#potzinieunleashed

[winnietheexplorer]

FEASIBILITY 101: Non-Sleeping Pills

What: Making of proposed product "Jela de Leche" Why: For taste test ONLY. When: 3:15 AM, July 06, 2012, Friday Where: Badz Aleeza's House Who: Artizein Food Company How: Trial and Error. Status: Fail!!!

[winnietheexplorer]

Trip to Province : Soon to be Published

"HUWOW! Not once but Twice the heat ang nafeel ko sa Tuguegarao. AS IN!. Kaya bonggang bongga lang yung magiging kulay mo dun. Hindi mo na kinailangan magswimming sa dagat bilad ka lang ng unti INSTANT TAN na."

- potzinie -

[winnietheexplorer]

Events Management

Grabe lang ako. Hindi ko alam kung bakit hindi ko na matandaan kung kailan nangyari tong event na to. Pero super happy ako sa outcome na event namin este NILAng to. HAHA 

TRIBUTE TO OUR MENTORS. Yan lang naman ang Title ng event. Pangalan pa lang may kabuluhan na. Sayang lang kasi hindi ako part ng pagiging busy sa paggawa ng kaiga-igayang event na to. Kasi naman hindi ko sila kaklase. (Well, classmate ko sila sa dalawang subjects pero hindi dito.) Samakatuwid hindi ako kasection ng mga taong to pero ilan sa kanila mga kaibigan ko kaya naman napaEPAL ako sa mismong program nila. Naging instant DOCUMENTARY COMMITTEE ako. ANNNSAAAYYYAA! XD

What: Tribute to Our Mentors

Where: FEU Mini-Auditorium

When: (Oops sorry, I forgot)

What to Wear: Gowns and Suits

OOWWWWKKKEEY. Gown??. Pero ganito ang suot naming mga taga-documentary. 

YES! eto nga naman ang suot namin. Black pants at flowy clothing sa top. Sa shoes siyempre heels. At higit sa lahat ang SMILE XD. Actually dapat red ang top pero dahil sa epal lang ako keri na ang gray. HAHA

Kamusta naman ang motif. Black and White. Muntik muntikan na kong maging isa sa mga upuan dahil sa kulay ng damit ko. HAHAHA

Presenting...three of our mentors :D

Napakaexciting nitong event na to. One of a kind talaga kasi ang daming nakakatawang nangyari. Pangalan pa lang ng mga awards super ewan na. May budol budol award, tara biyahe tayo award, at kung anik anik pa. Yung award na hindi mo aakalaing ibibigay ng studyante sa mga professors. HAHA. 

Isa sa mga inaabangan ko eh yung mga messages for the mentors. May projector at isang white big screen ang inahanda para dito. At TAAANNNAAANN.. Isang malupit na appetizer habang kumakain. Appetizer nga ba? Parang hindi na kasi nakakain yung mga bisita sa kakatawa eh. 

Successful nga ang event. Nagkaroon pa nga kami ng after party para don. Akalain mong epal na nga ako nakiafter party pa ko. HAHA FC lang diba.

Ito na after the event wala na kaming ginawa kung di ang magpapicture. Ito yung moment na nagsisiksikan na kami para kaming nagaagawan ng pwesto sa LRT 1 kakasingit makasama lang sa frame. HEHE

Super happy ako sa block nila. Kahit di ako formal na classmate nila na feel ko pa din na part ako ng section at ng event nila XD ..HIKHIK..

[winnietheexplorer]

Round 3

So we fought again. DAMMIT! 

Super bad day talaga ngayon. Highbood kasi ang mga pipolei eh. Ang init na nga sa Pilipinas nagpapasaboy pa sila. Pwede ba? Hinay-hinay lang sa kape. Baka kasi instead na sa makalawa ka pa mastroke eh bukas na. 

So sino ba ang may mali? I know. I know. Siyempre mga kaTumblr hindi na ko magmamalinis. May mali din ako pero huuwaaatdaaa! Siya tong may mas malaking mali. Pang round 3 na to at kapag nagkaroon pa ng round 4 sisiguraduhin ko na talagang pupulutin siya sa kangkungan. Kakabanas lang. Wait yung mga veins ko baka pumutok. HAHA. 

