Her insanın avazı birbirinden farklı Mıdır acaba .. Benim Avazım öyle bir çıksın ki tüm dünyayı dolansın evrene yayılsın.. Duysun beni herkes yorgunum..öyle depresif cümleler kurmayacağım .. Hayattan Falan da bıkmadım .. Bıkmam benim olanlardan sevmekten usanmam .. Uslanmam hata yapmaktan haylazlıktan belki birazda soytarılıktan .. Herkese herşeye aşık kalbim çapkın yüreğim.. Her çiçekten biraz bal her Hayattan biraz nasiplenirim.. Derviş'im her yaşanmışlıklara... En cok göz kenarlarındaki kırışıklıkları severim bide göz bebekleri gülen insanları .. Eteğimde Bi gülümsemem vardır severim bolca dağıtmayı Servet'im dudaklarımdadır.. Çarpık dişlerimde .. Acılarının ardından şahlananları severim.. Yüreği anarşistleri .. Sol eli hava da Zafer işaretiyle gezenleri.. Deniz'leri Yusuf'ları bilenleri severim..her kim olursa olsun sorgulamadan yiten bir cana üzülenleri .. Tüm renkleri görüp renkleri ayırt etmeyeni severim.. Saçma sapan çizilen sınırlara hayır diyebileni, hesapsız kitapsız dost olanabileni, yar yaren olabileni severim.. Severim tüm gezegenleri evreni doğanın mükemmel ahengini.. Sadece avazım çıktığı kadar yorgunum