#rogationistcollege

[super-jez]

The bagets days way back 2002. Once a rogate, always a rogate. 😄😄😄🏫 #2ndyearhighschool #ststephen #rogationistcollege (at Rogationist College - Official)

[akosibalaraw]

AKO AY ISANG GURO...

Ako ay isang guro. Hindi ko man ninais kahit noong ako'y bata na ganito ang aking maging propesyon pero, ito yata talaga ang guhit ng aking kapalaran. Kung kaya sa kabila ng ilang kursong aking aking nakuha noong ako ay nasa kolehiyo pa kagaya ng Automotive at Radiologic Technology ay ito ang aking kinahantungan. Hindi ko naman ito pinagsisisihan dahil noong binigyan ako ng pagkakataon ng Maykapal na makapag-isip para sa aking buhay at kinabukasan ay ito ang larangan na napili kong puntahan.

Ilang taon na rin mula noong ako ay makatapos sa pag-aaral at magsimulang magtrabaho. Marami-rami na ring mga murang isipan ang sa tulong ko ay napanday. Marami-rami na ring mga pangalan, personalidad at katauhan ang aking nakasalamuha. Tama nga aking mga guro noon. Tama sila sa pagsasabing hindi madali ang maging guro. Tama rin ang mga naririnig ko na walang gurong yumayaman sa pagiging guro lamang. Alam na alam ko na iyon ngayon.

Ilang guro na rin ang aking nakapanayam, naging kaibigan, nakapalitan ng kuru-kuro at laman ng isipan. Ilang guro na rin ang aking nakatampuhan, nakalimutan at pilit kinalimutan. Bawat isa sa kanila ay may iba't ibang dahilan, pananaw at prinsipyo sa pagpili sa ganitong larangan.

Ano nga ba ang pagiging guro? Ano nga ba ang papel ng guro sa isang mag-aaral? Noong mga naunang panahon na kung saan ang mga Pilipino ay walang sapat na kaalaman sa wika, matematika, siyensya at teknolohiya, at iba pang aspekto ng kanilang buhay at pamumuhay, ang pangunahing layunin ng guro ay ibigay sa kanilang mga mag-aaral lahat ng kaalaman na dapat nilang malaman. "Spoon Feeding", wika nga nila sa Ingles. Ngunit natapos na ng mga Pilipino ang gayong yugto. Ang mga kabataang Pilipino, lalo na ang mga mag-aaral na Pilipino ngayon ay tapos na sa ganoong panahon. Ang mga kabataan ngayon ay higit nang matalino at malikhain. Kagaya nga ng madalas kong sinasabi sa aking mga mag-aaral lalo na sa unang araw ng aming klase, "Hindi ako ang bukal ng karunungan". Kung kaya, sa proseso ng pag-aaral ay hindi lamang ang mga mag-aaral ang natututo mula sa guro kundi maging ang guro ay maaari ring matuto mula sa kanyang mga mag-aaral.

Bilang guro na nagtuturo sa mga makabagong mag-aaral, ang nararapat na maging papel ko ay tagagabay lamang. Facilitator of Learning, ika nga. Kung dati-rati'y palagiang guro ang madalas na nagsasalita sa klase, ngayon ay mga mag-aaral na ang kailangang hikayatin ng guro para magsalita. Isang kasabihan sa Ingles tungkol sa guro ang hanggang ngayon ay aking inaalala at sinusundan, "The object of teaching is to enable the child to get along without the teacher". Hindi kinakailangang idikta nang idikta ng guro sa mga mag-aaral ang kaalamang dapat nilang matutunan. Sila ang nararapat na makatuklas ng mga kaalamang ito sa pamamagitan ng paggabay at hindi sa pagtuturo ng guro.

Noong ako ay nag-aaral pa lamang ay madalas ko ding itanong sa aking sarili kung bakit ba kinakailangan pang pag-aralan ang mga "xy" sa matematika, pagsusuri ng iba't ibang akda sa Filipino at English. Bakit kinakailangang mag-eksperimento sa science at bumuo ng hypothesis at conclusion? Ano ba ang magiging saysay nito sa aking buhay. Ano ang kahalagahan ng kaalaman sa kasaysayan ng bansa, kontinente at daigdig? Para saan lahat ng mga ito?

