#rusteloos

[uncertaintities]

4:03, bijna ochtend en van slaap heb ik geen notie meer

[still-adorable]

Ik weet niet meer zo goed, wat ik met mijzelf moet.

Ik

[rauw-raw]

Overal en nergens

Ik ben zo rusteloos, Onrustig, Zonder rust... Mijn hart is daar, Mijn lijf is hier En mijn ziel heeft nog geen plek gevonden Ik leef nu, Ik leed in het verleden En vier mijn toekomst...

[liefdesbrieven]

Ik staar naar de boekenkast met een hoofd vol watten en vraag me af wat er op elke pagina nummer honderdentwee staat. En drieëntwintig. En achtenveertig. Misschien zou ik alle boeken moeten lezen en niet op de nummers maar de letters moeten letten, al weet ik niet of ik dat kan. Het voelt niet alsof het zin heeft, omdat ik weet dat ik het niet zou kunnen laten om te spieken hoeveel bladzijdes ik nog moet voor ik kan slapen, en ik besluit dat ik moe ben van het vele rusten.