“სხვავა კემპისკენ” მიმავალი ჭის რკალები
ორი დღის წინ ხდებოდა ის, რასაც სურათებში ხედავთ, როგორც იქნა, ავიტანეთ ჭის რკალები, ამბროლაურიდან სხვავაში. ერთი შეხედვით ადვილი ჩანს მაგრამ რომ იცოდეთ, რამდენ რამეზე მოგვიწია არარეალურად დიდი დროის დახარჯვა, კიდევ ერთხელ ვრწმუნდებით რომ რაიონულ ცენტრში ყველაფერი რთულდება, თუმცა ჩვენ უკან არ ვიხევთ, ყველაფერს ვაკეთებთ მიზნის მისაღწევად, მაგრამ აქვე გვინდა აღვნიშნოთ, განსაკუთრებული მადლობა გადავუხადოთ დახმარებისთვის და ჩვენს ბლოგში ვახსენოთ რამდენიმე ადამიანი, ყველაფერი დაიწყო იმით, რომ სხვავის გამგებელი, ბატონი ნოდარი, მოგვეხმარა მძღოლის მოძებნაში, კამაზის მძღოლის ბატონი მერაბი, რომელიც ძალიან გამოირჩევა პასუხისმგებლობით საქმისადმი და ეს მის კამაზს ხედავთ სურათებში, მაგრამ სანამ დავიწყებდით ატანას, მძღოლისთვის უნდა გვენახებინა თუ სად მივდიოდით და მას უნდა გადაეწყვიტა, ავიდოდა თუ არა მანქანა იქ, ამბროლაურის ტურიზმის დეპარტამენტიდან, ვახო იაშვილი მოგვეხმარა და გზების ვარიანტები შესთავაზა ბატონ მერაბს, თვითონაც დაათვალიერა ჩვენი “სხვავა კემპის” ტერიტორია და როგორც თქვა ადგილზე მისვლისას, მართლა გაკვირვებული დარჩა - “სუპერ ადგილიაო:)”
კამაზზე ამწემ დადო ეს რკალები, ამწე კი ბატონმა ჯემალმა გვაპოვნინა, რომელიც უკვე ვახსენეთ წინა პოსტში, იმ ორი სპეციალისტიდან ერთ-ერთია, რომელიც წყლის მოძებნაშიც დაგვეხმარა, მოკლედ დაგვაკავშირა ბატონ ვასოსთან და ამწესაც დიდი პლიუსი დაესვა ჩვენს საჭიროებათა სიაში. აქვე გეტყვით რომ ტრანსპორტი და სხვა პრობლემები იმდენად აქტუალური არ იყო რამდენადაც ამინდი, საერთოდ იმიტომ ჩავედით ორი დღის წინ რაჭაში, რომ გვითხრეს უკვე ერთი დღეა არ უწვიმიაო და იმის იმედად ვიყავით რომ კიდევ 1 დღეც არ იწვიმებდა, მართლა გაგვიმართლა, ჩვენს ბანაკში, ამხელა მანქანით მისვლას ნამდვილად ჭირდება კარგი ამინდი. პირველ ჯერზე 4 რკალი ავიტანეთ და წყაროსთან მეზობლები დაგვხვდნენ, ახალგაზრდა ძმები გიორგი და ვასიკო, ილო, გამგებელი ნოდარი და გელა, ალბათ ფიქრობთ რა საჭიროა მათი ხსენება, მაგრამ დამიჯერეთ რომ არა ეს ხალხი საერთოდ ვერ ჩამოვიღებდით მანქანიდან ამ რკალებს. ამწე სოფელში ვერ ადის, ასე რომ ხელით უნდა ჩამოგვეღო, თითოს წონა კი 600 კგ- მდეა, ასე რომ ამ ადამიანებმა იმხელა დახმარება გაგვიწიეს რომ ვერც კი აგიწერთ. ვინც არ იცით, გეტყვით, რომ ამ რკალების ჩამოგდება არ შეიძლებოდა იმიტომ რომ ეგრევე დაიშლებოდა, ილომ გვათხოვა 2 გრძელი რკინის მილი და კამაზის საბარგულიდან დავაგორეთ ეს უზარმაზარი რკალები. დეტალებში მოყოლას ალბათ უამრავ დროს დავუთმობთ:) ერთი რამ კი აღსანიშნავია: შრომა აკეთილშობილებს ადამიანს, ამას ყოველ წამს ვგრძნობდით იქ. სოფელში მაცხოვრებლების პატარა ნაწილსაც იმედი მიეცათ, რომ მალე გამოცოცხლდება იქაურობა.
მადლობა ყველას დახმარებისთვის და შემდეგ ეტაპზე ნიჩბით ხელში გვნახავთ, მალე ხომ ჭის თხრას დავიწყებთ და შეგეხმიანებით:)