bir bereket tanrıçası gibi geldin sepetinde peynir ekmek ve suyla akdeniz gibi çırpınıyordu eteklerin gözlerinde tuz ve mavilikler
çatlayan narlar, taşan ırmaklar ve kanımı köpürten bir salınışla
bir çocuk ağlıyor, bir sandal usulca ayrılıyor kıyıdan fesleğen kokusu dağılıyor öptüğüm parmak uçlarından
denizin bitimsiz uğultusu yoğunlaştırıyor sessizliği
ataol behramoğlu - yeni aşka gazel











