#potpotchileigh

[butterf-lie-sinmystomach]

Buhay bagong graduate

April 28, 2015

Date ng graduation ko. Ngayon, isa na ako sa mga walang trabaho sa Pilipinas. Hindi naman mahirap makahanap ng trabaho kasi maraming vacancies pero mahirap pumunta sa mga inapplyan mo. Bakit? Kasi ang layo ng Cavite sa Quezon City, Taguig, Mandaluyong at marami pang iba. Syempre andyan yung kasabihang “kapag gusto maraming paraan, kapag ayaw maraming dahilan”. What to do ba? Syempre marami kang isasaalang-alang kapag nagtrabaho ka diba? Number one na dito yung accessibility ng work mo sayo, tapos domino na yan kasi kung masyadong malayo dapat umupa ka. How about your salary? Hindi magiging sapat kung ipambabayad mo pa sa bahay, kuryente, tubig at pagkain mo sa araw-araw. May mabibigay ka pa ba sa parents mo pambawi sa kanila? As a fresh graduate, expect it that your salary is not that high. Nagsisimula ka palang naman eh. Isa pa, ang habol mo dito, experience, knowledge, joy and your love for your work. 

Classmates, minsan talaga nakakapressure, nakaka-frustrate and nakaka-disappoint maghanap ng trabaho pero tandaan mo lang palagi na maraming opportunity. Kapag may lumapit, grab it. But make sure na masaya ka sa pipiliin mo para hindi mo pagsisihan sa huli. Kung hindi ka man natanggap, accept it. Just think that it is not for you yet. Baka may ibang plano si God. Just trust him and do your best next time. He will make you successful basta palagi kang magpapasalamat sa kanya kahit maliit na bagay lang and gawin mo rin ang dapat mong gawin. It is always starts with you. Kung hindi ka man gaano ka-confident, gain it. Maiipon mo rin yan. Kaya yan! :D

Buhay bagong graduate. Minsan mahirap madalas thrilling. Parang buhay natin, minsan nasa baba pagkatapos tataas. ^^ 

*matagal-tagal rin akong di nakapag-post dito* :D

[butterf-lie-sinmystomach]

Sugat

Sa di malamang dahilan, ang pisikal na sugat at emosyonal ay iisa lang ang sakit. Iniinda mo siya dahil mahapdi, dumudugo at masakit lalo na kapag natatamaan. Ang pinagkaiba lang nila, ang pisikal na sugat ay naghihilom mga ilang araw lang o ilang linggo at meron ring buwan kung masyadong malalim or malala. Tangging maiiwan na marka ay yung peklat lang ng sugat na magpapaalala sayo kung gaano ka katanga physically at tatawanan mo na lang yun pagdating ng panahon. Sa emosyonal na paraan naman, umaabot halos ilang taon bago ka maka-get over lalo na kung malalim ang sugat na ibinigay sayo. Sa emosyonal na sakit, ang tanging magpapasakit pa lalo sayo ay yung mga alaalang pinagsaluhan niyo. Para kang babalik sa nakalipas at bigla na lang maalala yung mga panahong naging masaya kayo. Marami kang tatanungin sa sarili mo, di gaya ng sugat na peklat lang ang bakas sa pisikal na anyo, sa emosyonal na paraan naman ay mahirap, dahil ikaw lang ang nakakakita ng sugat sa puso mo. Hindi malalaman ng iba na naging tanga ka kung hindi mo sasabihin sa kanila. Hindi mo makakayang tawanan na lang siya kapag naalala mo. Pareho silang masakit pero magkaiba ang pamamaraan ng paghilom ng bawat sugat sa sarili mo.

[butterf-lie-sinmystomach]

Eeeeeeengk!

Your time is up. Napagod na ako. Mainipin talaga ako. Ayoko na. :) Hahahahaha. Wala rin naman akong mapapala diba? :) Okay. Okay. Okay. Kumbaga sa basketball, talo ako. Wala nang OT. 3 seconds na lang eh. Napagod na ako at napatid. Bahala na sa susunod na darating. :))

[butterf-lie-sinmystomach]

Already done

[butterf-lie-sinmystomach]

I'm not sure anymore.

[butterf-lie-sinmystomach]

I waited for the answer and when he did, it gives shiver in my spine. I know that it's over. Funny though, he's too fast yet too slow.

[butterf-lie-sinmystomach]

I just can't

Me: Ayokong ma-inlove.

Friend: tanga pot! Di mo maiiwasan yun.

Me: haha yun nga eh! Pero ayoko talaga.

😂😂😂

[butterf-lie-sinmystomach]