sarkıtınca aşağı ben hep aynalardan geçerim doktor!

günahları için ağlayan kim varsa kanatlarıyla okşar onu melekler.

hep böyle midir kalbin hep böyle yavaş mıdır rüknettin aynalar sana bir savaş mıdır rüknettin yarin dudaklarından trenler geçer de kalbinin istasyonunda durmaz mı sen hiç satrançta yenilmez misin atına binip hep gider misin bilmez misin, atından ayrı düşen bir vezir zehir gibi çoğaltır kanında yalnızlığı ve nihayet şahlar da aynalardan geçer bir sen mi kalırsın bu rüyada rüknettin herhalde hep böyledir bu dünya sevenlere bir tuzaktır rüknettin. 

Rüknettin’in Kalbi’nin Birinci Muhasarası

buraya kalbinizi kuşatmaya geldiydik konuşmayı unuttuyduk hâl diliyle söylediydik dua okuduyduk, yağmur dilediydik kalbinizi kuşatmaya geldiydik.

hoşgeldiniz. buyrun, işte kalbim. adımı unuttuğum zamanlarda rüknettinim gövdesi ihlâl edilmiş bir yetimim. şu kapıdan buyurun, az ilerisi kalbim.

benim kalbim bir ıslahevidir doktor. yetim bir çocuk durmadan azarlanır içinde benim kalbim gövdesi ıslahevlerine çakılı bir kuştur uçmayı bilmeden ölür kenar otellerde kalbim ıslah olmaz bir kuştur doktor tıkanır, ölür metropollerde ardından Attar okunur.

bir çiçeği uyandırmak için mi söner bu ateşgâhlar kaldırmak için mi yeraltını o derin uykusundan kurur bu göl ne var ve ne oluyor neden türkü söylüyor fesleğenler uzakta biri mi göründü biri İncil okurken düşüp bayıldı mı bir rüya mı gördü yalnız keşişler ne oldu?

adım rüknettin, tanışıyor olmalıyız bir çay ocağında ya da bir merdiven başında sunmuş olmalıyım kalbimi size bakın! demiş olmalıyım henüz avladım onu iğvanın zehrini boşalttığı kuyularda. yalnız günah parlar zifiri karanlıkta ve kuyudan kuyuya bir yol yoktur bir avcı tüfeğini doğrulttuğunda ay gibi ışıdığında bir aşk bir mevsim yönünü şaşırdığında. hayret etmiş olmalısınız, kalbim hezarfen misali havalanınca.

korkarım sevgili doktor,bu mektuba kendimi üzerek başlayacağım çabuk büyüyen bir çocuk gibi ceplerimin nerede olduğunu unutacağım önce ve mazi gizlenecek bir yer bulamayacak kendine. sonra bir menekşeyi teheccüde kaldırmayı unutacağım unutacağım hangi şehirde durursam yâr beni karşılar nerede ölürsem bahtıma idamlar çıkar. gülümseyen bir arap olacak yüzümün size bakan tarafı terkedip gitmelerin ağırlaştığı bir güz olacak öte yarısı. alnımın dokunduğu yerden savaşlar artacak ve bahar giysilerine bürünmüş gelirken kıyamet gönüllü mağlupları olacak hayatın doktor ‘yarından korkan adam’ rüknettin böyle söyler.

siz doktor yazabilir misiniz bir gülü yeniden alıştırabilir misiniz baharı çürüyen toprağa kabaran yağmuru yeraltına ve bir aşkı ayrılığa yakıştırabilir misiniz doktor kanatlarında hüzün ve manolya taşıyan kuşlarla konuşabilir ve trampetimi geri verebilir misiniz bana?

ah kalbin moğolları! size verecek ne kaldı bir kitap olup yandı da o külünden zehir kaldı bir hayal olup uçtu da gökte melekler bağırdı: ‘eve dön! eve dön!’ döndüm ki şehrin ağrıları üstüme kaldı bulvara uzanmış diskotek kızları süpermarketler, bankalar /toplu insan mezarları/ üstüme kaldı. size ne denir ey kalbin istilâcıları barbar denir, ‘bir hayal yıkan’ denir alın onu da götürün, bir kalbim kaldı.

bir ilkokul atlasında gemilerim yandıydı cenevizden geliyordum,elimde mektuplarım vardı. elimde ölü bir kızın sağır saçları vardı bir mevsimin ortasında kalakaldıydım bakkaldan manavdan değil, cenevizden geliyordum doktor o kızın saçlarından geliyordum yitirilmiş bir mahkemeden galiba kalbimden geliyordum.

