Hak etmediğim her şeyi on yedim de gördüm, duydum. Yeri geldi annem yeri geldi babam bazen de diğer insanlar milim milim tükettiler beni. İstediğim sorunsuz bir hayat bende biliyorum sorunsuz bir hayat olmayacağını ama bu güne kadarki yasadıklarım dünüm bugünüm yarınımı mahvetmeye yeter zaten daha da fazlasına ne gerek var ne de ben de can var. Sancı gibi birden vurup ve yine birden çekilmesinler hayatımdan. Yüzümde ki gülüşü sökmesinler zorla. Zorla değer versinler sevsinler beni demiyorum ki sadece uzak dursunlar. Ben sevdiğim adamla mutluyum, huzurluyum bütün sorunlarının bu olması ne kadar da saçma. Hiç sevmeyeceklermiş gibi beni ve sevgilimi parça parça koparmaya çalışıyorlar. Yaptıkları yanlarına kalacak gibi davranıyorlar. Hiç bir şeyin farkında değiller. Hayat onlardan ibaret gibi davranıyorlar oysa ki kim umursar ki bir baskasını benim hayatım mesela sevdiğim adamdan ibaret ikinci bir kimse yok ki. Ne zaman anlayacaklar bilmiyorum ama benim onu bırakmaya ne niyetim ne de gücüm var. Çok yanlış insanları sokmusum hayatıma, yanlış insanlara güvenmişim, yanlış insanlara açmışım sırlarımı. Dosttan, abladan, abiden kısacası kendin dısında ki herkesten çok iyi düşman oluyormuş. Şu halinize bakın reziller demeyi ne çok istiyorum ama bir şey değişmeyecek biliyorum. Kötü olan yine doğruyu söyleyen olacak. Herşey çok karışık. Dün iyi ki varsın diyen bugün git diyor, dün senden nefret ediyorum diyen bu gün seni çok seviyorum diyor hayat menfaatçilerle dolu. Hayat rezillerle dolu. Bundan sonra biri için bir adım dahi atmak yok iyilikten anlamayana iyilik yapmak delilik. Sürüklemek yok sorunların içine kendini. Reziller düşünsün bundan sonra ben değil. Benim düşüneceğim tek sey ömrümde aldığım en güzel hediyem sevgilim olacak. Tek derdim de onu nasıl daha çok mutlu ederim olacak. Bundan sonra reziller için değil sadece bizim için çaba sarf edeceğim. Reziller sürünsünler ben onun yanında yasamam gereken hayatı yasayacağım.