Anyway, sabi nga ng quote na pinost ko "Don't let your BAD DAY make you feel like you have a BAD LIFE." Kaya nga naman naglabas na ko ng sama ng loob dito (I mean emotions huh, baka kung ano yung isipin niyo.XD) para naman bukas okay na ulit ako. Hindi ko lang alam kung kailan kami magkakaayos pero sa nangyaring to. Mukang hindi na. Masiyado na kasing nawili. Akala ata ako si Pacquiao. XD

Siguro sa mga oras na to pinapiyepiyestahan na ang pangalan ko. Harruu hahayaan ko na lang sila sisikat naman ako sa ginagawa nila baka madaigan ko pa si Anabelle Rama. Nakakahiya naman. HAHAHA

[winnietheexplorer]

Ohay! Tumblristas. It's me again. I just want to promote my new Tumblr Account. Its my blog for reblogs. It consist of all the things that I want and words that I wanna say. Hope you follow it too :)) PURELY PHOTOS ONLY!

http://glowingcraters.tumblr.com/

http://glowingcraters.tumblr.com/

http://glowingcraters.tumblr.com/

WARNING: potzinieunleashed.tumblr.com is still active. It's my personal account. Its a blog of my story. XD

[winnietheexplorer]

Sometimes we don't need advice. We just need somebody to listen.

[winnietheexplorer]

No matter what life brings you, always take a lesson from your dog.. Kick some grass over that s**t and move on.

[winnietheexplorer]

Holy Week '12

April 4, 2012, Holy Thursday.

Tuwing Semana Santa lumalabas lahat ng iba't ibang uri ng pananampalataya ng mga tao.Halos lahat ng Katoliko sa buong mundo idinadaos ito bilang paggalang sa Hesus Amang nasa itaas. Sa panahong ding ito nakikita natin ang mga paraan na ginagawa ng tao sa paghingi ng kapatawaran sa mga nagawa nilang kasalanan. At ito nga ang tinatawag nilang Penitensiya. Maniwala man kayo o hindi isa ako sa mga gumawa nito ngayon linggo.

Alay-Lakad, ito ang tawag nila sa mga taong naglalakad mula sa kani-kanilang bahay haggang sa simbahan na nais nilang puntahan para sa pananampalataya nila kay Hesu Kristo sa araw ng kanyang pagkamatay.Hindi ko nga lubos maisip kung paano ko nagawang maglakad ng pagkalayo-layo kasama ng aking kaibigan at pamilya. Ito na nga siguro ang pinakaunang beses na nagdesisiyon akong magpenitensiya.

Mula sa bahay namin dito sa Caloocan tinahak ko at ng mga kasama ko ang simbahan ng Grotto of Our Lady of Lourdes sa Bulacan. Limang oras kaming naglakad at tumakbo. Hindi ko mawari kung ano talaga ang aking nararamdaman ng mga oras na yon. Gutom, uhaw, at pagod pero sa kadahilanang hindi ko maintindihan nakaramdam ako ng ligaya sa aking puso.

Hindi nagtagal nakarating kami sa Fairview at sobrang daming taong nakaupo sa kalsada. Mga taong nanggaling pa sa iba't ibang lugar. Nakakagulat dahil yun lang ang araw na nakakita ako ng maraming taong namamahinga sa lugar na yon. Lalong lalo na nang magumpisa na silang maglakad. Kaya kung tutuusin hindi mo talaga mararamdaman ang antok at mapapansin ang layo sa dami ng kasabay mo.

Sa mga lugar na nadaanan namin siguro mga 3 o apat ne beses lang kami namahinga. Gusto kasi namin makarating doon ng mas maaga. At bawat kanto na nakikita namin may mga taong nagbibigay sa tao pangTAWID-UHAW yung iba pa nga TINAPAY ang ibinibigay kaya malaking pasasalamat na rin at naisip nila yon. Sa layo ng lalakarin talagang hindi na magaatubili ang ilan na humingi ng tulong.

Siyempre ito na rin yung mga araw na gagamitin ng ilan para pagkuhaan ng pera. Hindi sa pagnanakaw ha pero sa pamamagitan ng pabebenta ng kung ano-ano. Pagkain, Tubig at higit sa lahat pag-alok sa ilan na maki-CR sa kanilang bahay. Ayos to kasi hindi mo naman talaga mapipigilan ang tawag ng panahon.

Pagdating namin sa Jolibee nandito na nga ang talamak na bentahan ng mga sapin. Aba nga nama'y bibilib ka sa mga Pilipino. Dahil kung hindi sa sakong pinalapad at wrapper ng mga chichirya. Walang mahihigaan ang mga taong dumayo pa para sa araw na ito.

Pagpasok namin sa gate ng simbahan ang sumalubong sa amin ay ang mga bulto-bultong tao na nakahiga sa sahig, at mga taong naglalakad papasok ng simbahan. Parang mga langgam ang mga ito sa dami nila. Buti na lang nakahanap kami ng isang maayos na pwesto para sa amin lahat.

Pagkagising namin kinabukasan nagStation of the Cross na kami. Tirik na ang araw kaya tagatak ang pawis namin pero at the end natapos din namin.

Successful ang alay-lakad namin. Sa wakas at nagawa ko.. Masakit man at maga ang aking mga paa. OKS na OKS lang.. Masasabi ko na nga na isa ito sa mga biggest achievement na nagawa ko sa aking buhay. Godbless everyone :))