o ayaklarını değdirdiğin deniz rüknettin, yani yarın o ıssız ve derin ülkesi yavrukurtların içli kızlarım kederine ilişkin o hakikat gün gelir, seni açıklarında boğar ve haykırır ardından terkedip geldikleri sulara hiç ağ vurmamış balıklar; eve dön! eve dön! dönersin aklında hüthüt kuşları kalır ardında sevmeyen ve sevilmeyen bir adam kalır ve rüknettin, senin kalbinden, her akşam utangaç çocuklar yeryüzüne dağılır.

güvercinler nasıl taşırsa ömrünü öyle taşırsın sır misali kalbini tabipler o yardan el çekerse aynalar sırrına agâh olur rüknettin ne bir halvet olur sana bu dünya ne tutuşan gövdene bir gölge suskun balıkların dilini çözen rüya gün gelir sana mihrâb olur rüknettin.

bir güle boyun eğdiren nedir o aşk değilse nedir kalbe çıkartılan tutuklama emri aşk değilse ah, o sığınaklardan yitikleri toplayan ve düşlere vuran gemi nedir aşk değilse size kendimden bahsediyorum doktor ‘biraz yağmur kimseyi incitmez’.

iyi ruhların arasında dolaşan bir gölgeden sözediyorum acıdan çatlamış kalbi soğuğa dayanıklı kılan bir bilgiden terkedilmiş şizofrenleri kendine çeken vadiden keşişlerin hüznünden ve bir aşk yüzünden ayları karıştıran kişinin tababeti ruhiyyesinden size kendimden bahsediyorum doktor ben kar yağarken ıslanmam.

benim öbür adım rüzgâr uğradığım orman değdiğim kalp uğuldar. de ki gayb seferinde kaybolmuşum yola haritasız çıkanların yıldızları ve münhâl yüzleri okuyan şarkısını unutmuşum sönmüş taşıdığım ateşle beraber yaz günleri, uğruna okul kundakladığım âyinler. de ki bulunur elbet iyi bir hâl üzre kaybolan kişi. meğer anka değil bîgâneymişim kalbim kendine varmadıkça bitmezmiş yolum, dîvâneymişim uyardı melekler rüknettinmişim uyandım bir namaz yürür önümde. benim de buharım tüterdi doktor bir zaman, aşktan bahsedilince.

eve annesiz dönen çocukların diline musallat olan ve hazin bir ırmağın geçerken ışıttığı kentlerin diline musallat olan akşamları baharın ıslattığı mezarın diline musallat olan bu dünyayı severken kalbine ağrılar saplanan kişiye düşlerin kimyasından şifalı otlar çıkaran ben bir ilâhi söylüyorum doktor ay vakti, dantel kızların diline musallat olan

şimdi gitsek bir yerde güneş kalır mı biz yokken gülleri sulayacak bir yağmur içeri girer mi bak yanaşıyor rüknettin hayalin bize vadettiği gemi ömrümüzden bir yaz demir alıyor içine toplayarak vadiler arasında sıkışmış son mümini tütünle dişlerine âhir zamanı çizen son şizofreni ve köyünden dönerken zikri kendine yoldaş edinen son havâriyi su yükseliyor iyi ki gemideyiz rüknettin iyi ki senin öbür adın rüzgâr iyi ki mevsimden mevsime bir yol yani inanan bir kalbin var. gözlerini kapat, rüknettin hissedeceksin bak geyiklerin ağlayarak dolaştığı bir vadiden sana kuşlar uçacak ve serin denizlerin; kara yelkenlerin tebdil-i kıyafet gezdikleri ormandan sana tiner çeken çocuklar uçacak ve bir sabah namazından atayurtlarına dönerken yolda uyuyakalan meleklerin duasından sana sevda tüten şiirler uçacak. doktorum, uçan insandır aslında kalp denen ırmak arayıp denizini bulunca yağmurla karşılaşmamış bir şehre âniden kar yağınca dönüp dolaşıp da ruh rahmet vadisine varınca uçan insandır aslında. o halde hamdolsun hamdolsun cenneti ve cehennemi bize bir karşılık kılana rüknettin ve doktoru konuşturana kalpleri buluşturana güneşi ve ayı aşkı ve acıyı hamdolsun kavuşturana.

[ruhumuhendis]

Benim kalbim bir ıslahevidir doktor. Yetim bir çocuk durmadan azarlanır içinde.