“Nedensiz yaşam diye bir şey mümkün müdür?”
“Belli ki sana göre değildir.”
“Öyleyse senin yaşama nedenin ne?”
“Nedeni, benim şu an, burada var olmam.”
“Var olmanın yaşamın nedeni olduğunu mu söylüyorsun?”
“Doğru, var olmak, ben olmayan her şey için bir ‘arkaplan desteği’ vermek anlamına geliyor.”
…
“Arkaplan ne ki?”
“Benim şu an burada seni sarıp sarmalamam, korumam, senin için benim burada oluşum senin arkaplanın olmak demek.“
…
“Artık biraz olsun anladın mı?”
“Evet. Yıldızların parlaması karanlığın arkaplan olmasından ötürü değil midir?”
“Tabii ki.”
“Ayrıca çiçeklerin güzel olması toprağın arkaplan oluşundandır, değil mi?”
“Öyle.”
“O zaman somon sürüsünün güzelliği de birbirlerinin arkaplanı olduklarından mı kaynaklanır?”
“Evet, aynen öyle.”












