Η μακρόχρονη παράδοση της συμβατικής μορφής του χορού σε συνδυασμό με την διάνθιση της τεχνολογίας έδωσε το έναυσμα σε αρκετούς δραστήριους καλλιτέχνες για πειραματισμούς, προσανατολισμένους κυρίως στον τομέα της διάδρασης. Στην καρδιά της ψηφιακής εποχής, οι καλλιτεχνικές προτιμήσεις της νεότερης γενιάς υποκινούνται και κατευθύνονται με γνώμονα την ροή της τεχνολογικής εξέλιξης. Έτσι, χορευτές και χορογράφοι αναζητούν νέους τρόπους έκφρασης επιτυγχάνοντας την δημιουργία πρωτότυπων καλλιτεχνικών αποτελεσμάτων. Μέρος της προσπάθειας αυτής, αποτέλεσε η χρήση προβαλλόμενων εικόνων μέσω βίντεο (projection mapping) ταυτόχρονα με την εκτέλεση της χορογραφίας προκειμένου να επιτευχθεί η ψευδαίσθηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των αναπαριστώμενων γραφικών και των κινήσεων των χορευτών. Ωστόσο η δεδομένη προσέγγιση παρουσιάζει μια πληθώρα μειονεκτημάτων όπως ο περιορισμός στο εύρος της κίνησης που διατίθεται στους χορευτές, η οριοθέτηση στον αυτοσχεδιασμό και στην ελεύθερη δημιουργική έκφραση, καθώς επίσης η αναποτελεσματικότητα της ψευδαίσθησης που αποσπά την προσοχή του θεατή.
Ως αντίλογος στις προαναφερόμενες προσεγγίσεις, κρίθηκε αναγκαία η δημιουργία ενός καινοτόμου συστήματος διάδρασης, με την τεχνολογία της επαυξημένης πραγματικότητας, που αποσκοπεί κυρίως στην πραγματική διάδραση των καλλιτεχνών με το μέσο, διαφοροποιώντας το από παρόμοια συστήματα. Ο λόγος για το σύστημα ViFlow που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από το Florida State University το 2016, ως αποτέλεσμα της συνεργασίας με το τμήμα Computer Science. Η τεχνολογία της επαυξημένης πραγματικότητας επιφέρει σημαντικά οφέλη τόσο στους καλλιτέχνες που την χρησιμοποιούν, όσο και στο κοινό που παρακολουθεί. Η συμπερίληψη οπτικών εφέ, παράλληλα με την αλληλεπίδραση των χορευτών σε πραγματικό χρόνο, αποφέρει ένα καινούριο αισθητικό αποτέλεσμα που ισχυροποιεί την αρχική πρόθεση των εμπλεκόμενων καλλιτεχνών η οποία είναι ότι μέσω της ψηφιακής τεχνολογίας ο χορός ευδοκιμεί. Ουσιαστικά πρόκειται για αυτό που ονομάζουμε real time tracking projection και μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα διαδραστικό πειραματικό σύστημα projection mapping.
Πηγές
Brockhoeft Taylor, Petuch Jennifer and James Bach. “Interactive Augmented Reality for Dance.” Computer Science Department and School of Dance (June 2016): 396 – 403.
http://www.computationalcreativity.net/iccc2016/wp-content/uploads/2016/01/Interactive-Augmented-Reality-for-Dance.pdf
