#runcanakkale

[canakkale-running]

Koşmada başarı vardır ama başarısızlık yoktur. Başarı, başarısızlığın tersi değildir. Görecelidir, herkes için farklılık gösterir. Başarı, koşunun sadece hızında, mesafesinde değildir. Kendisindedir. İş güç arasında fırsat bulup koşmak, performansını ilerletmek veya korumak ya da sadece koşarken rüzgârın insanın yüzüne çarpması bile başarıdır. Koşarken bağış toplamak, iyilik yapmak, yanından geçilen yorulmuş bir koşucuya moral vermek, alkışlayan bir çocuğa gülümsemek, koşuya başlayacak birine deneyimlerini anlatmak, yorulduğu halde koşmaya devam etmek ve başka binlerce şey başarıdır. Başarısızlık varsa koşmayı isteyip de başarısızlık korkusu nedeniyle koşmamaktır.

( Taner Damcı, Koşuyorum Öyleyse Varım, 2018 )

[canakkale-running]

Benim yaşam felsefem; Sporda yaptıklarımla yaşamım arasında fark yoktur Benim için önemli olan kazanmak değil, katılmaktır Yaşamım boyunca zaferlere değil mücadeleye inandım Daima söylediğim gibi Şampiyon olmak önemli değil katılmak ve bitirmek önemlidir. ( Kemal Özdemir, Koşan Adam )

[canakkale-running]

Özgürlük bizim mutlu olduğumuz, seçmemiz gereken, uğruna çaba harcamaya ve bedel ödemeye değer bir içgüdümüzdür. Koşmanın verdiği özgürlük sadece daha hızlı hareket etmek veya yüzümüze rüzgârın çarpması değildir. Bizim toplum denen sürüden ve onun dayatma değer yargılarından koşuya çıkarak her kaçışımız kendimize biraz daha yaklaştırır. Kendi seçimimizle bedenimizi sınırlara doğru zorlamak bizi insan yapan bireysel değerlere de yakınlaştırır. Koşarak bu tutsak edici ve sınırlayıcı dünyadan uzaklaşmamız ona biraz da olsa dışarıdan bakma fırsatı verir. Onun bizim için kurduğu tuzakları daha kolay görür, kendi değerimizi daha iyi anlarız. Yorgunluk, koşucular tarafından acı olarak algılanır. Yorulan koşucuların aklındaki tek şey, “ ne kadar kaldı? “ sorusudur. Koşunun biteceğini bilmek dayanmayı kolaylaştırır. Tüm bilimsel araştırmalarda, koşunun ne zaman biteceğini bilinmesinin bilinmemesine göre koşulan mesafeyi arttırdığı görülmüştür. Her acı geçer. Onu rehber olarak kullanırsak gelişir ve ilerleriz.

( Taner Damcı, Koşuyorum Öyleyse Varım, 2018 )

[canakkale-running]

Koşucu, yol ve çevredeki varlıklar dengeye geldiğinde zihin gittikçe berraklaşır. Kaygılar, karamsal düşünceler silikleşir, geçmişle gelecek sadece bu anda birleşir. Yalnızca koşan bedenimiz ile zihnimiz ve o andaki gerçek fiziksel çevre vardır. Bu koşmanın meditatif etkisidir. Bir kez yakalanırsa koşu, hoşuna sonrasındaki mutluluk, sakinlik, keyif şahane olur. Koşarken akla düşünceler gelse bile bunlar gerçekler orantılı sağlıklı ve tarafsızdır. Bazen tüm yaşamımızı yönlendiren müthiş kararlar akıcı, ritim kazanmış bir koşu sırasında alınır. Bu, koşamanın yaşamımızı daha verimli ve keyifli yapıcı etkilerinden sadece bir tanesidir.

( Taner Damcı, Koşuyorum Öyleyse Varım, 2018 )

[canakkale-running]

Hayatın diğer alanlarında olduğu gibi koşuda da mucize olmaz. Hatta koşmak, mucize olmayacağını bize en somut olarak gösteren yaşam alanlarından biridir. 10 km koşmak için antrenman yaparak, 42 km koşamayız. Ama 42 km için antrenman yaparsak koşarız. Yarışta antrenmandaki performansımızın %100 üstüne çıkmayız, ama %20 çıkabiliriz. Mucize beklentisi insanın içindeki potansiyeli açığa çıkarmasını engeller. Gerçekçilikten uzaklaştırır. Onu boş hayallerle dolaşan verimsiz biri haline getirir. Koşmak bize küçük çabaların birikerek büyük farklar yaratabileceğini hatırlatır. Gerçekçi ve çalışkan yapar. Sabırsızlık tuzaklarından kurtarır.

( Taner Damcı, Koşuyorum Öyleyse Varım, 2018 )

[canakkale-running]

Eğer bir mezar taşım olacaksa, oraya yazılacak ifadeyi kendim seçebilecekse, şöyle yazılmasını istiyorum:

“ Haruki Murakami

 1949 – 20XX

 Yazar ( ve Koşucu )

 En azından sonuna kadar yürümedi.”  

( Haruki Murakami, Koşmasaydım Yazamazdım, 2007 )

[canakkale-running]

Koşucular sadece kendilerini geliştirip, yaşamlarını daha sağlıklı, uzun ve dolu hale getirmezler. Çevrelerini ve toplumu da değiştirirler. Çocukları bayrama götürür gibi finish çizgilerine getirmek kaçırılmaz bir eğitim fırsatıdır. Küçük yaşlarda maratonun son kilometrelerinde ayaklarını sürüyerek koşuyu tamamlamaya çalışanları alkışlayan, onlara cesaret vermek için bağıran bir çocuk gelecekte bir adım veya çok daha fazla ileride olacaktır. Bir koşucuyu alkışlamaktan daha iyi bir şey varsa oda yorgun koşucuyu alkışlamaktır.

( Taner Damcı, Koşuyorum Öyleyse Varım, 2018 )

[canakkale-running]

Her bireyin zaman performansı, kaçıncı geldiği, dış görünümü, insanların onu ne şekilde değerlendirdiği, bunların hiçbiri ikincil olmaktan öteye geçemez. Benim gibi koşucular için öncelikle önemli olan şey, her seferinde finiş çizgisini kendi ayaklarıyla koşup geçebilmektir. Harcanması gereken gücü harcadım. Dayanılması gerektiği kadar dayandım. Bu oldukça, kendime ikna olabilirim. Burada önemli olan şey, başarısızlık ya da sevinçten, ne kadar ufacık bir şey olursa olsun, mümkün olduğunca somut olarak ders çıkartabilmektir. Dahası, zaman harcayıp, aylar yıllar harcayıp bir bir  yarış sayısını arttırmak, nihayetinde bir yerlerde insanın kendini rahat hissedebileceği bir noktaya ulaşmasını sağlar. Hatta, diyelim ki azıcık bile olsa, bunu hissedebilecek bir yere yaklaşmasını sağlar.

( Haruki Murakami, Koşmasaydım Yazamazdım, 2007 )