Afgezet door de Siciliaan
Toen mijn vriend en ik nog eens op restaurant wilden, besloten we uit onze comfort zone te treden en uit eten te gaan in een nieuw restaurant. 'Nieuw' in twee opzichten. Nieuw als in; we zijn er nog nooit gaan eten, en nieuw als in; het restaurant heeft een paar maanden geleden zijn deuren pas geopend. Altijd spannend, gaan eten in een nieuw restaurant. Van het goede gezelschap waren we al zeker, maar we waren er van overtuigd dat we ook iets lekkers op ons bord gingen krijgen. We gaan eten bij een Siciliaan, en geografisch gezien is dat niet ver van Italië, een keuken waar we zot van zijn. Veel kan er dus niet fout gaan, toch? Ons buikgevoel (en ons gezond verstand) was juist; we hadden een geweldige avond en lekker eten. Dat het gerecht dat ik eerst besteld had, en al over aan het watertanden was, die avond niet te verkrijgen was, en dat ik erin geluisd werd om een duurder gerecht te kiezen, was zelfs al uit mijn gedachten verdwenen. En toen de kok op het einde van de avond een klein gesprekje met ons kwam voeren en kwam kijken of alles in orde was, zeker toen hij ons een digestief aanbood, kon ons culinair genot niet op. Tot we de rekening kregen. Die digestiefjes van het huis, waren dan toch niet van het huis, maar stonden mooi te blinken op de rekening. Wij waren in 't zak gezet. Als beginners. Wie had gedacht dat de wolf er zelfs in een kok kostuum was?