Noong ako ay nakatapos na ng pag-aaral at tinahak na ang tunay na landas ng buhay ay saka ko lamang napagtanto na hindi pala ang kaalaman ang lubos na mahalaga kundi ang mga kasanayan na dapat matutunan sa bawat asignatura, leksyon at aralin. Maaari ngang hindi makatulong sa buhay natin ang mga eksperimentong ginawa natin sa Science, pero ang kasanayang natutunan natin sa pagsasagawa ng mga eksperimentong ito ay ating mapapakinabangan. Oo nga't ang mga "xy" sa matematika ay maaari nating makalimutan pagdating ng panahon ngunit, ang kasanayan sa pag-iisip at pagbibigay solusyon sa mga problemang dulot ng mga bilang ay may malaking maitutulong sa atin. Posible ding makalimutan natin ang mga pangyayari sa mga kwento o nobelang ating nabasa pero ang kasanayan sa pagsusuri sa sitwasyon ay maaari din nating magamit sa pagsusuri at pagbibigay ng solusyon sa sarili nating mga suliranin sa hinaharap o sa kasalukuyan. Kagaya nga ng sinabi ng aking propesor sa panitikan dati, “Ang panitikan ay salamin ng buhay”.

Maaaring mahalaga nga ang mga kaalaman na matututunan ng mga mag-aaral sa pag-aaral ngunit ang lubos na mahalaga para sa akin ay ang mga kasanayan sa pagtuklas ng mga kaalamang ito, dahil sa huli ay ang kasanayan at hindi lamang kaalaman ang magagamit nila sa pagpapatakbo ng kani-kanilang mga buhay.

Ako ay isang guro, ngunit hindi ko hinahayaang hindi nagsasalita ang aking mga mag-aaral sa klase. Hindi ko hinahayaan na ako lang ang nagsasalita. Hindi ko hinahayaan na nagbabasa at nakikinig lamang ang aking mga mag-aaral. Hindi ko hinahayaan na magkukwento lamang sila tungkol sa kanilang nabasa at tapos na. Hinihikayat ko silang magsuri... ginagabayan ko silang tumuklas ng kaalaman na dapat nilang matutunan.

Ako ay isang guro. Hindi man perpekto, mayroon mang kahinaan at kapintasan, hindi man maintindihan ng ilan, ay may layuning makatulong sa aking mga mag-aaral. Tulong na kanilang magagamit hindi lamang habang sila ay nag-aaral, kundi maging sa pagtahak nila sa tunay na kalikasan ng kanilang buhay.

Ako ay isang guro, ngunit higit dito ay isa rin akong tagapayo, ama, kaibigan, kapatid, tagapagsalita, tagapakinig, hingahan ng sama ng loob at tagagabay ng aking mga mag-aaral.

Ako ay naging isang guro, ngunit hindi ko kailanman ito pinagsisihan. Ito ang propesyong aking minahal, minamahal, mamahalin at hindi kailanman kalilimutan. Mananatili sa aking puso at isipan ang mga panahong dito ay aking inilaan.

Habambuhay ay mananatili sa aking alaala ang mga ngiti sa labi ng aking mga naging mag-aaral, ang mga malalakas nilang halakhak sa tuwing kami’y nag-aaral at nagkakasiyahan, ang mga sigawan kapag nagkakantyawan na, at maging ang kaba na kanilang nadarama sa tuwing may pagsusulit, pagtalakay o pagpapalabunutan.

Ako ay isang guro at kailanmanman ay hindi ko malilimutan ang aking karanasan sa pagtuturo.

Ako ay isang guro at ngayon nagpapaalam sa propesyong aking matagal ding minahal at iningatan, sa paaralang ilang taon ko ding pinaglingkuran, at higit sa lahat ay sa aking mga MAG-AARAL na lubos ko ding MINAHAL! Sana kahit papaano ay may natutunan kayo sa ating saglit na pagsasama.

Paalam at hanggang sa muling talakayan.

Sir Jonathan B. Magbitang

Guro sa Filipino

St. Vincent de Paul College 2004 - 2005

Rogationist College

High School Department 2005 - 2012

Unang sinulat:  Hulyo 14, 2008 10:03 pm