Τα μικρά μπαλκόνια - Διονύσης Σαββόπουλος & Λάκης Παπαδόπουλος

seen from South Korea
seen from Germany

seen from United States
seen from Japan
seen from Germany
seen from China

seen from Australia
seen from China

seen from South Korea
seen from China

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Italy

seen from Netherlands

seen from Malaysia
seen from China

seen from Malaysia
seen from China

seen from Malaysia
seen from China
Τα μικρά μπαλκόνια - Διονύσης Σαββόπουλος & Λάκης Παπαδόπουλος
Διονύσης Σαββόπουλος - Έξοδος
Διονύσης Σαββόπουλος - Πρωτομαγιά
Τη νύχτα αυτή η αστυνομία
μάζεψε τους αλήτες απ’ το πάρκο
πλάκωσε το εκατό
κι ακουγόταν μέχρι εδώ η σειρήνα
φύγε φύγε όσο έμεινε καιρός
γιατί η νύχτα στο κρατητήριο είναι κρύα
πως βαστιέται τέτοιος εξευτελισμός
και το στόμα σου φαρμάκι απ’ τα τσιγάρα
το πρωί στο λεωφορείο στριμωχτός
μια διαδήλωση κοιτάς πίσω απ’ τα τζάμια.
Από όλα τα τραγούδια
αγαπούσα πιο πολύ τα λαϊκά
η ζωή μου έχει αλλάξει
κι έτσι τώρα δε με ζαχαρώνουν πια
Το κλειδί βάζω στην πόρτα για να μπω
το δωμάτιο είναι κρύο και στενό
όταν πέφτει το βραδάκι τι να πω
σε θυμάμαι με το πράσινο παλτό.
Όταν πέφτει το σκοτάδι
στα υπόγεια τα ρεύματα βουίζουν
την αλήθεια ποιος θα μάθει
ένορκοι πληρωμένοι θα με κρίνουν
Η ζωή μου έχει γεμίσει μυστικά,
στους διαδρόμους ψευδομάρτυρες καπνίζουν
και οι φίλοι με κερνούν ναρκωτικά
και το κόμμα με τραβάει απ’ το μανίκι.
Κι έτσι εδώ σε ξαναβρίσκω
Αλέξη πες μου,
Αλέξη πες μου αν με θυμάσαι
το καλοκαίρι έχει τελειώσει
από καιρό έχει τελειώσει
τι ζητάς
στην παραλία τα καφενεία είναι κλειστά
κι η θάλασσα βρώμικη και σάπια
μετανάστες ξαναγύρισαν εδώ
τρομαγμένοι φεύγουν απ’ τη Γερμανία
την καρδιά μου στους σταθμούς την τυραννώ.
Μην κοιτάς τους στρατιώτες
στα δημόσια ουρητήρια σοβαροί
μου θυμίζουν επεμβάσεις
μου θυμίζουν δυσκολίες ΙΧ
την θυμάμαι ένα κάμπο να διαβαίνει
στο ασανσέρ όλο φοβότανε να μπει
η συννεφούλα μου κερδίζει το παιχνίδι
τώρα στα χέρια της κρατάει το ψαλίδι
κι έτσι είναι περισσότερο ορφανή
Κι έτσι εδώ σε ξαναβρίσκω
Αλέξη πες μου με τι λόγια να στο πω
τα ορφανά μου που κρυώνουνε
μου κάνουνε βαρύ εκβιασμό
που ακούστηκε ο Άλκης να πεθαίνει,
όλη νύχτα ψήνονταν στον πυρετό
στο διάδρομο είχα δει ένα νεκρό
οι γιατροί δε μας δίνουν σημασία
βιαστικά μας κουβαλούν στα χειρουργεία
Η μποτίλια έχει αδειάσει
του μπάρμπα Αλέξανδρου η μποτίλια έχει αδειάσει
κι απ’ το πάρκο μέχρι εδώ
η σειρήνα του εκατό
ακούς ουρλιάζει
το δωμάτιο είναι κρύο και στενό
κι ο Τσιτσάνης μ’ ένα γιάλα με προγκάρει
αυτή τη νύχτα η καρδιά μου είναι βαριά
δεν υπάρχει ούτε μια λέξη να την ψάξεις
αλλά εσύ που μ’ αγαπούσες
μια φορά όπως πριν έτσι και τώρα θα με νιώσεις.
ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ
http://www.kratisinow.gr/stages/diogenis-studio/
Ο Διονύσης Σαββόπουλος στο Διογένης Στούντιο απο τα τέλη Νοεμβρίου μαζί με η Γλυκερία και το Γιάννη Ζουγανέλη σε μια παράσταση ονειρική μαγική και απόλυτα διασκεδαστική
Διονύσης Σαββόπουλος: Συννεφούλα - Sinerfoula
“I had, I had a love, oh my (tender)heart who resembled a little cloud, my little cloud-girl like a cloud, a little cloud she goes away, comes back again, she loves me one(moment),the next she forgets me and one evening, and one evening, evening, oh my (tender) heart I suddenly dump my little cloud-girl.”
"Αυτό που μιλά και μιλιά δεν ακούγεται αυτό που σωπαίνει και μου παίρνει τ' αυτιά"
Αυτό - Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Ο Σουλτάνος και η Γυναίκα - Σαββόπουλος